Του είπαν ότι δεν υπάρχει καμία θεραπεία για το γλοιοβλάστωμα, αλλά πήρε ιβερμεκτίνη

Ο Αυστραλός Michael Iliuk ισχυρίζεται ότι η ιβερμεκτίνη και η φενβενδαζόλη τον έσωσαν από έναν σχεδόν βέβαιο θάνατο. Ο 51χρονος από το Gold Coast ζει εδώ και έξι χρόνια με γλοιοβλάστωμα —μία από τις πιο επιθετικές μορφές καρκίνου του εγκεφάλου— και δηλώνει ότι κατάφερε να ξεπεράσει την πιο πρόσφατη υποτροπή του χωρίς τη χρήση χημειοθεραπείας ή ακτινοθεραπείας.

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

Τι είναι το γλοιοβλάστωμα και γιατί προκαλεί τόσο μεγάλο φόβο;

Το γλοιοβλάστωμα δεν είναι ένας συνηθισμένος όγκος στον εγκέφαλο. Ο μέσος χρόνος επιβίωσης μετά τη διάγνωση είναι μόλις δώδεκα έως δεκαοκτώ μήνες, ακόμη και όταν οι ασθενείς υποβάλλονται στο πλήρες καθιερωμένο θεραπευτικό σχήμα: χειρουργική επέμβαση, ακτινοθεραπεία και χημειοθεραπεία. Εάν ο όγκος επανεμφανιστεί —κάτι που συμβαίνει σχεδόν σε όλους τους ασθενείς— η πρόγνωση αυτή μειώνεται περαιτέρω, στους έξι έως δώδεκα μήνες. Το ποσοστό πενταετούς επιβίωσης είναι μόλις 5% έως 7%. Ο Michael Iliuk έχει πλέον ξεπεράσει κατά πολύ αυτό το χρονικό διάστημα.

Μια υποτροπή που έμοιαζε ασταμάτητη

Το 2020, ο Iliuk υποβλήθηκε στην πρώτη του χειρουργική επέμβαση στον εγκέφαλο μετά τη διάγνωση γλοιοβλαστώματος. Ακολούθησε το καθιερωμένο θεραπευτικό σχήμα: ακτινοθεραπεία και χημειοθεραπεία. Το 2023, ο όγκος επανεμφανίστηκε. Ακολούθησε ένας ακόμη κύκλος χημειοθεραπείας, ο οποίος όμως αποδείχθηκε αναποτελεσματικός. Στις αρχές Ιανουαρίου του 2024, οι γιατροί του έκριναν ότι η κατάστασή του δεν επιδέχεται χειρουργική επέμβαση και του έδωσαν προσδόκιμο ζωής τριών έως έξι μηνών. Τότε, ο Iliuk επέλεξε μια ριζικά διαφορετική πορεία: απευθύνθηκε στον αμφιλεγόμενο αλλά παγκοσμίως γνωστό Αυστραλό νευροχειρουργό Charlie Teo, ο οποίος είναι διάσημος για τις ελάχιστα επεμβατικές χειρουργικές επεμβάσεις του («χειρουργική κλειδαρότρυπας»). Στις 12 Φεβρουαρίου 2024, ο όγκος αφαιρέθηκε τελικά χειρουργικά.

Το τρίτο χτύπημα: αυτή τη φορά, όχι άλλη χημειοθεραπεία

Για δύο χρόνια, οι εξετάσεις δεν έδειχναν κανένα πρόβλημα. Όμως, στα τέλη Δεκεμβρίου του 2025, ο ογκολόγος του ενημέρωσε ότι ο όγκος είχε επανεμφανιστεί. Σε εκείνο το σημείο, ο Iliuk πήρε μια απόφαση που τον έφερε σε ρήξη με τους γιατρούς του: αρνήθηκε να υποβληθεί σε περαιτέρω χημειοθεραπεία. «Η χημειοθεραπεία δεν απέδωσε την πρώτη φορά», δήλωσε σε συζήτησή του με την πρώην δημοσιογράφο Ivory Fritz. Αντ’ αυτού, επέλεξε ένα πρωτόκολλο που είχε καταρτίσει ο ίδιος, βασιζόμενος στη δική του έρευνα: ιβερμεκτίνη, φενβενδαζόλη και λιβάνι.

Το πρωτόκολλο: αντιπαρασιτικά και βιβλικό λιβάνι

Το σχήμα που ακολουθεί καθημερινά ο Iliuk είναι συγκεκριμένο και βασίζεται στο σωματικό του βάρος. Με βάρος 72 κιλά, λάμβανε 12 χιλιοστόγραμμα (mg) ιβερμεκτίνης, τρεις κάψουλες φενβενδαζόλης των 444 mg η καθεμία, καθώς και τρεις σταγόνες βάμματος λιβανιού, τις οποίες τοποθετούσε στον ουρανίσκο του. Ακολουθούσε αυτή τη ρουτίνα για ένα μήνα πριν από κάθε μαγνητική τομογραφία (MRI). Το σκεπτικό του: το λιβάνι ενδέχεται να βοηθά στη διάσπαση του αιματοεγκεφαλικού φραγμού, επιτρέποντας στα αντιπαρασιτικά να φτάσουν αποτελεσματικότερα στον εγκεφαλικό ιστό. Αν και αυτή η υπόθεση δεν έχει επιβεβαιωθεί επιστημονικά, ο ίδιος πιστεύει —με βάση τα δικά του αποτελέσματα— ότι ο συνδυασμός είναι αποτελεσματικός.

Εκτός από αυτές τις ουσίες, ο Iliuk προχώρησε σε ριζικές αλλαγές στον τρόπο ζωής του. Δεν κατανάλωνε σχεδόν καθόλου υδατάνθρακες, απείχε πλήρως από το αλκοόλ όσο ο όγκος ήταν ενεργός, έκανε συχνά νηστεία διάρκειας 48 ωρών (καταναλώνοντας μόνο νερό) και ακολουθούσε ένα πρόγραμμα έντονης καθημερινής σωματικής άσκησης, που περιλάμβανε μιάμιση ώρα γυμναστικής και δύο ώρες ποδηλασίας με ηλεκτρικό ποδήλατο. «Δεν μπορείς να νικήσεις τον καρκίνο μένοντας άπραγος», δήλωσε στη συνέντευξή του. Ιατρικές βεβαιώσεις ως αποδεικτικά στοιχεία

Λιγότερο από δύο μήνες μετά την έναρξη του πρωτοκόλλου του —στις 16 Φεβρουαρίου του τρέχοντος έτους— μια νέα εξέταση έδειξε ότι δεν υπήρχε πλέον ανιχνεύσιμος όγκος. Ο ογκολόγος του δεν μπορούσε πλέον να εντοπίσει καμία ενεργή νόσο. Μέχρι σήμερα, ο Iliuk έχει υποβληθεί σε τρεις διαδοχικές εξετάσεις που δεν έδειξαν κανένα εύρημα («καθαρές» εξετάσεις). Στην επιστολή του θεράποντος ιατρού του —την οποία προσκόμισε ως αποδεικτικό στοιχείο— αναφέρεται ότι ο ίδιος δεν ακολουθεί καμία τυπική ιατρική θεραπεία. Αν και αυτό είναι τεχνικά αληθές, στην πραγματικότητα ο Iliuk εφαρμόζει μια δική του θεραπευτική προσέγγιση —απλώς όχι με τον τρόπο που ορίζει η συμβατική ιατρική.

Τι λέει η επιστήμη — και τι παραλείπει η βιομηχανία;

Η χρήση της ιβερμεκτίνης και της φενβενδαζόλης ως πιθανών αντικαρκινικών παραγόντων δεν αποτελεί νέο φαινόμενο. Μικρής κλίμακας εργαστηριακές μελέτες υποδεικνύουν ότι αυτά τα αντιπαρασιτικά φάρμακα ενδέχεται να έχουν αντικαρκινική δράση, ωστόσο λείπουν κλινικά δεδομένα μεγάλης κλίμακας σε ανθρώπους. Η φαρμακοβιομηχανία έχει ελάχιστο οικονομικό κίνητρο να ερευνήσει φθηνά, γενόσημα φάρμακα ως θεραπείες για τον καρκίνο — ένα ζήτημα που οι επικριτές επισημαίνουν εδώ και χρόνια. Πλατφόρμες όπως το YouTube λογοκρίνουν ενεργά τέτοιου είδους αφηγήσεις, γι’ αυτό και η συνέντευξη του Iliuk είναι διαθέσιμη αποκλειστικά στο Rumble.

Η ιστορία του Iliuk είναι μεμονωμένη και βασίζεται σε προσωπική μαρτυρία. Ωστόσο, οι ιατρικές εξετάσεις του είναι γνήσιες, το έγγραφο του γιατρού του αυθεντικό, και η επιβίωσή του —έξι χρόνια μετά από μια διάγνωση που συνήθως συνεπάγεται προσδόκιμο ζωής μόλις ενάμισι έτους— μιλά από μόνη της. Είτε πρόκειται για τα αντιπαρασιτικά φάρμακα, τις αλλαγές στον τρόπο ζωής, τη χειρουργική επέμβαση που πραγματοποίησε ο Charlie Teo, είτε για έναν συνδυασμό όλων αυτών των παραγόντων, η συμβατική ιατρική προς το παρόν δεν έχει καμία εξήγηση για την περίπτωσή του. Την ίδια στιγμή, υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι που θα μπορούσαν να ωφεληθούν από τέτοιου είδους πληροφορίες, οι οποίοι όμως ενδέχεται να μην μάθουν ποτέ γι’ αυτές.

Views: 0