Η δημογραφική κατάσταση κρίνεται μη αναστρέψιμη
Τελευταία δημοσιευμένη ανάλυση των «Δημογραφικών Νέων», που επιμελούνται οι καθηγητές του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Βύρων Κοτζαμάνης και Βασίλης Παππάς, αποτυπώνει τις περιοχές που φαίνεται ότι δεν θα έχουν “αύριο”, καθώς τα φυσικά ισοζύγια γεννήσεων/θανάτων που παρουσιάζουν, μαζί με τη γερασμένη ηλικιακή σύνθεση του εναπομείναντα πληθυσμού τους, δεν αφήνουν περιθώρια για πρόβλεψη παρουσίας μόνιμων κατοίκων μετά από 20-30 χρόνια.
Τα στοιχεία και τα συμπεράσματα που δημοσιοποιήθηκαν πριν λίγες ημέρες στα «Δημογραφικά Νέα» αφορούν την εξαετία από το 2014 έως και το 2019, δηλαδή την προ-covid περίοδο, και η εκτίμηση που υπάρχει είναι ότι για τις περιοχές που «αδειάζουν» από ζωή, η κατάσταση από το 2019 και μετά, έχει επιδεινωθεί σημαντικά.
Μιλώντας στην ΕΡΤ Ορεστιάδας και τον Βασίλη Πρεμίδη, ο κ. Βύρων Κοτζαμάνης, καθηγητής Δημογραφίας και Επιστημονικός Υπεύθυνος του ερευνητικού προγράμματος “Δημογραφικά Προτάγματα στην Έρευνα και Πρακτική στην Ελλάδα», που χρηματοδοτείται από το Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας (ΕΛΙΔΕΚ), ανέφερε πως «και οι εθνικοί μέσοι όροι δεν είναι αισιόδοξοι, για ορισμένες γεωγραφικές ενότητες της χώρας όμως, τα πράγματα είναι ακόμα πιο δυσοίωνα». Ο ίδιος υπογράμμισε πως «η κατάσταση δεν αντιμετωπίζεται με οριζόντια μέτρα, αλλά θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψιν μία σειρά ιδιαιτεροτήτων της κάθε περιοχής και όχι μόνον οι βασικές συνιστώσες», που είναι η γονιμότητα, η θνησιμότητα, η εσωτερική ή εξωτερική μετανάστευση.
«Το ζήτημα είναι πολυπαραγοντικό και σίγουρα δεν είναι της τελευταίας δεκαετίας της κρίσης, αλλά το αποτέλεσμα των πολιτικών μεταπολεμικά, από τις οποίες έλειπαν οι προβλέψεις της περιφερειακής ανάπτυξης και οι δημογραφικές πολιτικές». Όπως σημείωσε ο κ. Κοτζαμάνης, «τα τελευταία χρόνια οι πολιτικοί μας άρχισαν να καταλαβαίνουν ότι κάτι δεν πάει καλά», τόνισε ωστόσο ότι «τα μέτρα που έχουν παρθεί, όχι μόνο επειδή είναι οριζόντια αλλά και επειδή είναι αποσπασματικά και επιδοματικού χαρακτήρα, δεν μπορεί να είναι αποτελεσματικά, και σίγουρα δεν αντιστοιχούν σε αυτά που θα έπρεπε να γίνουν, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ισοπεδώνουμε όσα έγιναν».
Στον Έβρο, βάσει των μέσων όρων της εξαετίας (2014-2019), το υψηλότερο αρνητικό ισοζύγιο γεννήσεων/θανάτων για την περίοδο 2014-2019 είχε η δημοτική ενότητα Τριγώνου, όπου η αντιστοιχία ήταν 1 / 18,5 και ακολουθεί η Δημοτική Ενότητα Μεταξάδψν με 1/12.
Ακολουθούν:
Δημοτική Ενότητα Μεταξάδων: 1 / 12
Δημοτική Ενότητα Κυπρίνου: 1 / 9
Δημοτική Ενότητα Βύσσας: 1 / 6,4
Δημοτική Ενότητα Ορφέα: 1 / 4
Δημοτική Ενότητα Τυχερού: 1 / 3,6
Δημοτική Ενότητα Σουφλίου: 1 / 3
Δημοτική Ενότητα Φερών: 1 / 2,7
Δημοτική Ενότητα Διδυμοτείχου: 1 / 2
Δήμος Σαμοθράκης: 1 / 1,8
Δημοτική Ενότητα Ορεστιάδας: 1 / 1,25
Δημοτική Ενότητα Αλεξανδρούπολης: 1 / 1
Όπως δείχνουν τα παραπάνω στοιχεία, τα φυσικά ισοζύγια πουθενά δεν είναι θετικά, δηλαδή περισσότερες γεννήσεις από θανάτους και φαίνεται να «συγκρατιούνται» κάπως σε Αλεξανδρούπολη και Ορεστιάδα, χωρίς ωστόσο να αποτυπώνονται τάσεις αύξησης του πληθυσμού, ακόμα και στις δύο μεγαλύτερες πόλεις του νομού. Όπως φαίνεται και από τον σχετικό πίνακα, ο βόρειος Έβρος, δηλαδή οι περιοχές Ορεστιάδας και Διδυμοτείχου αντιμετωπίζουν το μεγαλύτερο πρόβλημα, ενώ στον Δήμο Συφλίου περισσότερο και στιν Δήμο Αλεξανδρούπολης λιγότερο, επίσης υπάρχει σοβαρό πρόβλημα.
Επιπλέον, η εκτίμηση που υπάρχει είναι πως και στις δύο, ο πληθυσμός δεν ανανεώνεται από… νέες αφίξεις κατοίκων που έρχονται από άλλες περιοχές της χώρας, αλλά, εάν παρουσιάζουν κάποια σταθερότητα ή πιθανόν και ελαφρά αύξηση στην περίπτωση της Αλεξανδρούπολης, αυτή οφείλεται στις μετακινήσεις κατοίκων οικισμών στα πλησιέστερα αστικά κέντρα ή κατοίκων του βορείου Έβρου που «κατεβαίνουν» για μόνιμη εγκατάσταση στην Αλεξανδρούπολη.
Πηγή: ΕΡΤ Ορεστιάδας
Views: 0