Αναδημοσίευσή από τις 21 Μαρτίου 2018
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!
Η συνημμένη φωτογραφία είναι από το πατριωτικό συλλαλητήριο της Ομογένειας για την Μακεδονία, στην Νέα Υόρκη, έξω από την έδρα του ΟΗΕ, την περασμένη Κυριακή 18 Μαρτίου 2018.
Η ονοματολογία των Σκοπίων από 1ο θέμα έχει υποχωρήσει με δόλο και τεχνάσματα για την απόσπαση της προσοχής της κοινής γνώμης. Έχει κανείς πλέον αμφιβολίες, ότι αυτό που βιώνουμε δεν είναι οι φάσεις ενός σχεδιασμένου εγκλήματος; Τί να ιεραρχήσει, τί να πρωτοαντέξει ο ατελεύτητα δοκιμαζόμενος λαός; Από ποιον ντόπιο ή διεθνή θεσμό να αδράξει ελπίδα;
Όταν αυτός ο φημισμένος μεν αλλά και διαχρονικά βασανισμένος λαός αποτελεί σήμερα πανταχόθεν στόχο εφαρμογής του αποτρόπαιου δόγματος σοκ (βλ. Naomi Klein). Όταν καταθέτει την αντίθετη βούλησή του στις ακολουθούμενες πολιτικές, σε εκλογές, σε δημοψηφίσματα, σε δημοσκοπήσεις, σε διαδηλώσεις, σε συνέδρια, σε ημερίδες, σε χιλιάδες κείμενα και τελικώς λοιδωρείται και εμπαίζεται. Όταν ο υπέρτατος νόμος, το Σύνταγμά του κατάντησε κουρελόχαρτο. Όταν αισθάνεται ξεχασμένος από θεούς και ανθρώπους. Όταν κατακερματίζεται πολιτικά και κοινωνικά, σε διάσπαρτα ψευδεπίγραφα ιδεολογήματα, σε εργασιακές κατηγορίες των σχετικά προνομιούχων εν τω Πρυτανείω σιτιζόμενων και των σύγχρονων σκλάβων του ιδιωτικού τομέα, όπως επίσης και σε αποδιοπομπαίους συνταξιούχους.
Κι ενώ στην καταλυτική αυτή χρονική συγκυρία, θα έπρεπε ως ιδιαίτερος λαός (από την ίδια φυλετική, πολιτιστική, θρησκευτική, γλωσσική κοιτίδα και τις ίδιες μελλοντικές τύχες), να βρεθούμε ενωμένοι, με κινητήρια δύναμη το ένστικτο της αυτοσυντήρησης -μια και η υφιστάμενη τάξη πραγμάτων έχει βραχυπρόθεσμη ημερομηνία λήξης-, συντηρούμε τους εν τέλει καταστροφικούς για όλους «εμφύλιους» μεταξύ μας: Όλοι εναντίον όλων.
Πρέπει να υπάρξει μια κάποια ομοψυχία, ένας στοιχειώδης πατριωτισμός, ένα δείγμα αλληλεγγύης. Πρέπει να βρεθούν κάποιοι Έλληνες που μπορούν, να βοηθήσουν αυτόν τον λαό. Όπως κάποτε οι εθνευεργέτες, Ζάππας, Αβέρωφ, Σίνας, Αρσάκης, Ωνάσης, Νιάρχος κ.ά. Και το παράδειγμα αυτών να ακολουθήσουν μετά κι άλλοι δεκάδες. Οφείλουν οι πολιτικοί να συγκεραστούν την ύστατη τούτη ώρα, να παραμερίσουν την άκρατη ιδιοτέλεια, την αυτάρεσκη αυταρχικότητα, την άπληστη εξουσιομανία ή την συνεχή ανοχή και την διαρκή ενδοτικότητα στις βουλές ξενόφερτων και εγχώριων αντιλαϊκών συμφερόντων.
Υπάρχει πολύ αδικία σ αυτόν τον τόπο! Όπως ανείπωτη αδικία είναι, να απασφαλίσουν οι Έλληνες πολιτικοί μια βόμβα μεγατόνων στα βόρεια σύνορα της χώρας με το ίδιο όνομα της Μακεδονίας! Είναι μοναδικά βαρυσήμαντες οι ιστορικές ευθύνες τους!
Written by Athanasios Karanasios
The attached photo is from the patriotic rally of the Greek Diaspora for Macedonia, in New York, outside the UN headquarters, last Sunday, March 18, 2018.
The nomenclature of Skopje from the 1st issue has receded with deceit and tricks to distract public opinion. Does anyone now have any doubts that what we are experiencing are not the phases of a planned crime? What should the endlessly tested people prioritize, what should they endure first? From which local or international institution should they seize hope?
When this famous but also eternally tortured people is today the ubiquitous target of the application of the abominable shock doctrine (see Naomi Klein). When it expresses its opposition to the policies being followed, in elections, referendums, polls, demonstrations, conferences, workshops, in thousands of texts and is ultimately ridiculed and mocked. When its supreme law, its Constitution, has become a piece of paper. When it feels forgotten by gods and men. When it is fragmented politically and socially, into scattered pseudo-ideologies, into labor categories of the relatively privileged fed in the Prytaneion and the modern slaves of the private sector, as well as into scapegoat pensioners.
And while at this crucial juncture, we should, as a special people (from the same racial, cultural, religious, linguistic cradle and the same future destinies), be united, driven by the instinct of self-preservation – since the existing order of things has a short-term expiration date -, we maintain the ultimately destructive “civil wars” between us: All against all.
There must be a certain unity of mind, an elementary patriotism, a sign of solidarity. Some Greeks must be found who can help this people. Like the nationalists, Zappas, Averoff, Sinas, Arsakis, Onassis, Niarchos, etc. And their example may be followed by dozens more. Politicians must pull themselves together at this last moment, to put aside their extreme selfishness, their smug authoritarianism, their greedy obsession with power, or their constant tolerance and submission to the whims of foreign and domestic anti-popular interests.
There is a lot of injustice in this place! How unspeakable injustice it is for Greek politicians to secure a megaton bomb on the northern borders of the country with the same name as Macedonia! Their historical responsibilities are uniquely significant!
Views: 0
