Χάρη στην ΕΕ, οι ροές λαθροπιθήκων θα χειροτερέψουν
Οι Βρυξέλλες απαιτούν από όλες τις χώρες της ΕΕ να σταματήσουν τους ελέγχους στα σύνορα. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πιστεύει ότι αυτοί οι έλεγχοι στα σύνορα δεν βοηθούν και είναι πολύ ανατρεπτικοί, σύμφωνα με μια αυστηρή έκθεση. Γιατί άραγε οι έλεγχοι στα σύνορα δεν είναι καλοί;
Σύμφωνα με άρθρο σε μια ολλανδική μεγάλη εφημερίδα την Trouw:
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!Από την κορύφωση της μετανάστευσης το 2015, όλο και περισσότερες χώρες της ΕΕ έχουν εισαγάγει ελέγχους στα σύνορα. Αυτό επιτρέπεται από τους κανόνες της ΕΕ, αλλά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις και για μικρό χρονικό διάστημα. Για παράδειγμα, εάν υπάρχει φόβος επιθέσεων ή μεγάλων ομάδων απροσδόκητων μεταναστών. Αλλά πρέπει να είναι προσωρινό: μια χώρα πρέπει να υποβάλλει νέα αίτηση κάθε έξι μήνες.
Ο υπουργός Van den Brink υπέβαλε πρόσφατα αίτηση για νέα εξαίρεση. Όλο και περισσότερες χώρες βρίσκονταν σε κατάσταση κρίσης, λίγο πολύ μόνιμα. Αυτό δημιούργησε ένα μοτίβο στο οποίο οι χώρες έστελναν επανειλημμένα το ίδιο μήνυμα στις Βρυξέλλες: στο εγγύς μέλλον, θα φυλάξουμε ξανά τα σύνορά μας.
Αυτά έγραψε η εφημερίδα Trouw. Η χρονική στιγμή αυτής της έκθεσης συνδέεται επίσης με την εισαγωγή νέων, αυστηρότερων ευρωπαϊκών κανόνων μετανάστευσης (το Σύμφωνο Μετανάστευσης). Η ιδέα από τις Βρυξέλλες είναι ότι τα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης θα φυλάσσονται αυστηρότερα, γεγονός που θα καταστήσει περιττούς τους ελέγχους στα εσωτερικά σύνορα (όπως μεταξύ Ολλανδίας και Γερμανίας ή Βελγίου).
Αν εξετάσουμε αυτό που συχνά δεν αναφέρεται ρητά σε επίσημες εκθέσεις και πολιτικές συζητήσεις, αγγίζουμε τα υποκείμενα κίνητρα και το θεμελιώδες όραμα για το μέλλον της Ευρώπης. Πίσω από την επιχειρηματική γλώσσα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής βρίσκεται μια ιδεολογική και διοικητική πραγματικότητα που σπάνια κατονομάζεται δυνατά.
Ακολουθούν ορισμένα ζητήματα που συχνά παραμένουν ασυζητητά σε επίσημες δηλώσεις:
- Η Υπέρβαση αναίρεση του έθνους-κράτους ως απώτερος στόχος
Αυτό που οι Βρυξέλλες δεν λένε, αλλά που αποτελεί τον πυρήνα του ευρωπαϊκού εγχειρήματος, είναι ότι το παραδοσιακό έθνος-κράτος είναι μια ξεπερασμένη έννοια στα μάτια της ευρωπαϊκής ελίτ.
Ο απώτερος στόχος της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης ήταν πάντα μια μορφή υπερεθνικής διακυβέρνησης – μια Ευρώπη στην οποία τα εθνικά σύνορα είναι ιδανικά μόνο επαρχιακά σύνορα. Η επαναφορά των συνοριακών ελέγχων είναι ένα ψυχολογικό βήμα προς τα πίσω για τις Βρυξέλλες. Υπενθυμίζει στους πολίτες ότι το εθνικό κράτος εξακολουθεί να υπάρχει και να είναι υπεύθυνο.
Απαγορεύοντας αυστηρά τους ελέγχους στα σύνορα, οι Βρυξέλλες αναγκάζουν τα κράτη μέλη να συνεχίσουν να συμμορφώνονται με το ευρύτερο σύνολο.
- Οικονομική εξάρτηση από τη μετανάστευση
Η Ευρώπη γερνάει με ρυθμούς ρεκόρ. Η εσωτερική αγορά, τα συνταξιοδοτικά συστήματα και η οικονομική ανάπτυξη εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τη συνεχή εισροή νέων εργαζομένων.
Πίσω από την πολιτική των ανοιχτών εσωτερικών συνόρων και της ελεύθερης ροής των ανθρώπων βρίσκεται η ευρωπαϊκή ιδέα ότι, δημογραφικά μιλώντας, η ευρωπαϊκή οικονομία δεν μπορεί πλέον να λειτουργεί χωρίς μετανάστευση για να διατηρήσει το τρέχον σύστημά της στην επιφάνεια.
- Ο φόβος για το φαινομένουντόμινο
Αυτό που η Επιτροπή δεν αναφέρει ρητά στην έκθεση είναι ο καθαρός φόβος απώλειας του κύρους και του ελέγχου.
Εάν η Ολλανδία, η Γερμανία και η Γαλλία αρχίσουν να φυλάνε μόνιμα τα σύνορά τους, το σύστημα Σένγκεν θα καταρρεύσει de facto. Αυτό θα μπορούσε να σημάνει την αρχή του τέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην τρέχουσα μορφή της. Συνεπώς, οι Βρυξέλλες ενεργούν εδώ όχι μόνο για πρακτικούς λόγους, αλλά και για αυτοσυντήρηση: εάν οι χώρες αρχίσουν να παραβιάζουν μαζικά τους κανόνες και να ακολουθούν τον δικό τους δρόμο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα χάσει τον λόγο ύπαρξής της και την εξουσία της.
- Το χάσμα μεταξύ θεωρίας και πράξης
Σε αναφορές, οι Βρυξέλλες μιλούν για «καλύτερους εναλλακτικούς μηχανισμούς ελέγχου» και το νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης. Αυτό που δεν λέγεται δυνατά είναι ότι, στην πράξη, αυτό το σύμφωνο θα αποδειχθεί ένας χάρτινος τίγρης.
Τα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης (όπως στην Ελλάδα ή την Ιταλία) είναι, στην πράξη, λεπτά σαν ξυράφι. Απαιτώντας να παραμείνουν ανοιχτά τα εσωτερικά σύνορα, οι Βρυξέλλες ενεργοποιούν έναν μηχανισμό με τον οποίο οι μετανάστες, μόλις βρεθούν στην Ευρώπη, θα εξαπλωθούν αμετάκλητα σε όλη την ήπειρο. Κάτι που, φυσικά, είναι ακριβώς η πρόθεση.
Αυτή είναι μια λογική συνέπεια γνωστή στις Βρυξέλλες, αλλά μια που προτιμούν να μην ονομάσουν ως τέτοια, προκειμένου να μην κλιμακωθούν περαιτέρω οι πολιτικές εντάσεις σε χώρες όπως η Ολλανδία.
Η επίσημη αφήγηση παραμένει ρεαλιστική και οικονομική, αλλά κάτω από την επιφάνεια, αφορά την εξουσία, την αναδιανομή των δημογραφικών στοιχείων και την επιβίωση ενός ομοσπονδιακού ευρωπαϊκού ιδεώδους. Και εκτός από όλα αυτά, υπάρχει φυσικά η ατζέντα της σκόπιμης αντικατάστασης πληθυσμού, το Σχέδιο Kalergi, κάτι για το οποίο δεν πρέπει να γίνεται λόγος στα ΜΜΕ της χούντας της ΕΕ.
Και όπως πάντα οι περιούσιοι πίσω από το χάος, την φτώχεια και την μαζική εισαγωγή του μαύρου σπόρου του ισλάμ:
Views: 0
