Η G-7 ουρλιάζει, αλλά έχει ήδη χάσει τον πόλεμο κατά της Ρωσίας
Έτσι, οι ηγέτες των G-7 συμφωνούν, περισσότερος πόλεμος με τη Ρωσία. Χωρίς να είμαι ακριβής, αυτό ήταν το κύριο συμπέρασμα αυτής της συνάντησης των πιο απερίσκεπτων ηγετών του κόσμου, γράφει ο Tom Luongo.
Έχουν επίσης δεσμευτεί 600 δισεκατομμύρια δολάρια ότι δεν χρειάζεται να χρηματοδοτήσουν παγκόσμια έργα υποδομής για να «καταπολεμήσουν την Πρωτοβουλία Belt and Road της Κίνας. Αναρωτιέται κανείς από πού θα προέλθουν όλα αυτά τα χρήματα και, στην περίπτωση της Ευρώπης, όλη αυτή η ενέργεια για να χρηματοδοτηθούν όλα αυτά.
Αλλά το ερώτημα που είχα από την αρχή αυτού του προφανούς πολέμου φθοράς που θέλει να επιβάλει η Δύση στη Ρωσία είναι το εξής: έχουμε την αντοχή, όσον αφορά την πραγματική παραγωγική ικανότητα, να εξαργυρώσουμε τις επιταγές που γράφουν οι ηγέτες μας;
Μια σημαντική έκθεση από το Royal United Services Institute (RUSI), ένα από τα παλαιότερα στρατιωτικά κέντρα σκέψης του Ηνωμένου Βασιλείου, λέει κατηγορηματικά όχι, στα πιο τρελά όνειρα κανενός. Ο Άλεξ Μερκούρης του The Duran έκανε εξαιρετική δουλειά καταρρίπτοντας τη γνώμη της RUSI σχετικά με την ικανότητα του ΝΑΤΟ να διεξάγει πόλεμο ενάντια στον σημερινό στρατιωτικό ρυθμό της Ρωσίας, μέρες πριν αυτή η ιδέα πάρει φωτιά.
Εν συντομία, το χάσμα μεταξύ της ετήσιας παραγωγής πυρομαχικών του ΝΑΤΟ και της εβδομαδιαίας κατανάλωσης της Ρωσίας είναι εντυπωσιακό.
Σας είπα στην αρχή αυτού του πολέμου ότι η Ρωσία είχε εμπλακεί απόλυτα σε έναν πόλεμο φθοράς ενάντια στη Δύση, ελπίζοντας ότι το ΝΑΤΟ θα έπεφτε στο δόλωμα ενός χερσαίου πολέμου στην Ουκρανία. Δεν είχα κανένα νούμερο για να το υποστηρίξω, μόνο το συμπέρασμα από αυτά που κατάλαβα για τον Πούτιν και τους προηγούμενους ελιγμούς του ενάντια στη Δύση.
Αυτό που είναι ξεκάθαρο για μένα είναι ότι οι νεοσυντηρητικοί και οι νεοφιλελεύθεροι που κυβερνούν τη Δύση πιστεύουν ότι μπορούν να μετατρέψουν την Ουκρανία σε τέλμα για τον Πούτιν, αλλά τι γίνεται αν ο Πούτιν πιστεύει ότι μπορεί να μετατρέψει την Ουκρανία σε τέλμα για αυτούς;;;
Η Ρωσία είναι ανίκανη να κατακτήσει την Ευρώπη. Δεν χρειάζεται όμως να το κάνει αυτό για να τους νικήσει. Απλώς χρειάζεται να εκδοσει αυτό το χάρτη:
Ήξερα ότι ο Πούτιν δεν θα έφερνε τη Ρωσία σε αυτή τη σύγκρουση αν δεν μπορούσε να συνεχίσει τον αγώνα. Ήξερα επίσης ότι ΦΥΣΙΚΑ, η Δύση θα έλεγε ψέματα για το επίπεδο διαφθοράς στη ρωσική κοινωνία για να παίξει με τις προκαταλήψεις των οριακά ενημερωμένων δυτικών στρατηγών πολυθρόνας.
Είναι τέλειο το ρωσικό σύστημα; Οχι. Υπάρχει διαφθορά; Ναί. Αλλά είναι πλήρης ανοησία να πιστεύουμε ότι δεν θα εκτεθεί και δεν θα απογυμνωθεί κατά τη διάρκεια του πρώτου στρατιωτικού παιχνιδιού σε όλους τους κλάδους του ρωσικού στρατιωτικού/βιομηχανικού συγκροτήματος. Οι στρατηγικές και οι αλλαγές προσωπικού που έχει κάνει η Ρωσία έχουν προετοιμάσει τη χώρα για μεγάλο χρονικό διάστημα, διεξάγοντας ένα είδος πολέμου στον οποίο είναι πολύ καλοί, έναντι του οποίου οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ έχουν αφήσει την UAF σε μεγάλο βαθμό ανυπεράσπιστη.
Με τις κυρώσεις να διαβρώνουν περαιτέρω τις αμερικανικές και ευρωπαϊκές οικονομίες και την «ηγεσία» των ηλίθιων που μόλις συναντήθηκαν στη Γερμανία, η Ρωσία μπορεί να καταφέρει να κερδίσει μια νίκη στην Ουκρανία και να αφήσει τη Δύση χωρίς όπλα, εάν συνεχιστεί η κατάσταση χωρίς διόρθωση της πολεμικής σύγκρουσης.
Το σημείο που επισημαίνει η RUSI είναι ότι μπορεί να μην είναι δυνατό να γίνει διόρθωση πορείας εγκαίρως (ή ποτέ) στο χρονικό πλαίσιο που χρειάζεται για να επηρεάσει το αποτέλεσμα στην Ουκρανία, χωρίς μια αδιανόητη κλιμάκωση.
Η εξάντληση που νομίζαμε ότι βάζαμε στη Ρωσία είναι η απόλυτη μορφή «μπούμερανγκ κυρώσεων» στη Δύση. Όταν ακούω τον RUSI να λέει την ιστορία, είμαστε αυτοί που δεν μπορούμε να πολεμήσουμε καθώς η σύγκρουση επεκτείνεται.
Κι όμως, αν ακούτε τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Antony Blinken ή τον σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας Jake Sullivan, θα νομίζατε ότι η Ρωσία βρίσκεται ακόμα στα πρόθυρα της κατάρρευσης.
Τώρα οι G-7 πιστεύουν ότι έχουν τη δύναμη να ορίσουν ένα παγκόσμιο ανώτατο όριο τιμής για το αργό πετρέλαιο. Σας έχω πει ξανά και ξανά ότι το Νταβός πιστεύει πραγματικά ότι έχουν κάποιου είδους μονοψωνική εξουσία στις εξαγωγές της Ρωσίας. Εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η δίψα τους για ενέργεια, τρόφιμα, βιομηχανικά μέταλλα, λιπάσματα κ.λπ. τους δίνει εξουσία πάνω στον Πούτιν.
Απόδοση,
KORAKAS NEWS
Views: 0