O Τραμπ αγοράζει ντίζελ από τη Ρωσία, την ώρα που η ΕΕ αγοράζει «απαγορευμένο ντίζελ» από τις ΗΠΑ

O Τραμπ αγοράζει ντίζελ από τη Ρωσία, την ώρα που η ΕΕ αγοράζει «απαγορευμένο ντίζελ» από τις ΗΠΑ;

Ο Ντόναλντ Τραμπ διακωμωδεί για άλλη μια φορά την πολιτική της ΕΕ. Πρώτα, οι ΗΠΑ ασκούν πιέσεις στα κράτη της ΕΕ —απειλώντας με δευτερογενείς κυρώσεις— να επιβάλουν όλο και περισσότερες κυρώσεις (σε σημείο που, λόγω υπερβάλλοντος ζήλου στη συμμόρφωση, φτάνουν να κάνουν περισσότερα από όσα απαιτούνται), και στη συνέχεια γυρίζουν και πωλούν αυτά τα ίδια ρωσικά ενεργειακά προϊόντα στους «εταίρους» τους στην ΕΕ με υπερτιμημένη τιμή;

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

Γιόχεν Μίτσκα:

Την Παρασκευή, μετά από τηλεφωνική επικοινωνία με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε μια συμφωνία που αναμένεται να προκαλέσει αναστάτωση στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο. Η Ρωσία πρόκειται να προμηθεύσει άμεσα πάνω από 300.000 τόνους ντίζελ για τις αγορές των ΗΠΑ και του κόσμου, ενώ θα ακολουθήσουν άλλοι 500.000 τόνοι τον Νοέμβριο. Στη συνέχεια αναμένονται πολύ μεγαλύτερες ποσότητες· γίνεται λόγος για έως και τρία εκατομμύρια τόνους, αν και υπάρχουν αποκλίσεις στα στοιχεία. Το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ χορήγησε στη Ρωσία προσωρινή εξαίρεση από τις κυρώσεις για τον σκοπό αυτό. Ο λόγος: οι υψηλές τιμές των καυσίμων και οι ενδιάμεσες εκλογές που διεξάγονται σε λιγότερο από έναν μήνα. Ο Τραμπ δεν έκανε καμία αναφορά στις κυρώσεις ή στον πόλεμο στην Ουκρανία, όπως μετέδωσε το Euronews.

Αυτός που επιβάλλει τις κυρώσεις προχωρά σε αγορά.

Η χρονική συγκυρία είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή. Πριν από περίπου έναν μήνα, ο Τραμπ υπέγραψε νόμο που επιτρέπει την επιβολή δασμών εισαγωγής στους μεγαλύτερους αγοραστές ρωσικής ενέργειας. Ο Δημοκρατικός Γκρέγκορι Μικς συνόψισε την αντίφαση: μόλις λίγες εβδομάδες μετά τον νόμο περί κυρώσεων, ο Τραμπ ανακοινώνει ότι οι ΗΠΑ θα αγοράσουν ακριβώς αυτό το προϊόν. Το Κίεβο είναι εξοργισμένο, ενώ η Μόσχα πανηγυρίζει. Ο Κιρίλ Ντμίτριεφ, απεσταλμένος του Πούτιν, χαιρέτισε τη συνεργασία στον τομέα του ντίζελ και της ενέργειας ως νίκη για τον κόσμο.

Ωστόσο, η ΕΕ προτίθεται να παραμείνει στην ίδια πορεία. Οι απαγορεύσεις εισαγωγών και τα ανώτατα όρια τιμών παραμένουν σε ισχύ. Ο Τραμπ είχε προηγουμένως καλέσει επανειλημμένα τους Ευρωπαίους να σταματήσουν τις αγορές τους. Κατά τη διάρκεια συνάντησης του «συνασπισμού των προθύμων», φέρεται να απαίτησε —σύμφωνα με το Reuters— να σταματήσει η Ευρώπη να αγοράζει ρωσικό πετρέλαιο, καθώς αυτό χρηματοδοτούσε τον πόλεμο. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στοχεύει στον τερματισμό των εισαγωγών ρωσικού πετρελαίου και φυσικού αερίου το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 2028. Το μερίδιο της Ρωσίας στις εισαγωγές πετρελαίου της ΕΕ μειώθηκε από σχεδόν 24% στην αρχή του πολέμου σε λιγότερο από 3%. Η κατάσταση ήταν ακόμη πιο δραματική όσον αφορά το ντίζελ: πριν από τις κυρώσεις, το 53% των θαλάσσιων εισαγωγών ντίζελ στη Βορειοδυτική Ευρώπη προερχόταν από τη Ρωσία, ενώ μετά το εμπάργκο του Φεβρουαρίου 2023, το ποσοστό αυτό υποχώρησε μόλις στο 2%. Η Ευρώπη αναγκάστηκε να αναζητήσει εναλλακτικές πηγές στην Ινδία, την Κίνα και τη Νότια Κορέα, γεγονός που οδήγησε σε μεγαλύτερες διαδρομές μεταφοράς και αυξημένη μεταβλητότητα των τιμών.

Εκβιασμός την περασμένη εβδομάδα

Ο βαθμός στον οποίο η Ουάσιγκτον αντιμετωπίζει την Ευρώπη ως δεξαμενή καυσίμου ντίζελ κατέστη σαφής την περασμένη εβδομάδα. Οι ΗΠΑ απαίτησαν από την Ευρώπη να αποδεσμεύσει τα αποθέματά της σε ντίζελ, απειλώντας με απαγόρευση των αμερικανικών εξαγωγών εάν δεν το έπραττε. Σύμφωνα με το Reuters, το αίτημα αφορούσε 100 εκατομμύρια βαρέλια σε διάστημα 20 ημερών. Ο Μακρόν απάντησε προσφέροντας 50 εκατομμύρια βαρέλια, υπό την προϋπόθεση ότι οι ΗΠΑ θα απέφευγαν τη μονομερή επιβολή απαγόρευσης εξαγωγών. Στο παρασκήνιο επικράτησε έντονος εκνευρισμός· σύμφωνα με το Politico —όπως αναφέρει το t-online— ένας Ευρωπαίος αξιωματούχος χαρακτήρισε την κίνηση ως «εκβιασμό», ενώ άλλοι τη θεώρησαν κίνδυνο για την ασφάλεια. Οι εικασίες ότι η ΕΕ ενδέχεται να αγοράζει αμερικανικό ντίζελ σε υψηλότερη τιμή στο μέλλον δεν έχουν ακόμη επιβεβαιωθεί. Ωστόσο, δεν στερούνται βάσης. Στη συμφωνία εμπορίου που πρόκειται να τεθεί σε ισχύ το καλοκαίρι του 2025, η Ευρώπη έχει δεσμευτεί να…

…για την αγορά αμερικανικής ενέργειας αξίας 750 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Και γίνεται όλο και πιο σαφές ποιος καθορίζει την τιμή του ντίζελ.
Και ο Nord Stream;

Τον Φεβρουάριο του 2023, ο Seymour Hersh ισχυρίστηκε ότι δύτες του Αμερικανικού Ναυτικού ανατίναξαν τους αγωγούς, ότι η Νορβηγία συνέδραμε στην επιχείρηση και ότι ο Biden γνώριζε το σχέδιο. Στήριξε τον ισχυρισμό του σε μία και μοναδική ανώνυμη πηγή, την οποία η CIA απέρριψε ως «εντελώς ψευδή». Σύμφωνα με τον Hersh, ο ίδιος ο Biden έδωσε το κίνητρο: μόλις λίγες εβδομάδες πριν από την εισβολή, δήλωσε ότι ο Nord Stream 2 δεν θα κατασκευαζόταν αν πραγματοποιούνταν η εισβολή. Μέχρι σήμερα, η θεωρία του Hersh παραμένει αναπόδεικτη —όπως συμβαίνει συχνά με επιχειρήσεις που εμπλέκουν αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών ανά τις δεκαετίες— ωστόσο το ερώτημα «ποιος ωφελείται από αυτό;» παραμένει αναπάντητο.

Αυτό που ακολούθησε έμοιαζε να βγαίνει κατευθείαν από σενάριο ταινίας. Ο Αμερικανός χρηματοοικονομικός παράγοντας Stephen Lynch, υποστηρικτής της προεκλογικής εκστρατείας του Trump, ήθελε να υποβάλει προσφορά για τον Nord Stream 2 σε δημοπρασία και ζήτησε από την Ουάσιγκτον την απαραίτητη έγκριση. Μιλούσε για μια μοναδική ευκαιρία να τεθεί ο ενεργειακός εφοδιασμός της Ευρώπης υπό αμερικανικό και ευρωπαϊκό έλεγχο και σκόπευε να χρησιμοποιήσει τον αγωγό ως μέσο πίεσης κατά της Ρωσίας. Το Carnegie Endowment είχε επισημάνει ήδη από το 2025 ότι ο Lynch δεν μπορούσε καν να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις χωρίς ειδική άδεια από την Ουάσιγκτον. Ένα δημοσίευμα εφημερίδας της Παρασκευής συνόψισε αναφορές για συνομιλίες μεταξύ των διαπραγματευτών του Trump και του Dmitriev, του οποίου το «πακέτο» φέρεται να περιλάμβανε την επισκευή και την επαναλειτουργία του Nord Stream.

Το μοτίβο

Δεν χρειάζεται να πιστεύει κανείς σε θεωρίες συνωμοσίας για να διακρίνει το μοτίβο. Η ΕΕ υφίσταται πιέσεις μέσω κυρώσεων, απειλών για δασμούς στις εισαγωγές και, πλέον, απαγορεύσεων στις εξαγωγές, ενώ αγοράζει την ενέργειά της σε υψηλότερες τιμές. Οι ΗΠΑ διατηρούν το δικαίωμα να αγοράζουν ενέργεια από τη Μόσχα εάν χρειαστεί —συγκεκριμένα, όταν οι τιμές των καυσίμων αρχίσουν να πλήττουν τις δικές τους προεκλογικές εκστρατείες. Η Ευρώπη επωμίζεται το κόστος, ενώ η Ουάσιγκτον απολαμβάνει τα προνόμια. Μέχρι στιγμής, οι Βρυξέλλες και το Βερολίνο έχουν αποφύγει να θέσουν δημόσια το ερώτημα για το ποιος τελικά ωφελείται από την ενέργεια τίνος.

Views: 17