ΦΟΥΛ ΤΑ ΓΚΑΖΙΑ: φλέγεται το μοναστήρι του Οσίου Λουκά: Κτίστηκε πριν 1000 χρόνια! – Ήταν μνημείο της UNESCO




ΦΟΥΛ ΤΑ ΓΚΑΖΙΑ: φλέγεται το μοναστήρι του Οσίου Λουκά: Κτίστηκε πριν 1000 χρόνια! – Ήταν μνημείο της UNESCO

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

Παλεύει κλαίγοντας ο Μητροπολίτης Γεώργιος να το σώσει – Δέχθηκε πολλές επιθέσεις επί τουρκοκρατίας

23.08.2023

Πρωτοφανής είναι η καταστροφή από τη φωτιά στη Βοιωτία, καθώς εκτός από τα πολλά σπίτια που έχουν παραδοθεί στις φλόγες καίγεται και το ιστορικό μοναστήρι του Οσίου Λουκά!

Ένα ιστορικό μοναστήρι, το οποίο κτίστηκε πριν περίπου 1.000 χρόνια (οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ανοικοδομήθηκε το 1011) παραδίδεται το απόγευμα της Τετάρτης (23/8) στις φλόγες.

Σύμφωνα με τα τοπικά ΜΜΕ η πυρκαγιά στο πέρασμά της έκαψε ολοσχερώς τον περίβολο του ιστορικού μοναστηριού.

Οι πρώτες φλόγες ξεπήδησαν στο εσωτερικό της Μονής και καίνε ένα από τα παλαιότερα κτίρια. Το μοναστήρι είχε εκκενωθεί έγκαιρα από επισκέπτες και μοναχούς.

Παράλληλα τη δική του μάχη δίνει ο Μητροπολίτης Θηβών Λεβαδείας και Αυλίδος Γεώργιος που παλεύει με τις φλόγες κλαίγοντας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι πρόκειται για ένα από τα πιο ιστορικά μοναστήρια στην Ελλάδα, καθώς είναι ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της μεσοβυζαντινής τέχνης και αρχιτεκτονικής και περιλαμβάνεται στον κατάλογο μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO από κοινού με τα άλλα δύο σωζόμενα μοναστήρια της μεσοβυζαντινής περιόδου στην Ελλάδα, τη Νέα Μονή και τη Μονή Δαφνίου.

Επέζησε επί Τουρκοκρατίας

Επί Τουρκοκρατίας, μετά τα Ορλωφικά, το 1770, το μοναστήρι υπήρξε στρατόπεδο του Ανδρέα Βερούση, που το χρησιμοποίησε για να μαζεύει εφόδια, για την περίθαλψη ασθενών και τραυματιών, για να κρατάει τους αιχμαλώτους Τούρκους και να προετοιμάζει τους νεαρούς άνδρες του για τον Αγώνα. Αποτέλεσε κύρια βάση της αντίστασής του και της δράσης του στην περιοχή.

Το 1780 μάλιστα, αφού του είχε γίνει πρόταση από τον βοεβόδα της Λιβαδειάς να διευθύνει τους αρματολούς της περιοχής, 3000 Τούρκοι περικυκλώνουν το μοναστήρι, για να το αιφνιδιάσουν και να τον πιάσουν. Ο Βερούσης, με τους αρματολούς του και τους καλόγερους, παρά τις απειλές των Τούρκων, αμύνεται στις επιθέσεις τους για 12 μέρες, κλεισμένος σε έναν πύργο της Μονής.

Τελικά, καταφέρνει την έξοδό τους από το μοναστήρι το βράδυ, με την συμβολή του καλόγερου Συμεών Μαστρογεώργη, χωρίς να χάσει ούτε έναν άνδρα.

Αυτό όμως πυροδότησε την οργή των Τούρκων, που στράφηκαν εναντίον της Μονής και άρχισαν να την καταστρέφουν. Αφού γρονθοκόπησαν τους καλογέρους, έκλεβαν όλα τα πράγματα του μοναστηρίου, πυροβολούσαν τις εικόνες, ενώ μέχρι και ο αρχηγός τους αυτοκτόνησε από τον γυναικωνίτη του ναού. Αλλά και μακροπρόθεσμα, επιβλήθηκε στη μονή βαριά φορολογία.

Το 1790, ο Βερούσης άφησε το μοναστήρι, όταν ξεκίνησε την συνεργασία του με τον Λάμπρο Κατσώνη.

Μετέπειτα, και μέχρι το 1800 περίπου, η μονή αποτέλεσε βάση των κλεφτών και πηγή συγκρούσεων. Αυτήν την φορά υπό την ηγεσία ενός από τους τελευταίους άνδρες του Βερούση, του Γεωργίου Ιωάννου Σιδέρη, πιο γνωστού ως Καρκαλέτση.

pronews






Views: 0