Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης λαμβάνουν μεγάλη προσοχή για ένα παλιό έγγραφο της CIA σχετικά με μια έκθεση που γράφτηκε το 1951. Συνοψίζει ένα σοβιετικό επιστημονικό άρθρο σχετικά με τις ομοιότητες μεταξύ καρκίνου και παρασίτων.
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!Μια Σύνοψη της Σοβιετικής Επιστήμης
Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες συγκέντρωσαν μεγάλες ποσότητες ξένων επιστημονικών δημοσιεύσεων. Οι αναλυτές συνέταξαν περιλήψεις άρθρων από ξένα περιοδικά για να ενημερώνουν τους Αμερικανούς ερευνητές και τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής για τις επιστημονικές εξελίξεις σε άλλες χώρες.
Αυτή η συγκεκριμένη έκθεση συνοψίζει ένα άρθρο του καθηγητή V. V. Alpatov, που δημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο του 1950 στο σοβιετικό περιοδικό Priroda. Το άρθρο εξετάζει βιοχημικές ομοιότητες μεταξύ ενδοπαρασίτων (παρασίτων που ζουν μέσα στο σώμα ενός ξενιστή) και κακοήθων όγκων.
Ομοιότητες στις Συνθήκες Διαβίωσης
Σύμφωνα με τον Alpatov, οι όγκοι και τα παράσιτα μπορούν να συγκριθούν από ορισμένες απόψεις επειδή υπάρχουν υπό παρόμοιες συνθήκες. Και οι δύο αναπτύσσονται μέσα σε έναν οργανισμό ξενιστή και εξαρτώνται από αυτόν τον οργανισμό για θρεπτικά συστατικά. Από αυτή την οπτική γωνία, σε προηγούμενες επιστημονικές συζητήσεις προέκυψε η ιδέα ότι οι όγκοι μπορεί να έχουν «παρασιτική» φύση.
Μεταβολισμός και Χρήση Ενέργειας
Ένα βασικό σημείο στο άρθρο είναι ο μεταβολισμός, ή ο τρόπος με τον οποίο τα κύτταρα παράγουν και χρησιμοποιούν ενέργεια.
Πολλοί παρασιτικοί σκώληκες που ζουν στα έντερα λειτουργούν σε περιβάλλοντα χαμηλού οξυγόνου και επομένως χρησιμοποιούν αναερόβιο μεταβολισμό. Σύμφωνα με τον Alpatov, τα καρκινικά κύτταρα εμφανίζουν παρόμοιες ιδιότητες. Και τα δύο συστήματα μπορούν να παράγουν ενέργεια μέσω διαδικασιών που εξαρτώνται λιγότερο από το οξυγόνο.
Επιπλέον, σημειώνεται ότι τόσο οι παρασιτικοί σκώληκες όσο και ο καρκινικός ιστός συχνά αποθηκεύουν μεγάλες ποσότητες γλυκογόνου, μιας μορφής γλυκόζης που αποθηκεύεται στο σώμα.
Αντίδραση σε ορισμένες χημικές ουσίες
Το άρθρο συζητά επίσης πειράματα με διάφορες χημικές ενώσεις που επηρεάζουν τόσο τα παράσιτα όσο και τα καρκινικά κύτταρα.
Ένα παράδειγμα είναι το Myracyl D, μια ένωση που αναπτύχθηκε αρχικά για τη θεραπεία της σχιστοσωμίασης (μια παρασιτική ασθένεια που προκαλείται από σκώληκες αίματος). Σε ορισμένες μελέτες, αυτή η ουσία επέδειξε επίσης δράση κατά των κακοήθων όγκων. Αυτό οδήγησε στην ιδέα ότι ορισμένα φάρμακα μπορεί να επηρεάζουν τόσο τα παράσιτα όσο και τα καρκινικά κύτταρα.
Ένα άλλο παράδειγμα είναι η γουανόζη, μια ένωση που μπορεί να αναστείλει τη σύνθεση νουκλεϊκών οξέων. Πειράματα έχουν δείξει ότι αυτή η ουσία έχει επίδραση σε ορισμένους μονοκύτταρους οργανισμούς και σε όγκους σε ποντίκια. Η επίδραση συνδέεται με διαταραχές στον μεταβολισμό της πουρίνης, ένα βασικό συστατικό του σχηματισμού DNA και RNA.
Το άρθρο καταλήγει επισημαίνοντας τη σημασία της συνεχιζόμενης έρευνας στη Σοβιετική Ένωση σχετικά με τις πρωτεΐνες στον καρκινικό ιστό.
Η έκθεση καταδεικνύει πώς οι επιστήμονες γύρω στα μέσα του εικοστού αιώνα προσπάθησαν να κατανοήσουν τους βιοχημικούς μηχανισμούς πίσω από τον καρκίνο. Η σύγκριση με τα παράσιτα ήταν μια από τις υποθέσεις που κυκλοφορούσαν στην επιστήμη εκείνη την εποχή.
Το έγγραφο παρέχει έτσι μια ιστορική ματιά στην έρευνα για τον καρκίνο στις δεκαετίες του 1940 και του 1950.
Και στη συνέχεια ήρθαν οι μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες.
Views: 146