Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!
Ιω. 8,23 Και είπεν προς αυτούς• “σεις είσθε από τα κάτω. Εγώ όμως είμαι εκ των άνω. Σεις είσθε από τον αμαρτωλόν τούτον κόσμον. Ενώ εγώ δεν προέρχομαι από τον κόσμον τούτον.
(1) Υπάρχει και η γραφή: Έλεγεν. Φαίνεται ότι δεν απαντά αμέσως στην υπόνοια που διατύπωσαν. Παρ’ όλα αυτά καθορίζει τον πραγματικό λόγο, για τον οποίο δεν ήταν δυνατόν μετά θάνατον να είναι αυτοί μαζί του (ο).
(2) Ή, με τη φράση «εκ των κάτω» δηλώνει ό,τι και με το ακόλουθο «από αυτόν τον κόσμο είστε» και αποσαφηνίζει το πρώτο με το δεύτερο=Είστε «από τη γη, όχι ότι το σώμα τους ήταν από τη γη, αλλά ότι ήταν γήινο το φρόνημά τους… Κόσμο εδώ λέει το κοσμικό και κακό και γήινο φρόνημα. Όπως ακριβώς δηλαδή πνεύμα λέγεται το πνευματικό φρόνημα και σάρκα το σαρκικό, έτσι και γη και κόσμος λέγεται το γήινο και κοσμικό» (Ζ). Δηλώνει όχι διαφορά βαθμού ή τόπου αλλά ηθικό ανταγωνισμό (C).
Ή, με την πρώτη μεν φράση σημαίνεται η καταγωγή και προέλευση, ενώ με τη δεύτερη η εσωτερική τους διάθεση και ηθική κατάσταση=
«Εσείς προέρχεστε από κάτω, δηλαδή από φύση που υπόκειται στο θάνατο και πέφτει στη φθορά και τη δειλία», ενώ εγώ «είμαι από ψηλά, δηλαδή Θεός από Θεό… Το «από ψηλά» υποδηλώνει τη γέννηση του Υιού από τον Θεό Πατέρα». Για αυτό και χρησιμοποιεί «το «Είμαι», για να δείξει και από πού είναι, και ότι συνυπήρχε αιώνια με εκείνον τον ίδιο που τον γέννησε» (Κ). Δεχόμενοι την ερμηνεία αυτή θα συνδέσουμε με τα παραπάνω μάλλον ως εξής: «Δεν ταιριάζει λοιπόν σε μένα περισσότερο το να πεθάνω, λέει, και να φύγω· διότι είμαι από επάνω… αλλά αυτό είναι πιο ταιριαστό σε εσάς, διότι προέρχεστε από κάτω» (Κ). Ως προς τα πιο κάτω λόγια θα τα πάρουμε με έννοια ηθική δηλαδή το «από αυτόν τον κόσμο»= από τον κόσμο αυτόν τον αμαρτωλό, τον ηθικά χωρισμένο από το Θεό, έχοντας γήινα και σαρκικά και αμαρτωλά φρονήματα. Σύμφωνα με την ερμηνεία αυτή μπορεί κάποιος να είναι από τα κάτω, δηλαδή από φύση φθαρτή και γήινη και όμως συγχρόνως να μην είναι από τον κόσμο αυτόν, αλλά ηθικά να είναι ουράνιος άνθρωπος. Η πρώτη ερμηνεία πιο πιθανή.
Ο Κύριος ως άνθρωπος όμοιος με εμάς ήταν εξ’ ολοκλήρου νεκρός ως προς τα πλούτη του κόσμου, τις ανέσεις του σώματος και τη δόξα των ανθρώπων, και εξ’ ολοκλήρου αιχμαλωτισμένος από τα θεία και ουράνια πράγματα. Για αυτό κανείς δεν μπορεί να είναι μαζί του παρά μόνο εκείνοι, οι οποίοι έχουν γεννηθεί από ψηλά και βρίσκονται σε κοινωνία με τα ουράνια. Αντιθέτως οι Φαρισαίοι είχαν σαρκικό και κοσμικό πνεύμα. Ποια σχέση λοιπόν μπορούσε να έχει μαζί τους ο Χριστός;
(3) «Δεν σημαίνει ότι δεν έχει πάρει σάρκα, αλλά ότι είναι μακριά από την πονηρία εκείνων» (Χ). Είχε και τη φθαρτή ανθρώπινη φύση πλήρη, αλλά ηθικά ανήκε σε άλλον κόσμο. «Εγώ επειδή δεν είμαι από αυτόν τον κόσμο, δηλαδή δεν φρονώ τίποτα κοσμικό και γήινο, δεν θα μπορούσα να φτάσω ποτέ σε τέτοιο σημείο τρέλας, ώστε να φονεύσω τον εαυτό μου» (Θφ).
Views: 0