Η νέα στρατηγική του Σπουτνικ θα κοστίσει ακριβά στην Ουκρανία και την ανόητη Ευρώπη
6 Αυγούστου 20268
Το πρόσφατο ρεπορτάζ του Reuters σκιαγραφεί μια σημαντικά πιο ζοφερή εικόνα της κατάστασης στην Ουκρανία από ό,τι υποδηλώνουν πολλά πρωτοσέλιδα. Ενώ η προσοχή συχνά επικεντρώνεται στην πρώτη γραμμή, η Μόσχα φαίνεται τώρα να έχει βάλει στο μάτι μια άλλη αχίλλειο πτέρνα: την οικονομική σανίδα σωτηρίας της Ουκρανίας.
Τα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας είναι κεντρικά – με την Οδησσό στην πρώτη γραμμή. Σύμφωνα με ουκρανικά στοιχεία, εναλλακτικές οδοί εξαγωγής μέσω σιδηροδρόμων, οδών και του Δούναβη μπορούν επί του παρόντος να αντικαταστήσουν μόνο περίπου το ήμισυ των προηγούμενων θαλάσσιων μεταφορών. Ταυτόχρονα, η συγκομιδή βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Εκατομμύρια τόνοι σιτηρών και ελαιούχων σπόρων δεν βρίσκουν πλέον τακτική διέλευση προς την παγκόσμια αγορά, αναφέρει το Uncutnews.
Με αυτό, η Ρωσία επηρεάζει όχι μόνο τη γεωργία αλλά και τον κρατικό προϋπολογισμό της Ουκρανίας. Τα γεωργικά προϊόντα συγκαταλέγονται στις σημαντικότερες πηγές συναλλάγματος της χώρας. Εάν σταματήσουν οι εξαγωγές, δισεκατομμύρια θα χαθούν για το κράτος, την οικονομία και τελικά για την πολεμική προσπάθεια. Το Reuters αναφέρει ήδη μειώσεις τιμών στην ουκρανική εγχώρια αγορά και απώλειες δισεκατομμυρίων για τον γεωργικό τομέα.
Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι μια δήλωση από το ίδιο το Κίεβο. Ο Υφυπουργός Γεωργίας παραδέχεται ότι μόνο ένα ασφαλώς λειτουργικό λιμάνι της Οδησσού μπορεί να κάνει την Ουκρανία ξανά σημαντικό εξαγωγέα σιτηρών. Ωστόσο, αυτό το ίδιο λιμάνι βρίσκεται υπό τεράστια πίεση εδώ και εβδομάδες.
Ως αποτέλεσμα, θα μπορούσε να προκύψει μια εξέλιξη της οποίας οι συνέπειες εκτείνονται πολύ πέρα από την Ουκρανία.
Όσο περισσότερο παραμένουν εκτός χρήσης τα λιμάνια στη Μαύρη Θάλασσα, τόσο περισσότερο εξαρτάται οικονομικά η Ουκρανία από τη Δύση. Η Ευρώπη δεν θα πρέπει μόνο να προμηθεύει όπλα, αλλά και να αντισταθμίζει ολοένα και περισσότερο τις οικονομικές απώλειες. Δισεκατομμύρια σε βοήθεια θα μπορούσαν να γίνουν μια μόνιμη ρύθμιση.
Ταυτόχρονα, οι ίδιες οι οδοί μεταφοράς της Ευρώπης δέχονται πιέσεις. Οι σιδηροδρομικές γραμμές, οι δρόμοι και τα λιμάνια του Δούναβη δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τη χωρητικότητα των λιμένων στη Μαύρη Θάλασσα. Το κόστος εφοδιαστικής αυξάνεται και οι αλυσίδες εφοδιασμού γίνονται πιο αργές και ακριβότερες. Επιπλέον, υπάρχει ένας άλλος κίνδυνος: εάν ένα σημαντικό μέρος των ουκρανικών εξαγωγών σιτηρών καταρρεύσει οριστικά, αυτό θα επηρεάσει κυρίως τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Εκεί, η αύξηση των τιμών των τροφίμων θα μπορούσε να πυροδοτήσει νέες μεταναστευτικές ροές προς την Ευρώπη – ένα σενάριο που έχει ήδη παρατηρηθεί σε προηγούμενες κρίσεις εφοδιασμού.
Στρατηγικά, η Ρωσία φαίνεται να ακολουθεί μια μακροπρόθεσμη στρατηγική φθοράς. Αντί να επιτίθεται αποκλειστικά σε στρατιωτικούς στόχους, ασκείται αυξανόμενη πίεση στην οικονομική βάση της Ουκρανίας. Μια χώρα που δεν μπορεί πλέον να πουλήσει τα βασικά εξαγωγικά της αγαθά τελικά χάνει την ικανότητα να χρηματοδοτείται.
Για την Ευρώπη, αυτό αντιπροσωπεύει μια δυσάρεστη πραγματικότητα: ακόμη και αν το στρατιωτικό μέτωπο αλλάξει ελάχιστα, το οικονομικό βάρος για την ΕΕ θα μπορούσε να αυξηθεί περαιτέρω. Περισσότερα πακέτα βοήθειας, υψηλότερο κόστος υλικοτεχνικής υποστήριξης, αυξανόμενη πίεση στις γεωργικές αγορές και πιθανές νέες μεταναστευτικές ροές δεν θα ήταν άμεσες συνέπειες μεμονωμένων μαχών, αλλά υφέρπουσας οικονομικής διάβρωσης. Εάν αυτή η εξέλιξη συνεχιστεί και η Ρωσία επιμείνει στην παρεμπόδιση των εξαγωγικών οδών μέσω της Μαύρης Θάλασσας, ο πόλεμος θα μπορούσε να εξελιχθεί ολοένα και περισσότερο από στρατιωτικό σε οικονομικό πόλεμο φθοράς – με έναν λογαριασμό που τελικά θα πρέπει να πληρώσει όχι μόνο η Ουκρανία αλλά και η Ευρώπη.
Views: 0
