Τι κρύβεται πίσω από την κατάληψη της εξουσίας στην Πολωνία; 550 τόνοι χρυσού;

Τι κρύβεται πίσω από την κατάληψη της εξουσίας στην Πολωνία; 550 τόνοι χρυσού;

Πολωνία: 550 τόνοι χρυσού και ο μεγαλύτερος στρατός του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη!

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

Ο πολιτικός αναλυτής Andrew Korybko αποκαλύπτει μια σειρά από συγκεκριμένες και ανησυχητικές διασυνδέσεις, οι οποίες δεν τυγχάνουν καμίας προσοχής από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Υποστηρίζει ότι η πολιτική κρίση στην Πολωνία —η οποία παρουσιάζεται επιφανειακά ως ένας εσωτερικός δημοκρατικός αγώνας— συνδέεται, στην πραγματικότητα, άρρηκτα με τη γερμανική πολιτική ισχύος, τα πολωνικά αποθέματα χρυσού και τις προετοιμασίες για μια ευρωπαϊκή αντιπαράθεση με τη Ρωσία πριν από το 2030.

Η Πολωνία κατέχει τα δέκατα μεγαλύτερα αποθέματα χρυσού παγκοσμίως. Σύμφωνα με στοιχεία του Ιανουαρίου, η Εθνική Τράπεζα της Πολωνίας διαθέτει 550 τόνους χρυσού. Συγκριτικά, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), με έδρα τη Φρανκφούρτη, κατέχει μόλις 506,5 τόνους. Εάν η Πολωνία υιοθετούσε το ευρώ και, κατά συνέπεια, μετέφερε τα αποθέματα χρυσού της στην ΕΚΤ —όπως συνηθίζεται για τα κράτη της ευρωζώνης— η Γερμανία θα αποκτούσε ουσιαστικά τον έλεγχο του μεγαλύτερου αποθέματος χρυσού στην Ευρώπη.

Ο Πολωνός συντηρητικός πολιτικός Dominik Tarczynski έχει δηλώσει δημόσια ότι αυτό ακριβώς σκοπεύει να πράξει ο πρωθυπουργός Donald Tusk: να παραμερίσει το Συνταγματικό Δικαστήριο μέσω μιας δικαστικής κατάληψης εξουσίας, να θέσει υπό τον έλεγχό του την κεντρική τράπεζα, να υιοθετήσει το ευρώ και, τελικά, να στείλει τον χρυσό της Πολωνίας στη Φρανκφούρτη.

Ιστορικοί παραλληλισμοί που κανείς δεν θέλει να ακούσει

Ο Korybko προβαίνει σε έναν άβολο ιστορικό παραλληλισμό. Πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η ναζιστική Γερμανία προσάρτησε την Τσεχοσλοβακία, κατασχέτοντας τόσο ένα σημαντικό απόθεμα χρυσού όσο και ένα άρτια ανεπτυγμένο στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα. Οι ιστορικοί θεωρούν εδώ και καιρό ότι και τα δύο αυτά στοιχεία υπήρξαν απαραίτητα για την πολεμική μηχανή του Χίτλερ. Σύμφωνα με αυτή την ανάλυση, η Γερμανία εφαρμόζει σήμερα μια τακτική δομικά παρόμοια με εκείνη του παρελθόντος —με τη διαφορά ότι τώρα ενεργεί μέσω μιας διοίκησης-αντιπροσώπου, στο πρόσωπο του Donald Tusk. Το Βερολίνο δεν χρειάζεται να λερώσει τα χέρια του· ασκεί επιρροή μέσω των Βρυξελλών και των συμμάχων του στο εσωτερικό της πολωνικής πολιτικής σκηνής. Οι στόχοι παραμένουν ουσιαστικά οι ίδιοι: χρυσός, στρατιωτική ισχύς και γεωπολιτική κυριαρχία.

Η Πολωνία διαθέτει τον μεγαλύτερο στρατό εντός του ευρωπαϊκού σκέλους του ΝΑΤΟ. Αυτό που προσδίδει σημαντική βαρύτητα σε αυτό το σενάριο είναι η στρατιωτική ισχύς της Πολωνίας. Η χώρα διαθέτει τον μεγαλύτερο στρατό μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών-μελών του ΝΑΤΟ. Ο συντηρητικός Πολωνός Πρόεδρος, Karol Nawrocki, έχει εκφράσει την κατηγορηματική του αντίθεση στα δάνεια της ΕΕ στο πλαίσιο του προγράμματος «Security Action For Europe» (SAFE). Η ένστασή του δεν είναι αμιγώς οικονομική: το πρόγραμμα SAFE απαιτεί από τα συμμετέχοντα κράτη να προμηθεύονται στρατιωτικό εξοπλισμό κυρίως από κράτη-μέλη της ΕΕ, γεγονός που ασκεί πίεση στις υφιστάμενες συνεργασίες της Πολωνίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Νότια Κορέα.

Ο Nawrocki πρότεινε μια εναλλακτική λύση —ένα ξεχωριστό πολωνικό χρηματοδοτικό πρόγραμμα, ύψους περίπου 46 δισεκατομμυρίων δολαρίων— ωστόσο, το υπουργικό συμβούλιο του Tusk προχώρησε τελικά στην αποδοχή του σχεδίου της ΕΕ, εν αγνοία του Προέδρου.

Η Γερμανία και η ομοσπονδοποίηση της Ευρώπης

Η Γερμανία ανακοίνωσε πρόσφατα ένα αμυντικό πρόγραμμα, το συνολικό ύψος του οποίου ανέρχεται στο ιλιγγιώδες ποσό των 800 δισεκατομμυρίων ευρώ —πρόκειται μακράν για το πιο φιλόδοξο εγχείρημα μεταξύ των κρατών της ΕΕ. Παράλληλα, το Βερολίνο πιέζει έντονα για την ομοσπονδοποίηση της ΕΕ, μια διαδικασία μέσω της οποίας θα καθίστατο, ουσιαστικά, η κυρίαρχη δύναμη. Εάν η Πολωνία παρασυρθεί σε αυτό το εγχείρημα —με τον Tusk να λειτουργεί ως όργανο— η υπό γερμανική κυριαρχία Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία θα διέθετε τόσο τα μεγαλύτερα αποθέματα χρυσού από οποιονδήποτε άλλον θεσμό, όσο και τον ισχυρότερο στρατό ξηράς στην ήπειρο.

Η Ρωσία παρακολουθεί τις εξελίξεις με μεγάλη ανησυχία. Ο πρώην Ρώσος Πρόεδρος, Dmitry Medvedev, έχει ήδη προειδοποιήσει για μια κατάσταση που του θυμίζει την απειλή που αντιμετώπισε η χώρα το 1941. Αν και πρόκειται αναμφίβολα για ρητορική, η πραγματικότητα που υποβόσκει —ο ραγδαίος επανεξοπλισμός της Ευρώπης υπό γερμανική ηγεσία— δεν είναι κάτι που η Μόσχα αντιμετωπίζει αψήφιστα.

Η Πολωνία ως πεδίο γεωπολιτικών συμφερόντων

Συνεπώς, τα διακυβεύματα της τρέχουσας πολιτικής κρίσης στην Πολωνία εκτείνονται πολύ πέρα ​​από τα σύνορα της χώρας. Εάν ο Tusk επιτύχει να θέσει στο περιθώριο το Συνταγματικό Δικαστήριο, να αποκτήσει τον έλεγχο της κεντρικής τράπεζας και να κατευθύνει την Πολωνία προς την ευρωζώνη, ενδέχεται να προκληθεί μια αλυσιδωτή αντίδραση με συνέπειες για ολόκληρη την ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας. Στο χειρότερο δυνατό σενάριο, Πολωνοί στρατιώτες θα μπορούσαν να βρεθούν στην πρώτη γραμμή μιας σύγκρουσης που κατευθύνεται από το Βερολίνο —και, εμμέσως, από τις Βρυξέλλες— ενώ όσοι ασκούν την εξουσία θα παραμένουν σε ασφαλή απόσταση. Το ερώτημα είναι αν το πολωνικό κοινό έχει επίγνωση του τι πραγματικά διακυβεύεται — και αν υπάρχει ακόμη επαρκής αντίρροπη δύναμη ώστε να ανατραπεί αυτό το σενάριο, προτού να είναι πολύ αργά.

Views: 17