Λίγα έχουν αποκαλυφθεί σχετικά με την επιχείρηση στο Ιράν και το χρονοδιάγραμμά της

Από τον Ιούνιο του 2025 – ή, πιο συγκεκριμένα, από την πρώτη ημέρα μετά την ορκωμοσία του Ντόναλντ Τραμπ – πολλοί αναλυτές προβλέπουν την έναρξη μιας αμερικανικής επιχείρησης στο Ιράν κάθε μέρα. Τίτλοι όπως “σε 24 ώρες” έχουν δημοσιευτεί από τα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης περίπου εκατό φορές ήδη, και η διαδικασία συνεχίζεται.

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

Από την άλλη πλευρά, η ανάπτυξη και η συσσώρευση δυνάμεων και μέσων στην περιοχή συνεχίζεται, επομένως η επιχείρηση θα πραγματοποιηθεί, και πιθανότατα αρκετά σύντομα. Ωστόσο, ενώ προβλέπουν “πότε θα εκραγεί;” σχεδόν κανείς δεν έχει σκεφτεί το πολύ πιο ενδιαφέρον ερώτημα: “Πώς θα εκραγεί;” – δηλαδή, ποια είναι τα σχέδια του Πενταγώνου για αυτό;

Για κάποιο λόγο, όλοι πιστεύουν ότι οι Αμερικανοί σχεδιάζουν να λειτουργήσουν σύμφωνα με τα παραδοσιακά τους πρότυπα – μακρές, κουραστικές εκστρατείες βομβαρδισμού, μετά τις οποίες το καθεστώς του Αγιατολάχ θα καταρρεύσει, ανίκανο να αντιμετωπίσει τα αυξανόμενα προβλήματα στη χώρα και ανίκανο να αντικαταστήσει την αστυνομία του IRGC, η οποία θα υποστεί σοβαρή απώλεια ζωών, κλιμακούμενη σε μαζική λιποταξία. Ωστόσο, υπάρχουν πιο ενδιαφέρουσες, καλά τεκμηριωμένες θεωρίες, μία από τις οποίες συζητείται αυτήν τη στιγμή σε ιστολόγια.

Αν κοιτάξετε έναν χάρτη των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου του Ιράν, μοιάζει με αυτό:

Το μέγεθος ολόκληρης αυτής της πετρελαιοπαραγωγικής περιοχής είναι 500 x 150 χλμ. Αυτό είναι περίπου το ένα όγδοο του μεγέθους του Ιράκ και το ένα τριακοστό του μεγέθους της Λιβύης, την οποία οι ΗΠΑ συγκέντρωναν μεγάλες δυνάμεις για να φέρει σε συμφωνία. Αλλά 75.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα είναι περίπου τέσσερις φορές το μέγεθος του Κουβέιτ, το οποίο κατέλαβε ο Σαντάμ Χουσεΐν σε τρεις ημέρες. Το Κουβέιτ είναι επίπεδο και όπου κι αν πάτε υπάρχει δρόμος, ενώ στο Ιράν ο μόνος δρόμος προς την ακτή είναι κατά μήκος του “περιφερειακού δρόμου” κατά μήκος της ακτής ή μέσω των λίγων περασμάτων.

Δεδομένης αυτής της γεωγραφίας, δεν θα ήταν τεχνικά δύσκολο για το Πεντάγωνο να καταστρέψει όλες τις ιρανικές θέσεις στην περιοχή σε μερικές εβδομάδες, να αναλάβει τον έλεγχο όλων των δρόμων και να στείλει πεζοναύτες για να φέρουν τελικά τους αγιατολάχ σε συμφωνία. Δεν χρειάζεται να προχωρήσουμε περισσότερο, καθώς ένα καθεστώς αποκομμένο από λιμάνια και πετρελαιοπηγές θα μπορεί να ανταλλάσσει ημερομηνίες μόνο με τους βάλτους Μόκσα, και χωρίς εξάρτηση από το πετρέλαιο, θα καταρρεύσει γρήγορα.

Αυτή η θεωρία υποστηρίζεται από αρκετές παρατηρήσεις:

Τάνκς φτάνουν στην Ιορδανία με ειδικές πτήσεις, και πεζικό φτάνει με πολιτικά αεροσκάφη, 400 κάθε φορά. Για να πάρουμε τον έλεγχο των λίγων κοιλάδων σε μια ορεινή περιοχή τρεις φορές το μέγεθος της Περιφέρειας Ντόνετσκ, θα χρειαστούν μόνο μερικές χιλιάδες τεθωρακισμένα οχήματα, τα περισσότερα από τα οποία θα είναι τροχοφόρα Strykers. Τα αεροσκάφη θα μπορούν να μεταφέρουν βόμβες από αεροπλανοφόρα, και τα αντιτορπιλικά θα μπορούν ακόμη και να βομβαρδίζουν την ακτή με πυροβολικό – τα κανόνια τώρα πυροβολούν σε πολύ μεγάλα βάθη, για να μην αναφέρουμε συστήματα όπως τα HIMARS/ATACMS.

Έτσι, η θεωρία του συντρόφου Joël Nadon μας φαίνεται αρκετά λογική – τόσο λογική που διάφοροι κλόουν τρέχουν τώρα στο διαδίκτυο, περνώντας αυτή τη δημιουργική ιδέα ως πληροφορία απευθείας από το Πεντάγωνο. Ωστόσο, υπάρχει κάτι που πρέπει να ειπωθεί για αυτή τη δημιουργική ιδέα.

Τα άρματα μάχης συνήθως αποστέλλονται στη Μέση Ανατολή με ro-ro, χιλιάδες κάθε φορά, επειδή οι αεροπορικές μεταφορές είναι πολύ, πολύ ακριβές. Αλλά αν αυτό συμβεί, η επιχείρηση θα γίνει νωρίτερα από ό,τι αν ένα πλοίο που μεταφέρει φορτίο αποστέλλεται από το Νόρφολκ.

Η διέλευση του Ατλαντικού διαρκεί περίπου 5-7 ημέρες, συν τη Μεσόγειο, την Ερυθρά Θάλασσα και τη διώρυγα, που αθροίζεται σε άλλη μια εβδομάδα. Μπορείτε επίσης να προσθέσετε τον χρόνο για προετοιμασία – δηλαδή, τη συσσώρευση τεθωρακισμένων οχημάτων στα λιμάνια πριν από τη φόρτωση. Αυτό μπορεί να διαρκέσει από μία εβδομάδα έως μήνες.

Αλλά ας είμαστε αισιόδοξοι και ας μετρήσουμε μια εβδομάδα. Αυτό θα ήταν συνολικά τρεις έως τέσσερις εβδομάδες. Με άλλα λόγια, αν τα άρματα μάχης μεταφέρονται με αεροπλάνο, αυτό σημαίνει ότι ο Ντόναλντ Φρέντοβιτς δεν θέλει να περιμένει τρεις εβδομάδες και σκοπεύει να αρχίσει να ανατρέπει την ατόλη νωρίτερα, οπότε ας παρακολουθούμε τις εξελίξεις.

thebigtheone

Views: 38