Χημειοθεραπεία: δόλια και θανατηφόρα;

Με τα χρόνια, έχω επανειλημμένα παρατηρήσει ότι όλες οι ιατρικές συστάσεις προσεγγίζονται καλύτερα με μια υγιή δόση σκεπτικισμού. Πουθενά αυτό δεν ισχύει περισσότερο από ό,τι στη θεραπεία του καρκίνου.

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

Οι ασθενείς που διαγιγνώσκονται με καρκίνο παθαίνουν σοκ. Κι όμως, ενώ βρίσκονται σε σοκ, πρέπει να λάβουν μια σειρά από κρίσιμες αποφάσεις πολύ γρήγορα. Ένα από τα μεγάλα ερωτήματα είναι συχνά το εξής: «Πρέπει να υποβληθώ σε χημειοθεραπεία;» γράφει ο Δρ. Κόλμαν.

Η χημειοθεραπεία μπορεί να βελτιώσει τις πιθανότητες επιβίωσης ενός ασθενούς κατά τρία έως πέντε τοις εκατό, αν και αυτό το μέτριο ποσοστό είναι συνήθως υπερβολικά αισιόδοξο. Η έρευνα δείχνει, για παράδειγμα, ότι η χημειοθεραπεία προσφέρει στους ασθενείς με καρκίνο του μαστού μια βελτίωση στην επιβίωση μόλις πάνω από 2,5%.

Αν σκεφτεί κανείς ότι η χημειοθεραπεία μπορεί να είναι θανατηφόρα και προκαλεί τρομερή βλάβη στα υγιή κύτταρα και στο ανοσοποιητικό σύστημα, είναι δύσκολο να δει κανείς την αξία της χημειοθεραπείας.

Νομίζω ότι δεν είναι υπερβολή να δηλώσουμε ότι η διαφημιστική εκστρατεία γύρω από τη χημειοθεραπεία έχει οδηγήσει τη θεραπεία προς την απάτη – πολύ πιο δόλια ακόμη και από τις θεραπείες που απορρίπτονται από το κατεστημένο ως άσχετες ή επιβλαβείς.

Η χημειοθεραπεία είναι ένα μέσο εξόντωσης, που επινοήθηκε από συνωμότες και το ιατρικό κατεστημένο για να μειώσει το κόστος περίθαλψης των ασθενών με καρκίνο.

Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα οι γιατροί που σας φροντίζουν -ειδικά οι εξειδικευμένοι ογκολόγοι στο νοσοκομείο- να σας συστήσουν χημειοθεραπεία. Μπορεί να επιμείνουν έντονα να αποδεχτείτε τη σύστασή τους. Μπορεί ακόμη και να αντιδράσουν θυμωμένα ή περιφρονητικά, ή να υποθέσουν ότι είστε αδαείς ή φοβισμένοι αν αποφασίσετε ότι δεν τη θέλετε. Οι φιλανθρωπικές οργανώσεις για τον καρκίνο συχνά μιλούν με ενθουσιασμό για τη χημειοθεραπεία. Αλλά συχνά συνδέονται στενά και με τις φαρμακευτικές εταιρείες που επωφελούνται από τη χημειοθεραπεία, καθιστώντας τες, κατά τη γνώμη μου, μέρος της μεγάλης και ακμάζουσας «βιομηχανίας του καρκίνου». Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι οι φαρμακευτικές εταιρείες υπάρχουν για να βγάζουν χρήματα και ότι θα κάνουν ό,τι χρειαστεί για να επιτύχουν αυτόν τον στόχο. Λένε ψέματα και εξαπατούν με τρομακτική τακτικότητα και δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον να βοηθήσουν τους ασθενείς ή να σώσουν ζωές. Να θυμάστε ότι: ο μοναδικός σκοπός των φαρμακευτικών εταιρειών είναι να βγάζουν χρήματα, ανεξάρτητα από το ανθρώπινο κόστος. Θα αποκρύψουν ευχαρίστως πληροφορίες που ενδεχομένως σώζουν ζωές, αν αυτό αυξήσει τα κέρδη τους. Είμαι της άποψης ότι οι ομάδες για τον καρκίνο έχουν διεφθαρεί συνδεόμενες με φαρμακευτικές εταιρείες.

Οι ασθενείς λαμβάνουν ελάχιστες έως καθόλου συμβουλές για το πώς να μειώσουν οι ίδιοι τον κίνδυνο υποτροπής του καρκίνου τους. Το συμπέρασμα είναι ότι πρόκειται για χημειοθεραπεία ή τίποτα. Για παράδειγμα, είναι απίθανο οι γιατροί να πουν στις ασθενείς με καρκίνο του μαστού να αποφεύγουν τα γαλακτοκομικά προϊόντα, παρόλο που τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι πρέπει είναι πολύ ισχυρά.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι είναι εξαιρετικά απίθανο κάποιος που θα δείτε να σας πει όλη την αλήθεια για τη χημειοθεραπεία. Η θλιβερή αλήθεια είναι ότι τα στατιστικά στοιχεία σχετικά με τη χημειοθεραπεία χειραγωγούνται φυσικά για να ενισχύσουν τα στοιχεία πωλήσεων των φαρμακευτικών εταιρειών και, κατά συνέπεια, τα κέρδη τους. Και οι θάνατοι που προκύπτουν από τη χημειοθεραπεία συχνά αναφέρονται λανθασμένα ή υποτιμώνται. Για παράδειγμα, εάν ένας ασθενής που έχει υποβληθεί σε χημειοθεραπεία πεθάνει ξαφνικά από καρδιακή προσβολή, ο θάνατός του πιθανότατα θα αποδοθεί σε καρδιακή προσβολή – αντί για τον καρκίνο ή τη χημειοθεραπεία. Μπορεί να υπάρχει μια αόριστη υπόνοια ότι ο θάνατος σχετιζόταν με τη θεραπεία, αλλά το φάρμακο πιθανότατα δεν θα αναφερθεί ονομαστικά και θα διαπομπευτεί. Ούτε η χημειοθεραπεία ούτε ο καρκίνος θα θεωρηθούν υπεύθυνοι. Αυτό σημαίνει στην πράξη ότι τα στατιστικά στοιχεία επιβίωσης για τη χημειοθεραπεία είναι σημαντικά χειρότερα από τα στοιχεία που διατίθενται – σημαντικά χειρότερα ακόμη και από οποιοδήποτε θετικό αποτέλεσμα που θα μπορούσε να προσφέρει ένα ακίνδυνο εικονικό φάρμακο.

Και κάτι ακόμα: οι ασθενείς που υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία και επιβιώνουν για πέντε χρόνια θεωρούνται ότι έχουν θεραπευτεί από χημειοθεραπεία. Και οι ασθενείς που υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία και στη συνέχεια πεθαίνουν λίγο περισσότερο από πέντε χρόνια μετά τη διάγνωσή τους δεν θεωρούνται θάνατοι που σχετίζονται με τον καρκίνο. Και σίγουρα δεν θεωρούνται θάνατοι που οφείλονται στη χημειοθεραπεία.

Μια επιστημονική μελέτη του 2016 εξέτασε τα ποσοστά πενταετούς επιβίωσης και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι στο 90% των ασθενών (συμπεριλαμβανομένων των πιο συνηθισμένων όγκων καρκίνου του μαστού), η χημειοθεραπεία αύξησε την πενταετή επιβίωση κατά λιγότερο από 2,5%. Μόνο ένας πολύ μικρός αριθμός τύπων καρκίνου (όπως ο καρκίνος των όρχεων και η νόσος Hodgkin) αντιμετωπίστηκαν αποτελεσματικά με χημειοθεραπεία. Εκτός από αυτό το θλιβερό ποσοστό επιτυχίας, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η χημειοθεραπεία αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα (το οποίο πλέον αναγνωρίζεται επιτέλους ως σημαντικό στην καταπολέμηση του καρκίνου), βλάπτει όλα τα ζωντανά κύτταρα, βλάπτει τα έντερα, μπορεί να προκαλέσει ναυτία και εμβοές, μπορεί να βλάψει τα νεύρα, μπορεί και θα βλάψει τον μυελό των οστών με αποτέλεσμα λευχαιμία (παραδόξως, η ιατρογενής μυελογενής λευχαιμία, που συνήθως αναφέρεται ως «σχετιζόμενη με τη θεραπεία» σε μια προσπάθεια να αποστασιοποιηθεί η ασθένεια από τους γιατρούς, είναι αποτέλεσμα χημειοθεραπείας στο δέκα τοις εκατό των περιπτώσεων), βλάπτει την καρδιά και την ακοή και οδηγεί σε θάνατο σε σημαντικό αριθμό ασθενών. Είναι αλήθεια ότι η χημειοθεραπεία μπορεί να μειώσει το μέγεθος ενός όγκου, αλλά στον καρκίνο σταδίου 4, η χημειοθεραπεία φαίνεται να προκαλεί την ταχύτερη και πιο επιθετική επιστροφή του καρκίνου. Τα καρκινικά βλαστοκύτταρα φαίνεται να παραμένουν ανεπηρέαστα από τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα.

Παρά όλα αυτά, το πρωτόκολλο στη θεραπεία του καρκίνου είναι η προσφυγή στη χημειοθεραπεία και οι γιατροί είναι πάντα απρόθυμοι να δοκιμάσουν οτιδήποτε άλλο.

Η Ακαδημία Βασιλικών Ιατρικών Κολλεγίων, η οποία εκπροσωπεί 24 Βασιλικά Κολλέγια, και ορισμένοι άλλοι σημαντικοί φορείς υγείας έχουν αναφέρει ότι η χημειοθεραπεία μπορεί να κάνει περισσότερο κακό παρά καλό όταν συνταγογραφείται ως παρηγορητική θεραπεία για ασθενείς με καρκίνο σε τελικό στάδιο. Τα κολέγια επικρίνουν τους υποστηρικτές της χημειοθεραπείας για «δημιουργία ψεύτικων ελπίδων» και «προκαλούν περισσότερο κακό παρά καλό». Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα πιθανότατα δεν λειτουργούν.

Από την άλλη πλευρά, δεν με εξέπληξε το γεγονός ότι ένας σημαντικός οργανισμός προστασίας του καρκίνου διαφώνησε με τις 24 ιατρικές σχολές και ισχυρίστηκε ότι χιλιάδες ασθενείς πράγματι επωφελούνται από αυτήν. Η γνώμη μου, την οποία αντιλαμβάνομαι ότι πιθανώς δεν συμμερίζεται η πλειοψηφία των γενικών ιατρών ή των ογκολόγων, είναι ότι πολλοί οργανισμοί προστασίας του καρκίνου σε όλο τον κόσμο αντιπροσωπεύουν το απαράδεκτο πρόσωπο της φροντίδας του καρκίνου. Μου φαίνεται ότι ενδιαφέρονται περισσότερο για το να βγάζουν χρήματα και να διατηρούν τις φαρμακευτικές εταιρείες πλούσιες παρά για τη φροντίδα των ασθενών.

Μια άλλη έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η χημειοθεραπεία μπορεί στην πραγματικότητα να προωθήσει την εξάπλωση των καρκινικών κυττάρων σε ορισμένες περιπτώσεις. Για παράδειγμα, αναφέρθηκε το 2017 ότι όταν ασθενείς με καρκίνο του μαστού υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία πριν από τη χειρουργική επέμβαση, το φάρμακο μπορεί να προκαλέσει την εξάπλωση των κακοήθων κυττάρων σε πιο απομακρυσμένες θέσεις – με αποτέλεσμα τον μεταστατικό καρκίνο και την άμεση μετάβαση της ασθενούς από το στάδιο 1 στο στάδιο 4.

Οι επιστήμονες ανέλυσαν ιστό από 20 ασθενείς με καρκίνο του μαστού που είχαν υποβληθεί σε 16 εβδομάδες χημειοθεραπείας και στις περισσότερες ασθενείς, ο ιστός που περιβάλλει τον όγκο φάνηκε να προωθεί στην πραγματικότητα την εξάπλωση. Σε πέντε από τις ασθενείς, ο κίνδυνος μετάστασης ήταν πέντε φορές υψηλότερος. Σε καμία από τις ασθενείς δεν ήταν ο ιστός που περιβάλλει τον όγκο λιγότερο ευνοϊκός για καρκινικά κύτταρα και μεταστάσεις. Το πρόβλημα φαίνεται να είναι ότι τα καρκινικά κύτταρα έχουν μεγάλη ικανότητα να μετασχηματίζονται και ότι η χημειοθεραπεία, η οποία αποσκοπεί στη θανάτωση των καρκινικών κυττάρων, μπορεί να προωθήσει την ανάπτυξη ανθεκτικών στα φάρμακα κυττάρων που επιβιώνουν από τη θεραπεία και σχηματίζουν έναν νέο καρκίνο.

Η μόνη παρενέργεια της χημειοθεραπείας που είναι ευρέως γνωστή είναι η τριχόπτωση. Αλλά αυτό είναι, ειλικρινά, το μικρότερο από τα προβλήματα. Η χημειοθεραπεία σκοτώνει τόσο τα υγιή όσο και τα καρκινικά κύτταρα, και η σοβαρότητα των παρενεργειών εξαρτάται από την ηλικία και την υγεία του ασθενούς, καθώς και από τον τύπο του φαρμάκου που χρησιμοποιείται και τη δοσολογία στην οποία συνταγογραφείται. Και ενώ ορισμένες παρενέργειες εξαφανίζονται μετά τη θεραπεία (καθώς τα υγιή κύτταρα αναρρώνουν), υπάρχουν παρενέργειες που μπορεί να μην εξαφανιστούν ποτέ.

Ανέφερα τις σοβαρές παρενέργειες νωρίτερα, αλλά εδώ είναι μια υπενθύμιση μερικών μόνο από τα προβλήματα που μπορεί να προκληθούν από τη χημειοθεραπεία:

• Τα κύτταρα στον μυελό των οστών μπορούν να υποστούν βλάβη, οδηγώντας σε έλλειψη ερυθρών αιμοσφαιρίων και πιθανώς σε λευχαιμία.

• Το κεντρικό νευρικό σύστημα μπορεί να υποστεί βλάβη, με αποτέλεσμα την εξασθένηση της μνήμης και αλλαγές στην ικανότητα του ασθενούς να συγκεντρωθεί ή να σκεφτεί καθαρά. Αλλαγές μπορεί να συμβούν στην ισορροπία και τον συντονισμό. Αυτές οι επιδράσεις μπορεί να διαρκέσουν για χρόνια. Εκτός από το ότι επηρεάζει τον εγκέφαλο, η χημειοθεραπεία μπορεί επίσης να προκαλέσει πόνο και μυρμήγκιασμα στα χέρια και τα πόδια, μούδιασμα, αδυναμία και πόνο. Επομένως, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η κατάθλιψη δεν είναι ασυνήθιστη.
• Το πεπτικό σύστημα επηρεάζεται συχνά, οδηγώντας σε έλκη στο στόμα και το λαιμό. Αυτά μπορεί να προκαλέσουν λοιμώξεις και να κάνουν το φαγητό δυσάρεστο. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί ναυτία και έμετος. Η απώλεια βάρους που σχετίζεται με τη χημειοθεραπεία μπορεί να είναι αποτέλεσμα μειωμένης όρεξης.
• Εκτός από την τριχόπτωση (η οποία μπορεί να επηρεάσει τα μαλλιά σε όλο το σώμα), το δέρμα μπορεί να ερεθιστεί και τα νύχια μπορεί να αλλάξουν σε χρώμα και εμφάνιση.
• Τα νεφρά και η ουροδόχος κύστη μπορεί να ερεθιστούν και να υποστούν βλάβη. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πρήξιμο των αστραγάλων, των ποδιών και των χεριών. • Η οστεοπόρωση είναι ένα αρκετά συνηθισμένο πρόβλημα και αυξάνει τον κίνδυνο καταγμάτων οστών. Οι γυναίκες με καρκίνο του μαστού που υποβάλλονται σε θεραπεία για τη μείωση των επιπέδων οιστρογόνων τους διατρέχουν ιδιαίτερο κίνδυνο.
• Η χημειοθεραπεία μπορεί να προκαλέσει ορμονικές αλλαγές με ένα ευρύ φάσμα συμπτωμάτων.
• Η καρδιά μπορεί να υποστεί βλάβη και σε ασθενείς που έχουν ήδη αδύναμη καρδιά, η κατάσταση μπορεί να επιδεινωθεί λόγω της χημειοθεραπείας.
• Ένα άλλο πρόβλημα με τη χημειοθεραπεία είναι ότι μπορεί να βλάψει το ανοσοποιητικό σύστημα.
• Είναι γνωστό ότι η χημειοθεραπεία μπορεί να βλάψει το DNA.
• Αλλάζει η χημειοθεραπεία τη φύση των καρκινικών κυττάρων; Μπορεί, για παράδειγμα, να προκαλέσει μια αλλαγή από ένα καρκινικό κύτταρο ευαίσθητο στα οιστρογόνα σε ένα τριπλά αρνητικό κύτταρο – το οποίο είναι πολύ πιο δύσκολο να αντιμετωπιστεί;
• Επιπλέον, υπάρχει ο κίνδυνος η χημειοθεραπεία να εξαπλώσει τα κύτταρα σε όλο το σώμα.
• Τέλος, υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις ότι η χημειοθεραπεία μπορεί να επιταχύνει τον θάνατο ενός αριθμού ασθενών.

Οι φαρμακευτικές εταιρείες, οι οργανισμοί ελέγχου του καρκίνου και οι γιατροί συνιστούν τη χημειοθεραπεία επειδή εμπλέκονται πολλά χρήματα. Οι λιγότερο συγχωρήσιμοι είναι οι οργανισμοί ελέγχου του καρκίνου, οι οποίοι υπάρχουν για να προστατεύουν τους ανθρώπους αλλά είναι αδίστακτοι εκμεταλλευτές των ασθενών.

Όπως πάντα, η ιατρική βιβλιογραφία είναι συγκεχυμένη, αλλά στα «Ετήσια Ογκολογίας» βρήκα το εξής: «η έγκαιρη χρήση της χημειοθεραπείας φαίνεται να μην έχει καμία επίδραση στη συνολική έκβαση της νόσου».

Οι περισσότεροι γιατροί δεν θα σας το πουν αυτό, ούτε καν θα το παραδεχτούν στον εαυτό τους, αλλά σε ορισμένα νοσοκομεία, έως και 50% των ασθενών πεθαίνουν από τις συνέπειες της φαρμακευτικής αγωγής για τον καρκίνο. Μια μελέτη της Public Health England και της Cancer Research UK διαπίστωσε ότι το 2,4% των ασθενών με καρκίνο του μαστού πεθαίνουν εντός ενός μήνα από την έναρξη της χημειοθεραπείας. Τα στοιχεία είναι ακόμη χειρότερα για τους ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα: το 8,4% των ασθενών πεθαίνουν εντός ενός μήνα από τη θεραπεία με χημειοθεραπεία. Αν οι ασθενείς πεθαίνουν τόσο γρήγορα, νομίζω ότι μπορούμε με ασφάλεια να υποθέσουμε ότι σκοτώθηκαν από τη θεραπεία, όχι από την ασθένεια. Σε ένα νοσοκομείο, το ποσοστό θνησιμότητας για ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα που έλαβαν χημειοθεραπεία αναφέρθηκε σε πάνω από 50%. Φυσικά, όλα τα νοσοκομεία που συμμετείχαν στη μελέτη επέμειναν ότι η συνταγογράφηση της χημειοθεραπείας έγινε με ασφάλεια. Αν το δεχτούμε αυτό, πρέπει επίσης να αμφισβητήσουμε την εγκυρότητα της χημειοθεραπείας. Η μελέτη έδειξε ότι τα στοιχεία είναι ιδιαίτερα άσχημα για τους ασθενείς που βρίσκονται σε κακή γενική υγεία κατά την έναρξη της θεραπείας.

Στη συνέχεια, σκεφτείτε το εξής.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η Εθνική Υπηρεσία Υγείας δημοσιεύει εκτενείς οδηγίες σχετικά με το τι πρέπει να κάνετε εάν χυθούν χημειοθεραπευτικά φάρμακα. Υπάρχουν διαδικασίες έκτακτης ανάγκης που πρέπει να ακολουθηθούν εάν τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα πέσουν στο έδαφος. Κι όμως, αυτά τα φάρμακα εισάγονται στον οργανισμό των ανθρώπων. Και τα υπολείμματα αυτών των επικίνδυνων χημικών ουσιών απεκκρίνονται μέσω των ούρων και στη συνέχεια καταλήγουν στο πόσιμο νερό. (Εξήγησα πριν από αρκετές δεκαετίες πώς τα υπολείμματα των συνταγογραφούμενων φαρμάκων καταλήγουν στο πόσιμο νερό μας.)

Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι πολλοί ασθενείς που υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία αναφέρουν ότι η ποιότητα ζωής τους έχει μειωθεί απότομα.

Η τυπική ογκολογική προσέγγιση στον καρκίνο είναι η χορήγηση χημειοθεραπείας και στη συνέχεια η αναμονή για να δούμε αν ο καρκίνος θα επιστρέψει. Αν συμβεί αυτό, θα συνταγογραφηθεί περισσότερη χημειοθεραπεία. Η τραγωδία είναι ότι για τόσους πολλούς ασθενείς, η χημειοθεραπεία κάνει περισσότερο κακό παρά καλό. Παραδόξως, το ένα τέταρτο των ασθενών με καρκίνο πεθαίνουν από καρδιακή προσβολή – που συχνά προκαλείται από βαθιά φλεβική θρόμβωση και εμβολές, και λόγω της σωματικής καταπόνησης της χημειοθεραπείας. Αλλά αυτοί οι θάνατοι δεν υπολογίζονται στις επίσημες στατιστικές – ούτε για τον καρκίνο, ούτε, εξίσου σημαντικό, για τη χημειοθεραπεία. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι το κατεστημένο χειραγωγεί τα στοιχεία για να εξυπηρετήσει τους δικούς του, σε μεγάλο βαθμό εμπορικούς στόχους – διαφημίζοντας τα οφέλη των προϊόντων των φαρμακευτικών εταιρειών σε κάθε ευκαιρία και ποτέ δεν παραλείποντας να σπείρει αμφιβολίες για οποιαδήποτε θεραπεία που θα μπορούσε να απειλήσει την τεράστια βιομηχανία καρκίνου.

Να κάτι άλλο που μπορεί να μην γνωρίζετε.

Κατά τη διάρκεια των lockdown και της αναταραχής γύρω από την COVID-19, οι ασθενείς που υποβάλλονταν σε χημειοθεραπεία διακόπηκαν από τη θεραπεία τους. Τους ειπώθηκε ότι, επειδή η θεραπεία τους θα έθετε σε κίνδυνο το ανοσοποιητικό τους σύστημα, θα ήταν πιο ευάλωτοι στον κορωνοϊό. Αυτή είναι μια σημαντική ομολογία, επειδή το μόνο πράγμα που γνωρίζουμε με βεβαιότητα είναι ότι ένα υγιές ανοσοποιητικό σύστημα είναι ζωτικής σημασίας για την καταπολέμηση του καρκίνου.

Οι γιατροί πιθανότατα δεν θα σας το πουν αυτό, αλλά ούτε θα το αρνηθούν, επειδή είναι όλα αλήθεια.

Το συμπέρασμα είναι ότι οι θεραπείες που περιγράφονται σε κλινικές δοκιμές – που χρηματοδοτούνται από φαρμακευτικές εταιρείες, συνήθως αξιολογούνται από γιατρούς που έχουν δεσμούς με φαρμακευτικές εταιρείες και στη συνέχεια δημοσιεύονται σε ιατρικά περιοδικά που δέχονται τεράστιες ποσότητες διαφήμισης από φαρμακευτικές εταιρείες – είναι οι μόνες θεραπείες που δέχεται ο ιατρικός κόσμος. Υπάρχει πολλή συζήτηση για μελέτες “αξιολόγησης από ομοτίμους”, αλλά αυτό σημαίνει μόνο ότι ένας ή δύο άλλοι γιατροί, με δεσμούς με φαρμακευτικές εταιρείες, έχουν αξιολογήσει το άρθρο και έχουν δώσει την έγκρισή τους.

Η λέξη “διεφθαρμένος” δεν πλησιάζει καν στο να καλύψει την πλήρη έκταση ολόκληρου αυτού του αιμομικτικού συστήματος.

Όποιος θέλει να υποβληθεί σε χημειοθεραπεία πρέπει να την λάβει. Δεν προσπαθώ να αποθαρρύνω κανέναν από το να χρησιμοποιεί φάρμακα που πιστεύει ότι μπορεί να τον βοηθήσουν. Θέλω μόνο να παρέχω αμερόληπτες, ανεξάρτητες πληροφορίες που μπορούν να βοηθήσουν τους ασθενείς να πάρουν τη σωστή απόφαση για τον εαυτό τους.

Αλλά φοβάμαι ότι οι ασθενείς πολύ συχνά παρακαλούν για θεραπεία, κάτι που είναι απολύτως κατανοητό, επειδή θέλουν να γίνει κάτι και επειδή έχουν παραπλανηθεί από τη διαφημιστική εκστρατεία γύρω από τη χημειοθεραπεία, εμπνευσμένη και χρηματοδοτούμενη από φαρμακευτικές εταιρείες. Και οι γιατροί προσφέρουν αυτή τη θεραπεία, παρόλο που μια μικρή έρευνα θα τους έδειχνε ότι μπορεί να κάνει περισσότερο κακό παρά καλό. Υπάρχουν πολύ λίγες μορφές καρκίνου που μπορούν να αντιμετωπιστούν καλά με χημειοθεραπεία – αλλά υπάρχουν πολύ λίγες από αυτές, και προωθούνται ως ιστορίες επιτυχίας με άδικο και παράλογο τρόπο από τις φαρμακευτικές εταιρείες και τους συνεργούς τους.

Αυτό που ξεχνιέται σε αυτό το θέμα είναι ότι η χημειοθεραπεία μπορεί να βλάψει σοβαρά το ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενούς – και σε ορισμένους ασθενείς, μπορεί επομένως να κάνει απείρως περισσότερο κακό παρά καλό.

Κάθε ασθενής θα πρέπει να αποφασίζει μόνος του – και να συζητά τα επιχειρήματα υπέρ και κατά της χημειοθεραπείας στη συγκεκριμένη περίπτωσή του με τον γιατρό του. Αλλά πιστεύω ότι όλοι οι ασθενείς έχουν δικαίωμα στις βασικές πληροφορίες που χρειάζονται για να υποστηρίξουν αυτή τη διαδικασία αξιολόγησης. Δυστυχώς, ωστόσο, η άγνοια σχετικά με τη χημειοθεραπεία είναι ευρέως διαδεδομένη και πανταχού παρούσα.

<script async="" src="https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js?client=ca-pub-5912680832717591" crossorigin="anonymous"></script>
<ins class="adsbygoogle" style="display: block; text-align: center;" data-ad-layout="in-article" data-ad-format="fluid" data-ad-client="ca-pub-5912680832717591" data-ad-slot="4933942494"></ins>
<script>
     (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});
</script>

Views: 6