Mόνο το διάστημα 2011-2017 ο πληθυσμός της Ελλάδας μειώθηκε κατά 355.000 ανθρώπους
Σύμφωνα με όλα τα σενάρια που έτρεξε στο πλαίσιο της μελέτη της η διαΝΕΟσις, από το πιο αισιόδοξο στο πιο απαισιόδοξο, ο πληθυσμός της Ελλάδας στο μέλλον θα μειωθεί σημαντικά – το 2050 ο πληθυσμός της χώρας υπολογίζεται ανάμεσα στα 10 και τα 8,3 εκατομμύρια. Οσο για τον πραγματικό, οικονομικά ενεργό πληθυσμό; Προβλέπεται ότι θα μειωθεί από 4,7 εκατομμύρια το 2015 σε 3-3,7 εκατομμύρια το 2050.
Τον κώδωνα του κινδύνου κρούει και η έρευνα της Ήρας Εμκε – Πουλοπούλου, αντιπροέδρου της Ελληνικής Εταιρείας Δημογραφικών Μελετών, «Ο πληθυσμός της Ελλάδας υπό διωγμόν». Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της ΕΛΣΤΑΤ, μόνο το διάστημα 2011-2017 ο πληθυσμός της Ελλάδας μειώθηκε κατά 355.000 ανθρώπους και αν το πρόβλημα δεν αντιμετωπισθεί, ο πληθυσμός της χώρας μόλις που θα αγγίζει τα 10 εκατομμύρια το 2050, ενώ το 2080 θα έχει μόλις 7,2 εκατομμύρια ανθρώπους.
Με τις αλλαγές που συντελούνται καθημερινά σε επίπεδο επιστημονικών και ιατρικών εξελίξεων, το μέλλον προδιαγράφεται λιγότερο προβλέψιμο και γραμμικό απ’ ό,τι μπορούν να συλλάβουν οι σημερινές αναλύσεις μας. Εντούτοις, ολοένα και περισσότεροι σοβαροί αναλυτές «βλέπουν» μια πρωτοφανή εκτόξευση της μακροζωίας κατά τις επόμενες δεκαετίες διεθνώς, κάτι που θα μπορούσε να δημιουργήσει επιπρόσθετες πιέσεις στο ήδη βεβαρημένο ασφαλιστικό μας σύστημα. Άλλωστε, αν σήμερα το ασφαλιστικό μας μοιάζει με πιθάρι χωρίς πάτο, πώς θεωρούμε ότι θα μοιάζει όσο ο οικονομικά ενεργός πληθυσμός μας θα μειώνεται και θα πρέπει να υποστηρίζει ένα ολοένα και μεγαλύτερο αριθμό συνταξιούχων;
Η ταχεία οικονομική ανάπτυξη, η οποία θα μπορούσε να βελτιώσει τη γεννητικότητα, να λειτουργήσει ως κίνητρο αντιστροφής του brain drain και να καταστήσει εκ νέου τη χώρα μας ελκυστικό προορισμό για οικονομικούς μετανάστες, είναι ίσως η μόνη ελπίδα για να αντιμετωπιστεί το δημογραφικό πρόβλημα.
Όσο για το πώς θα μοιάζουν οι οικονομικοί μετανάστες του μέλλοντος, δεν είναι καθόλου απαραίτητο ότι θα αποτελούνται αποκλειστικά από φθηνά εργατικά χέρια. Θα μπορούσαν να είναι πολίτες άλλων χωρών που εργάζονται από απόσταση, κάτοχοι χρυσής βίζας, ακόμη και οι ηλικιωμένοι από άλλες χώρες που επίσης γερνούν. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Πλάτων Τήνιος στο επίμετρό του στο βιβλίο των Γκράτον και Σκοτ «Ο γρίφος των 100 χρόνων», «με δεδομένο ότι η μακροβιότητα είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά των επόμενων δεκαετιών, η ηλικιοφοβία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μόνο ως πρόθεση αυτοτραυματισμού. Αντιθέτως, η ενεργός και η επιτυχημένη γήρανση θα έπρεπε να αντιμετωπιστούν ως δυναμικά πλεονεκτήματα».
Πηγή: «Ας μιλήσουμε επιτέλους»
Views: 0
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!