Nέα μελέτη διαπιστώνει αύξηση 1,254% στις νευροαναπτυξιακές διαταραχές σε εμβολιασμένα παιδιά

— Οι γιατροί μπερδεύτηκαν

Μια επανανάλυση μιας κατασταλμένης μελέτης του Henry Ford Health System διαπίστωσε ότι τα εμβολιασμένα παιδιά υποφέρουν από νευροαναπτυξιακές διαταραχές σε ποσοστό 1.254% υψηλότερο από τους μη εμβολιασμένους συνομηλίκους τους – ένα εύρημα στο οποίο φέρεται να κατέληξαν οι αρχικοί ερευνητές και στη συνέχεια εγκατέλειψαν υπό θεσμική πίεση και ένα εύρημα που η επικρατούσα ιατρική προσπαθεί τώρα να εξηγήσει.

Οι αριθμοί είναι συγκλονιστικοί από κάθε άποψη. Σε μια ομάδα περισσότερων από 18.000 παιδιών που γεννήθηκαν μεταξύ 2000 και 2016, η εκ νέου ανάλυση από τους John Oller, Daniel Broudy και Nicolas Hulscher αναφέρει ότι η εμβολιασμένη ομάδα έδειξε 13,54 φορές υψηλότερο ποσοστό νευροαναπτυξιακής διαταραχής ως κατηγορία ομπρέλα – που ισοδυναμεί με αύξηση 1.254%.

Οι πιο δραματικές αντιθέσεις εμφανίστηκαν στις ίδιες τις κατηγορίες που φοβούνται περισσότερο οι γονείς: συμπτώματα του φάσματος του αυτισμού, ΔΕΠΥ, εγκεφαλική δυσλειτουργία, αναπτυξιακή καθυστέρηση, μαθησιακή δυσκολία, διανοητική αναπηρία, διαταραχή ομιλίας, κινητική αναπηρία, τικ, νευρολογική διαταραχή και διαταραχή επιληπτικών κρίσεων. Ειδικά για τα συμπτώματα που χαρακτηρίζουν τις νευροπάθειες του φάσματος του αυτισμού, η επανανάλυση αναφέρει αύξηση 5.491 φορές στην εμβολιασμένη κοόρτη.

Η μελέτη που το σύστημα δεν ήθελε να δείτε
Η ιστορία πίσω από τους αριθμούς είναι τόσο καταδικαστική όσο και οι ίδιοι οι αριθμοί. Η αρχική έρευνα διεξήχθη στο Σύστημα Υγείας Henry Ford στο Ντιτρόιτ από τους Lois Lamerato, Abigail Chatfield, Amy Tang και Marcus Zervos – ο τελευταίος ερευνητής που είχε βοηθήσει στο παρελθόν στην αποκάλυψη της κρίσης του νερού του Flint. Η ομάδα συνέκρινε 16.511 εμβολιασμένα παιδιά έναντι 1.957 εντελώς μη εμβολιασμένων παιδιών, με την εμβολιασμένη ομάδα να λαμβάνει κατά μέσο όρο 18 δόσεις από το πρόγραμμα CDC.

Στη συνέχεια, η μελέτη εξαφανίστηκε.

Δεν δημοσιεύτηκε ποτέ. Το Henry Ford Health φέρεται να αρνήθηκε να το υποβάλει και έκτοτε το ίδρυμα εξέδωσε δημόσιες δηλώσεις αποστασιοποιώντας τον εαυτό του από τα ευρήματα, υποστηρίζοντας ότι το προσχέδιο «δεν πλησίασε ούτε κατά διάνοια τα αυστηρά επιστημονικά πρότυπα που εφαρμόζουμε ως ιατρικό ίδρυμα» και προειδοποιώντας για «επικίνδυνη ιογενή παραπληροφόρηση». Το ίδρυμα έστειλε ακόμη και μια επιστολή παύσης και παραίτησης στους κινηματογραφιστές πίσω από ένα ντοκιμαντέρ για τη μελέτη.

Ο Aaron Siri, ο δικηγόρος που παρουσίασε την έρευνα στην ακρόαση του γερουσιαστή Ron Johnson τον Σεπτέμβριο του 2025 σχετικά με την πολιτική εμβολίων, ήταν ωμός σχετικά με το γιατί: «Το μόνο πραγματικό πρόβλημα με αυτή τη μελέτη και γιατί δεν υποβλήθηκε για δημοσίευση, είναι ότι τα ευρήματά της δεν ταιριάζουν με την πεποίθηση και την πολιτική ότι τα εμβόλια είναι ασφαλή». Ο Siri είπε στη Γερουσία ότι οι συγγραφείς θα «έχαναν τη δουλειά τους» εάν δημοσιευόταν η μελέτη.

Οι συγγραφείς της επανανάλυσης πλαισιώνουν την εργασία τους ως την πρώτη γνήσια αξιολόγηση από ομοτίμους που έλαβαν ποτέ τα δεδομένα. Στην περίληψή τους, σημειώνουν ότι η αρχική έκθεση «δεν αξιολογήθηκε από ομοτίμους μέχρι εδώ και τώρα» – μια αιχμηρή αναφορά στο γεγονός ότι ο μόνος έλεγχος που αντιμετώπισαν τα δεδομένα του Henry Ford προήλθε εκτός του ιδρύματος που τα παρήγαγε.

Οι δικαιολογίες κυκλοφορούν ήδη
Όπως ήταν αναμενόμενο, οι ίδιες θεσμικές φωνές που έθαψαν την αρχική μελέτη εργάζονται τώρα για να δυσφημίσουν την επανανάλυση. Τα σημεία συζήτησης είναι γνωστά: η μη εμβολιασμένη ομάδα ήταν πολύ μικρή, οι περίοδοι παρακολούθησης διέφεραν και τα εμβολιασμένα παιδιά απλώς έβλεπαν γιατρούς πιο συχνά – επομένως, απλώς διαγνώστηκαν πιο συχνά.

Ο λοιμωξιολόγος του Στάνφορντ, Τζέικ Σκοτ, τόνισε μια ανωμαλία συγκεκριμένα: η μελέτη κατέγραψε μηδενικές περιπτώσεις ΔΕΠΥ σε περίπου 2.000 μη εμβολιασμένα παιδιά. Δεδομένων των εθνικών ποσοστών επιπολασμού περίπου 11%, ο Scott υποστήριξε ότι αυτό είναι «εξαιρετικά απίθανο, εκτός εάν οι συνθήκες δεν διαγνωστούν».

Αλλά εδώ είναι αυτό που βολικά παραλείπουν οι επικριτές: οι συγγραφείς της επανανάλυσης αναφέρθηκαν άμεσα σε αυτό. Ο λόγος που τα εμβολιασμένα παιδιά επισκέπτονται γιατρούς πιο συχνά είναι ότι το ίδιο το πρόγραμμα εμβολίων το απαιτεί – τα παιδιά πρέπει να παρακολουθούν επαναλαμβανόμενες επισκέψεις σε καλά παιδιά για να λάβουν τα εμβόλια τους. Το ιατρικό σύστημα είναι δομικά σχεδιασμένο για να παρακολουθεί πιο στενά τα εμβολιασμένα παιδιά και στη συνέχεια οι επικριτές χρησιμοποιούν αυτήν την παρακολούθηση ως δικαιολογία για να απορρίψουν τις ανισότητες που αποκαλύπτει.

Η ανασκόπηση του Henry Ford Health ισχυρίστηκε ότι το 75% των μη εμβολιασμένων παιδιών παρατηρήθηκαν μόνο μέχρι την ηλικία των 3 ετών, προτού διαγνωστούν αξιόπιστα πολλές χρόνιες παθήσεις. Ωστόσο, ακόμη και με αυτό το περικομμένο παράθυρο παρατήρησης, η μη εμβολιασμένη ομάδα εξακολουθούσε να εμφανίζει δραματικά χαμηλότερα ποσοστά χρόνιων ασθενειών σε κάθε κατηγορία που μετρήθηκε. Αν μη τι άλλο, η προκατάληψη κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση από ό,τι ισχυρίζονται οι επικριτές – τα μη εμβολιασμένα παιδιά παρατηρήθηκαν λιγότερο και εξακολουθούσαν να εμφανίζονται πιο υγιή.

Τι δείχνει στην πραγματικότητα η εκ νέου ανάλυση
Το έγγραφο Oller-Broudy-Hulscher δεν είναι ένα λεπτό έγγραφο. Περιγράφει τη μελέτη Lamerato ως «μία από τις πιο ολοκληρωμένες επιδείξεις στον πραγματικό κόσμο που έχουν διεξαχθεί ποτέ, δείχνοντας μια δραματική αύξηση των χρόνιων ασθενειών που αποδίδεται στη συμμόρφωση με το πρόγραμμα παιδικών εμβολίων του CDC». Σημειώνει ότι το πρόγραμμα συνιστά τώρα 81 οιονεί υποχρεωτικές δόσεις μεταξύ της γέννησης και της ηλικίας των 18 ετών – αριθμός που εξακολουθούσε να αυξάνεται κατά την περίοδο της μελέτης.

Οι συγγραφείς καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η αρχική μελέτη, «αν και δεν έχει αξιολογηθεί από ομοτίμους μέχρι εδώ και τώρα», αξίζει να είναι στο δημόσιο αρχείο ακριβώς επειδή τα ευρήματά της αποσιωπήθηκαν. Η εκ νέου ανάλυσή τους, που δημοσιεύτηκε στο International Journal of Vaccine Theory, Practice, and Research, είναι πλέον μέρος αυτού του αρχείου.

Η κατώτατη γραμμή
Για τους γονείς που υποψιάζονταν εδώ και καιρό ότι κάτι δεν πήγαινε καλά – ότι η έκρηξη του αυτισμού, της ΔΕΠΥ, των μαθησιακών δυσκολιών και των χρόνιων ασθενειών στα παιδιά δεν ήταν μυστήριο αλλά συνέπεια – αυτή η μελέτη είναι επικύρωση. Τα δεδομένα υπήρχαν. Συλλέχθηκε από ένα μεγάλο σύστημα υγείας. Έδειξε ακριβώς αυτό που προέβλεπαν οι σκεπτικιστές. Και θάφτηκε.

Views: 0