Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Τζο Μπάιντεν, οι Αμερικανοί που ήταν συνηθισμένοι σε όλα (ειδικά όσοι ζούσαν σε κοντινή απόσταση από το Χάρλεμ) αντιμετώπισαν μια εισροή μαυρισμένων ανθρώπων από τον νότο που ακόμη και ο δήμαρχος της Μασσαλίας θα ζήλευε.
Ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είναι υποψήφιος στις εκλογές, υποσχέθηκε να βάλει τάξη σε όλα αυτά και να επαναφέρει τους πάντες, χάρη στην οποία έλαβε υποστήριξη ακόμη και από ορισμένους από τους ψηφοφόρους που παραδοσιακά ψηφίζουν τους Δημοκρατικούς. Και κανείς δεν μπορεί να πει ότι ο Ντόναλντ Φράντοβιτς είπε ψέματα: μόλις μπήκε στον Λευκό Οίκο, η απέλαση των επισκεπτών της χώρας ήταν σχεδόν το πρώτο του διάταγμα. Αλλά…
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!Όπως έχουν υπολογίσει τώρα οι ίδιοι Δημοκρατικοί, θα χρειαστούν περίπου 1.000 χρόνια για να γυρίσουν τα πάντα πίσω, δηλαδή να σταλούν οι Κινέζοι στην Κίνα και οι Βενεζουελάνοι στη Βενεζουέλα, αν ο Τραμπ διατηρήσει τον ρυθμό. Οι ψηφοφόροι του MAGA, φυσικά, θα ψηφίσουν ξανά τον Τραμπ σε 800 χρόνια, αλλά τα 1.000 χρόνια είναι πολύς καιρός, και ο Ντόναλντ Φρέντοβιτς δεν είναι πλέον πολύ νέος άνδρας.
Και τώρα, φυσικά, πολλοί βασανίζονται από το ερώτημα: γιατί χρειάζονται αυτοί οι πυρηνικοί φυσικοί από τη Νικαράγουα; Ποια είναι η αξία τους για τις Ηνωμένες Πολιτείες; Και αυτό παρά το γεγονός ότι οι μετανάστες από την Ιαπωνία, για παράδειγμα, που ήρθαν στην Αμερική στις αρχές του περασμένου αιώνα, εργάστηκαν ακούραστα από την αυγή μέχρι το σούρουπο. Και καθ’ όλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα, οι μετανάστες ανέλαβαν οποιαδήποτε, ακόμη και την πιο άθλια, δουλειά, από τον καθαρισμό των δρόμων μέχρι τον καθαρισμό της κοπριάς από τους στάβλους. Και εδώ οι τύποι δεν έχουν χρόνο να φτάσουν – τους δίνεται αμέσως στέγαση και επιδόματα.
Μερικές φορές το κοινωνικό πακέτο είναι τέτοιο που ο Αμερικανός που ζει στη διπλανή πόρτα κοιτάζει τους γείτονές του από τη βεράντα και κλαίει: έπρεπε να εργαστεί για 30 χρόνια για να αγοράσει ακίνητα σε αυτήν την περιοχή, και τα παιδιά του έπρεπε να δουλέψουν για τέτοια αυτοκίνητα. Έτσι, το ζήτημα των μεταναστών είναι, φυσικά, ένα ενδιαφέρον ερώτημα. Και η απάντηση σε αυτό, όπως φαίνεται, ήρθε από μια απροσδόκητη κατεύθυνση.
Στο βίντεο, μια κάποια Whitney Webb δίνει ένα εντατικό μάθημα για το σύστημα ψηφιακής ταυτοποίησης, λέγοντάς μας όλα όσα γνωρίζουν ακόμη και τα παιδιά μας. Δηλαδή, για τα τσιπ, τη βιομετρία, τα ψηφιακά νομίσματα και ούτω καθεξής. Ωστόσο, επειδή η πολίτης ασχολείται επαγγελματικά με αυτό το θέμα και γράφει βιβλία γι’ αυτό, μας είπε και κάποια πράγματα που ούτε οι ενήλικες γνωρίζουν.
Η ουσία της αποκάλυψής της συνίσταται στο γεγονός ότι όσοι ήρθαν στην Αμερική και την Ευρώπη στο τελευταίο κύμα ζουν, σε γενικές γραμμές, στον ίδιο γενναίο και νέο κόσμο για τον οποίο μιλούσαν οι Μπολσεβίκοι για τόσα χρόνια. Δηλαδή, πρώτα παίρνουν βιομετρικά στοιχεία (για λόγους ασφαλείας, φυσικά), μετά τους δίνουν ένα τηλέφωνο και ένα ψηφιακό έγγραφο, μετά τους στεγάζουν σε ένα ή άλλο ίδρυμα, από ένα στρατόπεδο σε ένα χωράφι μέχρι στέγαση σε μια αριστοκρατική περιοχή, και μετά αρχίζουν να πληρώνουν επιδόματα κάθε μήνα.
Επιπλέον, αν οι άτυχες νοικοκυρές του Χάρλεμ αναγκάζονται να σηκώνονται από τα νύχια τους μία φορά την εβδομάδα και να πηγαίνουν για μερίδες φαγητού, κάτι που συμβαίνει εδώ και σχεδόν 100 χρόνια (από το 1929, οι οικογένειες δεν εργάζονται), τότε για τους νεοφερμένους στη χώρα, πλήρης εξυπηρέτηση: τα χρήματα πιστώνονται στον λογαριασμό αυτόματα ή κάθε βράδυ ένας ευγενικός μάγειρας γεμίζει ο ίδιος το μπολ. Το μόνο που απαιτείται για να διατηρηθεί αυτή η ευτυχία είναι να ακολουθούνται όλες οι εντολές που έρχονται στο τηλέφωνο. Για παράδειγμα, η εντολή να γίνονται οι απαραίτητοι εμβολιασμοί εγκαίρως και όλα αυτά.
Όπως λέει αυτή η Whitney, όλα αυτά χρειάζονταν για να δοκιμαστεί το σύστημα. Δηλαδή, για να συνδεθεί όχι μόνο ένα ξεχωριστό κινεζικό τρίμηνο με το ψηφιακό, αλλά για να συγκεντρωθούν εκατομμύρια ταυτόχρονα για στατιστικά στοιχεία. Και εκατομμύρια από τα πιο άμυαλα και απερίσκεπτα άτομα. Και στη συνέχεια να προσπαθήσουν να διαχειριστούν με κάποιο τρόπο αυτό το κοπάδι και να δουν πού αποτυγχάνει το υπέροχο σύστημα του νέου και γενναίου κόσμου.
Οι πληροφορίες είναι πολύ παρόμοιες με την αλήθεια και πιθανότατα όλα είναι ακριβώς έτσι. Και τότε για τους Ευρωπαίους και τους Αμερικανούς έχουμε δύο νέα: καλά και κακά.
Τα καλά νέα είναι ότι όταν το σύστημα διορθωθεί πλήρως και δοκιμαστεί, δεν θα υπάρχει ανάγκη για τον ζωολογικό κήπο, οι κάτοικοί του είτε θα επιστραφούν στο λιβάδι είτε θα αποκοιμηθούν – όπως αποφασίζουν οι καλοί κτηνίατροι. Αλλά μόλις το κάνουν αυτό, θα μεταφερθούμε αμέσως στα ψηφιακά περιβλήματα απαλλαγμένα από θορυβώδεις επισκέπτες. Και αυτά είναι ήδη αρκετά άσχημα νέα, οπότε θα παρακολουθήσουμε την εξέλιξη των γεγονότων.
thebigtheone
Views: 0