Μια νοοτροπία προετοιμασίας: 7 μέθοδοι για Preppers

Ένα άρθρο του Dan F. Sullivan που δημοσιεύτηκε στο SurvivalSullivan.com, έναν ιστότοπο ετοιμότητας, απαριθμεί επτά μεθόδους που προορίζονται να βοηθήσουν τους preppers να παραμείνουν παρακινημένοι.

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

Ο Sullivan δηλώνει ότι η προετοιμασία είναι ένα ταξίδι και ότι η δυσκολία του δεν εξαρτάται από τον πολιτικό προσανατολισμό ή τον προϋπολογισμό σας. Απαριθμεί πιθανές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, όπως τροχαία ατυχήματα, ταραχές, επιθέσεις, ανεμοστρόβιλους, τυφώνες, πλημμύρες και απώλεια θέσεων εργασίας και περιγράφει τη συνολική λίστα των καταστροφών ως μεγάλη και εκφοβιστική.

Σύμφωνα με το άρθρο, αυτός ο όγκος απειλών μπορεί να αποθαρρύνει τους ανθρώπους από το να αρχίσουν να προετοιμάζονται ή να συνεχίσουν την πρακτική. Ο Sullivan προειδοποίησε επίσης ότι η έλλειψη κινήτρων μπορεί να υποδηλώνει ότι ένα άτομο δεν είναι τόσο προετοιμασμένο όσο θα έπρεπε.

Το άρθρο αναφέρει επίσης ότι η επιβίωση περιλαμβάνει πολλές ξεχωριστές πτυχές, συμπεριλαμβανομένων των σφαλμάτων μέσα και έξω, της επιστροφής στο σπίτι, της φυσικής κατάστασης, της οικοτεχνίας, της αποθήκευσης, της εκτροφής ζώων, των οχημάτων και της ασφάλειας του σπιτιού, και ότι το εύρος αυτών των κατηγοριών μπορεί από μόνο του να προκαλέσει έλλειψη δράσης. Ξεχωριστές εκθέσεις σχετικά με την ετοιμότητα έχουν τεκμηριώσει ότι τα κίνητρα μπορούν να εξασθενίσουν και για άλλους λόγους, συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής πίεσης, της υπερφόρτωσης πληροφοριών και των μεγάλων περιόδων χωρίς καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.

Η έκθεση στα μέσα ενημέρωσης και η συνομιλία αναφέρονται ως αρχικά κίνητρα

Η πρώτη μέθοδος περιλαμβάνει την παρακολούθηση βίντεο στο YouTube με καταστροφές. Ο Sullivan έγραψε ότι ο σκοπός δεν είναι να τρομάξει τον θεατή αλλά να μάθει από τα γεγονότα και ότι παρόλο που η εμπειρία δεν είναι ίδια με τη στρατιωτική μάχη σώμα με σώμα, επιτρέπει σε ένα άτομο να τοποθετηθεί στη μέση της δράσης και να σκεφτεί πώς θα δραπετεύσει.

Η δεύτερη μέθοδος είναι η παρακολούθηση ταινιών επιβίωσης και τηλεοπτικών εκπομπών. Ενώ τέτοιες παραγωγές είναι ψεύτικες και συχνά υπερβολικές, οι θεατές μπορούν ακόμα να μάθουν από αυτές. Ο Sullivan έγραψε ότι το στοιχείο που προτιμά είναι να τελειώνουν πάντα καλά και δήλωσε: «Η αισιοδοξία είναι ένα πράγμα που θα πρέπει να κρατήσεις όταν τα πράγματα θα είναι στο χειρότερό τους».

Το άρθρο κατονομάζει ταινίες όπως “Doomsday”, “2012”, “The Day After Tomorrow” και “Alone in the Wilderness”. Περιλαμβάνει επίσης ντοκιμαντέρ όπως το “Surviving the Dust Bowl” και το “The Revenant” και την τηλεοπτική σειρά Revolution.

Η τρίτη μέθοδος είναι η συμμετοχή σε συζήτηση. Ο Sullivan έγραψε ότι πολλοί άνθρωποι που είναι ενεργοί σε ιστολόγια είναι παθητικοί και δεν συμμετέχουν σε διάλογο και ότι κάτι τέτοιο επιτρέπει στον εγκέφαλο να σκεφτεί λύσεις όχι μόνο για τον εαυτό του αλλά και για τους άλλους. Περιέγραψε την αλλαγή ως μετάβαση από την παθητική μάθηση στην ενεργητική μάθηση.

Συνιστάται συνηγορία και σταδιακή δράση

Η τέταρτη μέθοδος είναι να μιλάς ανοιχτά. Ο Sullivan έγραψε ότι η πολιτική ορθότητα έχει διχάσει τον κόσμο και ότι οι αναγνώστες δεν πρέπει να παραμένουν παθητικοί ενώ άλλοι ορίζουν πώς υποτίθεται ότι είναι τα πράγματα.

Σύμφωνα με το άρθρο, το να μιλήσεις είναι δύσκολο στην αρχή και οι άνθρωποι μπορεί να μπουν στη θέση τους ή να χάσουν συζητήσεις, αλλά η κατάσταση βελτιώνεται με την πάροδο του χρόνου. Ο Sullivan έγραψε ότι οι αναγνώστες δεν πρέπει να φοβούνται ότι θα υποτιμηθούν όταν πρόκειται για πολιτική ή επιβίωση, περιγράφοντας αυτή την εμπειρία ως τον μόνο τρόπο για να αναπτυχθεί, να εδραιώσει κανείς τις πεποιθήσεις του και στη συνέχεια να πείσει τους άλλους.

Η πέμπτη μέθοδος αρχίζει να κάνει κάτι. Ο Sullivan έγραψε ότι οι αναγνώστες που έχουν καταναλώσει περιεχόμενο επιβίωσης για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να ενεργήσουν είναι απίθανο να προετοιμαστούν πλήρως και ότι οι πιθανότητές τους μειώνονται όσο περνούν οι μέρες. Οι προτεινόμενες ενέργειες περιλαμβάνουν δραστηριότητες που δεν απαιτούν δαπάνη χρημάτων, όπως η εκτύπωση ενός χάρτη Google της γειτονιάς κάποιου και η επισήμανση όλων των διαδρομών bug-out, το τζόκινγκ ή το push-ups για τη βελτίωση της δύναμης και η αγορά ενός μαχαιριού επιβίωσης χαμηλού κόστους.

Η πραγματική εξάσκηση είναι το ζητούμενο: το New Year Prepping Challenge συνιστά να δοκιμάζετε το άγχος ντουλαπιού και της νοοτροπίας τρώγοντας για μια εβδομάδα μόνο από αποθηκευμένα βασικά προϊόντα.

Η έκτη μέθοδος ξεκινά με την πτυχή της επιβίωσης που απολαμβάνει περισσότερο ένα άτομο. Σύμφωνα με το άρθρο, το να ξεκινάς με μια ευχάριστη δραστηριότητα κάνει το μυαλό να συσχετίζει την ετοιμότητα με θετικά συναισθήματα και η ικανότητα σε αυτόν τον τομέα διευκολύνει την αντιμετώπιση άλλων πτυχών [5].

Ο Sullivan έδωσε το παράδειγμα ενός ατόμου που απολαμβάνει το γυμναστήριο να μεταβαίνει σε τακτικές προπονήσεις, μετά τις οποίες η μετάβαση σε μια δραστηριότητα όπως το bugging out γίνεται ευκολότερη από ό,τι αν είχε επιχειρηθεί πρώτα. Η φυσική ικανότητα αντιμετωπίζεται ως θεμέλιο ετοιμότητας και όχι ως προαιρετικό πρόσθετο, ένα σημείο που αναφέρεται σε ξεχωριστές εκθέσεις ετοιμότητας [3].

Οι οικογενειακές συνέπειες περιγράφονται ως κεντρικό κίνητρο

Η έβδομη μέθοδος είναι να σκέφτεται κανείς τι θα συμβεί στον εαυτό του και στην οικογένειά του. Ο Σάλιβαν το περιέγραψε ως το πιο σημαντικό κίνητρο από όλα, αναφέροντας τις ζωές ενός συζύγου και των παιδιών. Έγραψε ότι επιβίωση σημαίνει ότι ένα άτομο είναι πιθανό να τραυματιστεί ή ακόμα και να σκοτωθεί και ότι αυτό είναι αρκετό για να πάρει το θέμα στα σοβαρά.

Ο Sullivan έγραψε ότι ήλπιζε να μην τρομάξει τους αναγνώστες και δήλωσε ότι η επιβίωση δεν είναι τόσο ωραία όσο θα τους έκαναν να πιστεύουν ορισμένα τηλεοπτικά ριάλιτι επιβίωσης. Το κίνητρο είναι μια συνεχής απαίτηση και όχι μια εφάπαξ απόφαση.

Views: 2