23/03/2025
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!Μεταξύ 2000 και 2005, η Εθνική Τράπεζα της Ελβετίας πούλησε 1.300 τόνους χρυσού για 21,1 δισεκατομμύρια φράγκα. Σήμερα αυτό το ποσό θα άξιζε 112 δισεκατομμύρια φράγκα. Η πώληση αποτέλεσε αντικείμενο έντονης πολιτικής συζήτησης, ιδιαίτερα σχετικά με τον προορισμό των εσόδων. Υπάρχει μια επίμονη φήμη ότι οι ΗΠΑ πίεσαν την Ελβετία να το κάνει αυτό, αναφέρει το RT.de.
Πριν από 25 χρόνια, η Εθνική Τράπεζα της Ελβετίας (SNB) άρχισε να πουλά μέρος των αποθεμάτων χρυσού της. Μεταξύ 2000 και 2005, περίπου ένας τόνος του πολύτιμου μετάλλου πωλούνταν κάθε μέρα. Τα συνολικά έσοδα ανήλθαν σε 21,1 δισεκατομμύρια CHF. Αλλά εκ των υστέρων, αυτή η απόφαση αποδείχθηκε ακριβή: οι 1.300 τόνοι που πωλήθηκαν τότε θα άξιζαν τώρα περίπου 112 δισεκατομμύρια ελβετικά φράγκα.
Ιστορικά, ο χρυσός θεωρείται σύμβολο σταθερότητας και εμπιστοσύνης στο ελβετικό οικονομικό κέντρο. Η Εθνική Τράπεζα της Ελβετίας κατείχε 2.590 τόνους χρυσού, ένα εξαιρετικά υψηλό κατά κεφαλήν απόθεμα για τα παγκόσμια πρότυπα. Ωστόσο, με την κατάργηση του κανόνα του χρυσού και τη μετάβαση σε ευέλικτα νομισματικά συστήματα τη δεκαετία του 1970, η στρατηγική χρήση του πολύτιμου μετάλλου από τις κεντρικές τράπεζες μειώθηκε. Επιπλέον, η τιμή του χρυσού μειώθηκε σταθερά κατά τις δεκαετίες του 1980 και του 1990, ενισχύοντας τη συζήτηση για την ανάγκη για υψηλά αποθέματα.
Την ίδια στιγμή, η Ελβετία δέχτηκε διεθνή πίεση. Οι συζητήσεις για τα αδρανοποιημένα περιουσιακά στοιχεία και την Επιτροπή Bergier, η οποία διερεύνησε τον ρόλο της Ελβετίας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οδήγησαν σε κριτική από τις ΗΠΑ. Στο πλαίσιο αυτό, προέκυψε η ιδέα για ένα ίδρυμα αλληλεγγύης, το οποίο θα χρηματοδοτούνταν από τα έσοδα από τις πωλήσεις χρυσού. Για να διευκολυνθεί η πώληση, αναθεωρήθηκε το ομοσπονδιακό σύνταγμα, μια πτυχή που έλαβε λίγη προσοχή κατά τη διάρκεια της εκστρατείας για το δημοψήφισμα. Η πρόταση έγινε αποδεκτή, ανοίγοντας τον δρόμο για την πώληση.
Η διανομή των εσόδων οδήγησε σε σφοδρές πολιτικές συγκρούσεις. Το SVP και τα συνδικάτα ζήτησαν όλα τα χρήματα να πάνε στο AHV, ενώ το κοινοβούλιο πρότεινε έναν συμβιβασμό: το ένα τρίτο για την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, τα καντόνια και το Ίδρυμα Αλληλεγγύης. Ωστόσο, το τελευταίο απορρίφθηκε στις εκλογές του 2002, μετά τις οποίες τα χρήματα μοιράστηκαν τελικά μεταξύ της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και των καντονιών. Το μέγεθος των χορηγήσεων ποικίλλει ανάλογα με την οικονομική ευρωστία των καντονιών: ο Βαλαί λάμβανε περισσότερο από τρεις φορές περισσότερο κατά κεφαλήν από το Ζουγκ.
Η φήμη επέμενε ότι η Ελβετία αναγκάστηκε να πουλήσει υπό την πίεση των ΗΠΑ. Ειδικότερα, η θεωρία ότι ο ελβετικός χρυσός στα θησαυροφυλάκια του Fort Knox δεν υπήρχε πλέον τη στιγμή της πώλησης ήταν εκρηκτική. Ο Ελβετός τραπεζίτης Ferdinand Lips υποστήριξε στο βιβλίο του Gold Wars ότι οι ΗΠΑ πίεζαν σκόπιμα τις χώρες με μεγάλα αποθέματα χρυσού να πουλήσουν, προκειμένου να διατηρήσουν την τιμή του χρυσού τεχνητά χαμηλή και να σταθεροποιήσουν το δολάριο. Αξίζει να σημειωθεί ότι μετά την πώληση, η Εθνική Τράπεζα της Ελβετίας δεν αποθήκευε πλέον χρυσό στις ΗΠΑ.
Ακόμη και μετά το τέλος του μεγάλου ξεπουλήματος το 2005, η Εθνική Τράπεζα της Ελβετίας πούλησε άλλους 250 τόνους χρυσού το 2007, αυτή τη φορά χωρίς καμία πολιτική συζήτηση. Συνολικά, μεταξύ 2000 και 2010, περίπου 1.550 τόνοι χρυσού πουλήθηκαν για 28 δισεκατομμύρια φράγκα – ποσό που θα άξιζε σήμερα 133 δισεκατομμύρια φράγκα.
Εκ των υστέρων, η πώληση φαίνεται να ήταν ένα από τα πιο δαπανηρά οικονομικά λάθη της Ελβετίας. Η ιδέα της επένδυσης των χρημάτων σε ένα κρατικό επενδυτικό ταμείο δεν έλαβε την πλειοψηφία εκείνη την εποχή. Ωστόσο, εάν η επένδυση ήταν σε ελβετικές μετοχές, η απόδοση θα ήταν ακόμα πολύ χαμηλότερη από την ανατίμηση του χρυσού.
Σήμερα, η Εθνική Τράπεζα της Ελβετίας εξακολουθεί να κατέχει 1.040 τόνους χρυσού, το 70% των οποίων είναι αποθηκευμένο στην Ελβετία, το 20% στην Αγγλία και το 10% στον Καναδά. Προς το παρόν δεν υπάρχουν συζητήσεις για περαιτέρω πώληση. Ωστόσο, μια νέα συζήτηση προκαλεί αναταραχή: περίπου 40 δισεκατομμύρια ελβετικά φράγκα από το ταμείο AHV έχουν κατατεθεί σε τράπεζα των ΗΠΑ – και υπάρχουν αυξανόμενες εκκλήσεις για επιστροφή των χρημάτων στην Ελβετία.
Views: 0