Σιωνισμός και τα κρυφά δίκτυα, αυτά που κανείς δεν σου λέει στο σχολείο
Ο Σιωνισμός και η παγκόσμια δύναμη είναι θέματα που σπάνια συζητούνται σοβαρά στα μέσα μαζικής ενημέρωσης — και όταν συζητούνται, σχεδόν πάντα επικαλύπτονται με ένα παχύ στρώμα πολιτικής ορθότητας.
Ο συγγραφέας Lucas Hollert στο νέο του βιβλίο, *Het Grote Taboe* (Το Μεγάλο Ταμπού) εξηγεί τις διαφορές. Ο Hollert έχει περάσει χρόνια ερευνώντας την «πλούσια αριστοκρατία», τη «Μαύρη Αριστοκρατία» και τα κρυφά δίκτυα που ισχυρίζεται ότι κυβερνούν τον κόσμο.
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!Τα συμπεράσματά του είναι ξεκάθαρα:
Εβραίοι, Σημίτες και Σιωνιστές: Τρία Διαφορετικά Πράγματα
Ο Χόλερτ ξεκινά κάνοντας μια θεμελιώδη διάκριση που σχεδόν ποτέ δεν γίνεται σε δημόσιο διάλογο. Οι Εβραίοι είναι ταυτόχρονα θρησκευτική και εθνική ομάδα. Οι Σημίτες είναι μια πληθυσμιακή ομάδα της Μέσης Ανατολής που μοιράζεται ένα κοινό γλωσσικό και πολιτιστικό υπόβαθρο. Οι Σιωνιστές, αντίθετα, αποτελούν ένα πολιτικό κίνημα – όχι έναν λαό ή μια θρησκεία, αλλά μια ιδεολογία. Αυτή η ιδεολογία ασπάζονται άνθρωποι από διαφορετικά υπόβαθρα: Εβραίους Σιωνιστές, αλλά και Χριστιανούς Σιωνιστές στην Αμερική και πολιτικούς όπως ο Τζο Μπάιντεν, ο οποίος αυτοαποκαλείται ανοιχτά «Χριστιανός Σιωνιστής».
Σύμφωνα με τον Χόλερτ, η σύγχυση γύρω από αυτούς τους τρεις όρους δεν είναι τυχαία. Διαιωνίζεται ενεργά, έτσι ώστε η κριτική του Σιωνισμού ως πολιτικού κινήματος να μπορεί να απορριφθεί αμέσως ως αντισημιτισμός. Αυτό ουσιαστικά καταπνίγει κάθε ουσιαστική συζήτηση από την αρχή.
Οι Χαζάροι
Σύμφωνα με τον Χόλερτ, η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που αυτοπροσδιορίζονται ως Εβραίοι σήμερα κατάγονται από τους Χάζαρους – έναν λαό που έζησε στην Κεντρική Ασία γύρω στο 700 μ.Χ. και, υπό τον Βασιλιά Μπουλάν, υιοθέτησε τον Ιουδαϊσμό ως κρατική θρησκεία, όχι από πεποίθηση αλλά ως πολιτικό μέτρο.
Αυτή η μεταστροφή ενσωμάτωσε βαβυλωνιακές τελετουργίες και πρακτικές, με αποτέλεσμα μια υβριδική μορφή της εβραϊκής πίστης που αργότερα εξαπλώθηκε στην Ευρώπη μέσω της μετανάστευσης. Το λεγόμενο Βαβυλωνιακό Ταλμούδ – ένα κείμενο διαφορετικό από το αρχικό Ταλμούδ – λέγεται ότι είναι το προϊόν αυτής της ανάμειξης. Η ακαδημαϊκή συζήτηση σχετικά με την υπόθεση των Χαζάρων είναι πραγματική και τεκμηριώνεται, μεταξύ άλλων πηγών, στην ακαδημαϊκή βιβλιογραφία που παρατίθεται από τη Wikipedia.
Ρότσιλντ, τραπεζίτες και κλεμμένος πλούτος
Ο Χόλερτ συζητά επίσης την προέλευση της δυναστείας των Ρότσιλντ, την οποία θεωρεί βασικό παράγοντα στο παγκόσμιο δίκτυο εξουσίας. Αρχικά ονομαζόταν Μπάουερ, η οικογένεια διηύθυνε μια επιχείρηση ανταλλαγής χρημάτων στη Φρανκφούρτη. Μέσω στρατηγικών γάμων, τραπεζικών συναλλαγών κλασματικών αποθεματικών και στενών δεσμών με άλλες πλούσιες οικογένειες, έχτισαν μια οικονομική αυτοκρατορία. Ο Χόλερτ είναι κατηγορηματικός σε αυτό το σημείο: όσοι γίνονται δισεκατομμυριούχοι σπάνια το κάνουν μόνο μέσω τίμιας εργασίας. Οι κανόνες του παιχνιδιού γράφονται από εκείνους που επωφελούνται περισσότερο από αυτούς.
Ιησουίτες, ο Μαύρος Πάπας και το Βατικανό
Ένα άλλο κεφάλαιο επικεντρώνεται στο Τάγμα των Ιησουιτών, που ιδρύθηκε από τον Ιγνάτιο Λογιόλα. Ο Χόλερτ περιγράφει πώς οι Ιησουίτες αναγνωρίστηκαν αρχικά από τον Πάπα, αλλά αργότερα καταργήθηκαν το 1773 μετά από παράπονα από ευρωπαϊκούς βασιλικούς οίκους. Ωστόσο, συνέχισαν να λειτουργούν από τη Ρωσία ως ανεξάρτητο τάγμα, με επικεφαλής έναν λεγόμενο “Μαύρο Πάπα”. Σύμφωνα με τον Χόλερτ, οι Ιησουίτες τελικά κέρδισαν αυτόν τον αγώνα εξουσίας εναντίον της επίσημης Εκκλησίας, ανακτώντας φέρεται να έχουν μια θέση στο Βατικανό μέσω διείσδυσης.
Ως απτή απόδειξη, ο Χόλερτ επισημαίνει την αμφιλεγόμενη Αίθουσα Ακροάσεων του Βατικανού, η οποία μοιάζει με κεφάλι φιδιού όταν την βλέπει κανείς από ψηλά – συμβολική, ισχυρίζεται, για το ποιος πραγματικά αποφασίζει στη Ρώμη.
Τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών και η Ατζέντα 2030
Ο Χόλερτ συνδέει επίσης τα διαβόητα *Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών* με την τρέχουσα Ατζέντα 2030 των Ηνωμένων Εθνών. Οι ιστορικοί και το Μουσείο Μνήμης του Ολοκαυτώματος των Ηνωμένων Πολιτειών θεωρούν τα *Πρωτόκολλα* ως αντισημιτική πλαστογραφία από τις αρχές του εικοστού αιώνα. Ο Χόλερτ αναγνωρίζει την αντιπαράθεση, αλλά υποστηρίζει ότι το περιεχόμενό τους έχει μια εντυπωσιακή ομοιότητα με τους σύγχρονους πολιτικούς στόχους. Αφήνει στον ακροατή να αποφασίσει αν πρόκειται για σύμπτωση.
Μεγάλο Ισραήλ και ο Ρόλος της Αμερικής
Η συζήτηση ολοκληρώνεται με το ζήτημα του Μεγάλου Ισραήλ: την σιωνιστική φιλοδοξία για ένα κράτος που εκτείνεται από τον Νείλο μέχρι τον Ευφράτη. Ο Χόλερτ επικαλείται τον Στρατηγό Γουέσλι Κλαρκ, ο οποίος δήλωσε μετά την 11η Σεπτεμβρίου ότι το Πεντάγωνο είχε σχέδια να επιτεθεί σε επτά χώρες στη Μέση Ανατολή – ένα απόσπασμα που βρέθηκε σε μια συνέντευξη του 2007 με το *Democracy Now*. Ο Χόλερτ βλέπει εδώ μια άμεση σύνδεση με το σιωνιστικό σχέδιο περιφερειακής κυριαρχίας, με την Αμερική να ενεργεί ως στρατιωτικό βραχίονα, και το Βατικανό και την Πόλη του Λονδίνου να λειτουργούν ως πνευματικά και οικονομικά κέντρα, αντίστοιχα.
Είτε κάποιος συμμερίζεται τα συμπεράσματα του Χόλερτ είτε όχι, η συζήτηση καθιστά οδυνηρά σαφές ότι οι έννοιες που συζητά σπάνια εξηγούνται τόσο ξεκάθαρα στα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Και μόνο αυτό το γεγονός αξίζει να αμφισβητηθεί.
Views: 0
