Όλα να τα περιμένεις από τους Συριζαίους.
Το Ίδρυμα της Βουλής τίμησετην μνήμη του Νίκου Πλουμπίδη με μια έκθεση και επιστημονική ημερίδα! Ο Πλουμπίδης ήταν πολιτικός καθοδηγητής της ΟΠΛΑ, της οργάνωσης των βασανιστών – εκτελεστών του ΚΚΕ και υπεύθυνος για πλήθος μαζικών σφαγών βασανισμών και βιασμών αθώων πολιτών, ακόμα και μικρών παιδιών, στην Πελοπόννησο και στην Αθήνα. Ήταν ένας βαμμένος σταλινικός, θρησκόληπτος του μαρξισμού, εχθρός της ελευθερίας, εχθρός της δημοκρατίας και εχθρός της πατρίδας του, που ηρωοποιήθηκε στην μεταπολίτευση διότι υπήρξε μια τραγική ταυτόχρονα φυσιογνωμία: το ίδιο του το κόμμα τον κατήγγειλε ως χαφιέ! Ακόμα και μετά την εκτέλεσή του, το ΚΚΕ υποστήριζε πως όλα ήταν μία σκηνοθεσία και οι Αμερικάνοι τον είχαν φυγαδεύσει. Αυτού του καθάρματος τιμά την μνήμη το Ίδρυμα της Βουλής σήμερα. Το πώς λειτουργούσε η συμμορία δολοφόνων που ονομάζεται ΚΚΕ και το με πόση βαρβαρότητα φερόταν ακόμα και στα ίδια τα μέλη της, μας το περιγράφει η σύντροφος του Μπελογιάννη και μητέρα του παιδιού του, Έλλη Παππά: Μερικούς μήνες μετά την εκτέλεση του Μπελογιάννη συνέλαβαν και τον Πλουμπίδη. Για το θέμα του Πλουμπίδη ήμουν η μόνη που απευθύνθηκα στην ηγεσία του κόμματος για να υποστηρίξω τη αθωότητά του.
Πολλοί ήταν βεβαίως αυτοί που δεν είχαν πιστέψει ότι ήταν χαφιές αλλά δεν τολμούσαν να μιλήσουν και προπαντός να απευθυνθούν στην ηγεσία του Κόμματος. Εγώ κατάφερα μέσα από τη φυλακή, μέσα σε εκείνη την κατάσταση, να ειδοποιήσω το Κόμμα, προσπάθησα να τους δείξω ότι πραγματικά ο Πλουμπίδης δεν είναι χαφιές. Δεν τους είπα ότι το λέω εγώ αυθαίρετα, είπα: «Ερευνήστε αλλά κάνετε διακριτική έρευνα, γιατί είμαστε όλοι στο στόμα του λύκου». Ο Γιώργος Τρικαλινός είχε πει σε μια εκπομπή μας στον 902, ότι ήμουν η μόνη από το Κόμμα που ειδοποίησα την ηγεσία σχετικά με το θέμα αυτό κι ότι ο μόνος από τα μέλη τος Κεντρικής Επιτροπής που αντέδρασε φανερά ήταν ο καημένος ο Θέος, ο συνδικαλιστής, που είπε στην Κεντρική Επιτροπή ότι τα επιχειρήματα που δόθηκαν δεν τον έπεισαν ότι είναι χαφιές ο Πλουμπίδης.
Εμείς οι δύο ήμασταν οι μόνοι που διατυπώσαμε ανοιχτά την αντίρρησή μας. Έλεγα στον εαυτό μου και καμάρωνα κάπως: «Μπράβο, Έλλη, έκανες αυτό που έπρεπε να κάνεις και όχι μόνο γιατί η συνείδησή σου το έλεγε αλλά και γιατί πονούσες για το Κόμμα». Έβλεπα ότι το Κόμμα λάθευε, ότι γλιστρούσε, ότι έκανε κακό στον εαυτό του. Ήταν και αυτό που με έκαιγε, δεν ήταν μόνο ο ίδιος ο Πλουμπίδης που τον ήξερα σαν αγωνιστή, σαν άνθρωπο που δούλεψα μαζί του στις φοβερές συνθήκες της αμερικανοκρατίας στην Αθήνα. Έβλεπα ότι το Κόμμα είχε πάρει έναν άσχημο κατήφορο. Η έγνοια μας ήταν να το κρατάμε ψηλά, όσο μπορούμε να το ωφελούμε και να μην το βλάψουμε ποτέ. Αυτή ήταν η βαθιά μου πεποίθηση. Και η απάντηση του κόμματος; Καθαίρεση. Μου ήρθε μια πελώρια απόφαση της Επιτροπής Πόλης της Αθήνας, που με καθαιρούσε από γραμματέα του Γραφείου των κρατουμένων.΄Εμεινα χωρίς καμία υπεύθυνη δουλειά. Από τότε η ζωή μου στη φυλακή έγινε ένας εφιάλτης. ΄Αργησα να καταλάβω πως πεποίθ…
από το facebook του Θάνου Τζήμερου…
Views: 0
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!