Ο απόλυτος ευτελισμός ενός πρωθυπουργού

Ο απόλυτος ευτελισμός ενός πρωθυπουργού Του Σάκη Μουμτζή


Είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε πολιτικού αρχηγού να μιλήσει στο κοινό του, όπου θέλει και όποτε θέλει. Το fair-play αφορά αυτούς που αναγνωρίζουν πως πρέπει να υπάρχουν κανόνες στην πολιτική αντιπαράθεση.


Και η ηγεσία της ριζοσπαστικής Αριστεράς έχει αποδείξει, με την μέχρι τώρα πρακτικής της, πως δεν αναγνωρίζει την ύπαρξη τους. Οι κανόνες και ο κώδικας συμπεριφοράς προϋποθέτει πίστη σε συγκεκριμένες αρχές πάνω στις οποίες στηρίζονται αυτοί οι κανόνες.


Για την Αριστερά τα πάντα υποτάσσονται στην επίτευξη του τελικού στόχου. Γι΄αυτήν, όταν αισθάνεται πως είναι ισχυρή, επιτρέπονται όλα τα χτυπήματα. Οι κανόνες είναι για τα αστικά κόμματα.


Συνεπώς, όσοι εξανίστανται και διαμαρτύρονται για την συγκέντρωση του Α. Τσίπρα στην Θεσσαλονίκη, φαίνεται πως ακόμα δεν αποκωδικοποίησαν το DNA αυτού του πολιτικού χώρου, κάτι ιδιαίτερα ανησυχητικό, μετά από μια τετραετία διακυβέρνησης της Αριστεράς.


Το πρόβλημα λοιπόν δεν βρίσκεται στην επιλογή της ημέρας και της ώρας της συγκέντρωσης του ΣΥΡΙΖΑ. Αναμενόμενο. Έκπληξη θα ήταν αν άφηνε το συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας να μονοπωλήσει το τριήμερο. Και ακόμα μεγαλύτερη έκπληξη θα είναι αν η βραδιά κυλήσει χωρίς καμιά προβοκάτσια. Γιατί αυτό ακριβώς επιδιώκει ο Τσίπρας και «τσιμπούν» διάφοροι ανεγκέφαλοι.


Διαβάστε Η θέση της ΝΔ για το Σύμφωνο του ΟΗΕ για την Μετανάστευση – “Το αποδεχόμαστε”
Η πλήρης ξεφτίλα του πρωθυπουργού βρίσκεται στο γεγονός πως για μια καθαρά κομματική εκδήλωση κινητοποίησε χιλιάδες αστυνομικούς, ελικόπτερο, πολεμικό πλοίο και σφράγισε το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τόσο φοβισμένος είναι; Και αν ναι, ποιον φοβάται;


Είναι δυνατόν ένας πρωθυπουργός που πριν μερικές εβδομάδες περηφανεύτηκε στην βουλή πως δεν έχει ανάγκη της προστασίας των ΜΑΤ, να διαψεύσει τον εαυτό του μόλις λίγες ημέρες μετά;


Για τον Τσίπρα όλα είναι δυνατά, καθώς δεν έχει ηθικούς φραγμούς και όρια ηθικής αντοχής. Και απευθύνεται πλέον σε ένα πολιτικό και κοινωνικό ακροατήριο όμοιο με αυτόν. Είναι όλοι αυτοί που, αφού έφαγαν γλυκό ψωμί από το ΠΑΣΟΚ για τριάντα χρόνια, μετακόμισαν στον ΣΥΡΙΖΑ όταν οσμίστηκαν πως η εξουσία μεταφέρεται προς τα εκεί.


Άνθρωποι με χαλασμένες συνειδήσεις.


Ο Α. Τσίπρας γνωρίζει άριστα το κοινό του. Το τι λέμε εμείς, οι κανονικοί άνθρωποι, δεν τον ενδιαφέρει. Από την στιγμή που η θεαματική κυβίστηση του 2015 έτυχε της επιδοκιμασίας του 36% του Ελληνικού λαού, αισθάνεται πως μπορεί να λέει και να κάνει, χωρίς κανέναν φραγμό, τα πάντα.


Έτσι, να μην εκπλαγούμε αν μεθαύριο ξαναπεί πως δεν έχει ανάγκη της προστασίας των ΜΑΤ, και αυτές είναι πρακτικές των «νεοφιλελεύθερων και των ακροδεξιών της Νέας Δημοκρατίας».


Διαβάστε Ζόραν Ζάεφ: Έχω εμπιστοσύνη στον Πάνο Καμμένο
Νομίζω πως το καθήκον των δυνάμεων του δημοκρατικού τόξου είναι να διασφαλίσουν την ομαλή πορεία προς τις εκλογές. Οι μεθοδευμένες προκλήσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πολλές. Όμως ο χρόνος των εκλογών πλησιάζει και η ήττα του είναι αναπόφευκτη. Τα ψέμματα τελειώνουν.


Ας αφήσουμε τον Α. Τσίπρα να αυτοεξεφτιλίζεται, ας τον αφήσουμε να περιφέρεται ανά την χώρα με στρατούς αστυνομικών, ας τον περιφρονήσουμε και ας κοιτάξουμε το μετά!


Liberal