Ενεργειακός αρμαγεδδώνας της Ευρώπης ενορχηστρωμένος από την Γερμανία και τις Βρυξέλλες
Στις 22 Αυγούστου, η τιμή διαπραγμάτευσης για το φυσικό αέριο στο γερμανικό κόμβο φυσικού αερίου THE (Trading Hub Europe) ήταν πάνω από 1000% υψηλότερη από ό,τι πριν από ένα χρόνο. Το καθεστώς Scholz λέει στους περισσότερους Γερμανούς ότι ο λόγος είναι ο πόλεμος του Πούτιν και της Ρωσίας στην Ουκρανία. Η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική. Πολιτικοί της ΕΕ και μεγάλα οικονομικά συμφέροντα χρησιμοποιούν τη Ρωσία για να συγκαλύψουν αυτό που είναι Made in Germany και Brussels. Οι συνέπειες δεν είναι τυχαίες, γράφει ο F. William Engdahl.
Δεν είναι επειδή πολιτικοί όπως ο Scholz ή ο Γερμανός Υπουργός Πράσινης Οικονομίας Robert Habeck, ούτε ο Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πράσινη Ενέργεια Φρανς Τίμερμανς είναι ηλίθιοι ή ανίδεοι. Διεφθαρμένοι και ανέντιμοι, ίσως. Ξέρουν ακριβώς τι κάνουν. Διάβασαν ένα σενάριο. Όλα αυτά αποτελούν μέρος του σχεδίου της ΕΕ για την αποβιομηχανοποίηση ενός από τα πιο ενεργειακά αποδοτικά βιομηχανικά κέντρα στον πλανήτη. Αυτή είναι η Πράσινη Ατζέντα του ΟΗΕ για το 2030, γνωστή και ως Μεγάλη Επαναφορά του Klaus Schwab.
Η αγορά φυσικού αερίου της ΕΕ απελευθερώθηκε
Αυτό που κρύβουν επιμελώς η Επιτροπή της ΕΕ και οι υπουργοί της κυβέρνησης στη Γερμανία και σε ολόκληρη την ΕΕ είναι ο μετασχηματισμός που έχουν επιφέρει στον τρόπο με τον οποίο καθορίζεται σήμερα η τιμή του φυσικού αερίου. Για σχεδόν δύο δεκαετίες, η Επιτροπή της ΕΕ, υποστηριζόμενη από τις μεγάλες τράπεζες όπως η JP MorganChase ή μεγάλα κερδοσκοπικά hedge funds, άρχισε να θέτει τις βάσεις για μια πλήρη απορρύθμιση της αγοράς φυσικού αερίου. Προωθήθηκε ως η «απελευθέρωση» της αγοράς φυσικού αερίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό που επιτρέπεται τώρα είναι η άναρχη διαπραγμάτευση ελεύθερης αγοράς σε πραγματικό χρόνο για τον καθορισμό τιμών και όχι μακροπρόθεσμα συμβόλαια.
Από το 2010 περίπου, η ΕΕ άρχισε να αλλάζει ριζικά τους κανόνες που διέπουν την τιμολόγηση του φυσικού αερίου. Πριν από αυτό, οι περισσότερες τιμές του φυσικού αερίου καθορίζονταν σε σταθερές μακροπρόθεσμες συμβάσεις για την παράδοση αγωγών. Ο μεγαλύτερος προμηθευτής, η ρωσική Gazprom, προμήθευε αέριο στην ΕΕ, ιδίως στη Γερμανία, σε μακροπρόθεσμα συμβόλαια που συνδέονται με την τιμή του πετρελαίου. Μέχρι τα τελευταία χρόνια, σχεδόν κανένα αέριο δεν εισάγονταν από πλοία LNG. Με μια αλλαγή στη νομοθεσία των ΗΠΑ για να επιτραπούν οι εξαγωγές LNG από τη μαζική παραγωγή σχιστολιθικού φυσικού αερίου το 2016, οι Αμερικανοί παραγωγοί φυσικού αερίου ξεκίνησαν μια σημαντική επέκταση της κατασκευής τερματικού σταθμού εξαγωγής LNG. Η κατασκευή των τερματικών σταθμών διαρκεί κατά μέσο όρο 3 έως 5 χρόνια. Ταυτόχρονα, η Πολωνία, η Ολλανδία και άλλες χώρες της ΕΕ άρχισαν να κατασκευάζουν τερματικούς σταθμούς εισαγωγής LNG για να λαμβάνουν LNG από το εξωτερικό.
Οι αγγλοαμερικανικοί πετρελαϊκοί γίγαντες, που τότε ονομάζονταν Seven Sisters, αναδείχθηκαν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ως ο μεγαλύτερος προμηθευτής πετρελαίου στον κόσμο, δημιουργώντας ένα παγκόσμιο μονοπώλιο στις τιμές του πετρελαίου. Όπως σημείωσε ο Χένρι Κίσινγκερ κατά τη διάρκεια των πετρελαϊκών σοκ της δεκαετίας του 1970, «Να ελέγχετε το πετρέλαιο και θα ελέγχετε ολόκληρα έθνη».
Ξεκινώντας τη δεκαετία του 1980, οι τράπεζες της Wall Street, υπό την ηγεσία της Goldman Sachs, δημιούργησαν μια νέα αγορά στο «εικονικό πετρέλαιο» ή σε συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης και παράγωγα που διαπραγματεύονται σε μελλοντικά βαρέλια πετρελαίου. Αυτό δημιούργησε ένα τεράστιο καζίνο κερδοσκοπικών κερδών, που ελέγχεται από μια χούφτα γιγάντιες τράπεζες στη Νέα Υόρκη και το Σίτι του Λονδίνου.
Αυτά τα ίδια ισχυρά οικονομικά συμφέροντα εργάζονται εδώ και χρόνια για να δημιουργήσουν μια παρόμοια παγκοσμιοποιημένη αγορά «αερίου χαρτιού» σε συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης που θα μπορούσαν να ελέγξουν. Η Επιτροπή της ΕΕ και η ατζέντα της για την Πράσινη Συμφωνία για την «απανθρακοποίηση» της οικονομίας έως το 2050, εξαλείφοντας παράλληλα τα καύσιμα πετρελαίου, φυσικού αερίου και άνθρακα, έθεσαν την ιδανική παγίδα που οδήγησε στην εκτίναξη των τιμών του φυσικού αερίου στην ΕΕ από το 2021. Για να επιτύχει αυτόν τον «εσωτερικό» έλεγχο της αγοράς, η ΕΕ πιέστηκε από παγκοσμιοποιητικά συμφέροντα για να επιβάλει δρακόντειες και de facto παράνομες αλλαγές κανόνων στη Gazprom για να αναγκάσει τον Ρώσο ιδιοκτήτη αρκετών δικτύων αγωγών διανομής φυσικού αερίου στην ΕΕ να τα ανοίξει σε φυσικό αέριο από την ΕΕ ανταγωνιστή.
Οι μεγάλες τράπεζες και τα ενεργειακά συμφέροντα που ελέγχουν την πολιτική της ΕΕ στις Βρυξέλλες είχαν δημιουργήσει ένα νέο ανεξάρτητο σύστημα τιμολόγησης, παράλληλα με τις σταθερές μακροπρόθεσμες τιμές του ρωσικού φυσικού αερίου, επί του οποίου δεν είχαν κανέναν έλεγχο.
Το 2019, η σειρά γραφειοκρατικών ενεργειακών οδηγιών από την Επιτροπή της ΕΕ των Βρυξελλών επέτρεψε στο εντελώς απορρυθμισμένο εμπόριο στην αγορά φυσικού αερίου να καθορίσει αποτελεσματικά τις τιμές του φυσικού αερίου στην ΕΕ, παρά το γεγονός ότι η Ρωσία εξακολουθούσε να είναι μακράν η μεγαλύτερη πηγή εισαγωγών φυσικού αερίου . Μια σειρά εικονικών κόμβων συναλλαγών είχε δημιουργηθεί για την εμπορία συμβάσεων μελλοντικής εκπλήρωσης φυσικού αερίου σε πολλές χώρες της ΕΕ. Μέχρι το 2020, το ολλανδικό TTF (Title Transfer Facility) ήταν το κυρίαρχο κέντρο εμπορίας για το φυσικό αέριο της ΕΕ, το λεγόμενο σημείο αναφοράς για το φυσικό αέριο της ΕΕ. Συγκεκριμένα, το TTF είναι μια εικονική πλατφόρμα για τη διαπραγμάτευση συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης φυσικού αερίου μεταξύ τραπεζών και άλλων χρηματοοικονομικών επενδυτών, το «Over-The-Counter». Αυτό σημαίνει ότι είναι βασικά ανεξέλεγκτη, έξω από οποιαδήποτε ρυθμιζόμενη ανταλλαγή. Αυτό είναι κρίσιμο για να κατανοήσουμε ποιο παιχνίδι παίζεται σήμερα στην ΕΕ.
Το 2021, μόνο το 20% όλων των εισαγωγών φυσικού αερίου στην ΕΕ ήταν αέριο LNG, οι τιμές του οποίου καθορίστηκαν σε μεγάλο βαθμό από τις συναλλαγές μελλοντικής εκπλήρωσης στον κόμβο TTF, το de facto σημείο αναφοράς φυσικού αερίου της ΕΕ, το οποίο ανήκει στην ολλανδική κυβέρνηση. κυβέρνηση που εκμεταλλεύεται έναν δόλιο ισχυρισμό περί ρύπανσης από άζωτο. Το μεγαλύτερο μερίδιο των ευρωπαϊκών εισαγωγών φυσικού αερίου προήλθε από τη ρωσική Gazprom, η οποία αντιπροσώπευε περισσότερο από το 40% των εισαγωγών της ΕΕ το 2021. Αυτό το αέριο πέρασε μέσω μακροπρόθεσμων συμβάσεων αγωγών, η τιμή των οποίων ήταν πολύ χαμηλότερη από τη σημερινή τιμή κερδοσκοπίας TTF. Τα κράτη της ΕΕ κατέβαλαν περίπου 30 δισεκατομμύρια δολάρια περισσότερα σε υπερτιμήσεις φυσικού αερίου το 2021 από ό,τι αν είχαν κολλήσει στην τιμαριθμική τιμαριθμική αναπροσαρμογή του πετρελαίου της Gazprom. Οι τράπεζες το λάτρεψαν. Η αμερικανική βιομηχανία και οι καταναλωτές δεν το κάνουν. Μόνο με την καταστροφή της ρωσικής αγοράς φυσικού αερίου στην ΕΕ θα μπορούσαν τα οικονομικά συμφέροντα και οι υποστηρικτές της Πράσινης Συμφωνίας να αποκτήσουν τον έλεγχο της αγοράς LNG.
Κλείσιμο του αγωγού φυσικού αερίου της ΕΕ
Με την πλήρη υποστήριξη της ΕΕ για τη νέα χονδρική αγορά φυσικού αερίου, οι Βρυξέλλες, η Γερμανία και το ΝΑΤΟ άρχισαν συστηματικά να συνάπτουν συμβάσεις μακροπρόθεσμου σταθερού φυσικού αερίου προς την ΕΕ.
Μετά τη διακοπή των διπλωματικών σχέσεων με το Μαρόκο για αμφισβητούμενα εδάφη τον Αύγουστο του 2021, η Αλγερία ανακοίνωσε ότι ο αγωγός φυσικού αερίου Μαγκρέμπ-Ευρώπη (MGE), που ξεκίνησε το 1996, δεν θα λειτουργεί πλέον στις 31 Οκτωβρίου 2021, όταν λήγει η σχετική συμφωνία. είναι.
Τον Σεπτέμβριο του 2021, η Gazprom ολοκλήρωσε τον υποθαλάσσιο αγωγό φυσικού αερίου Nord Stream 2 από τη Ρωσία μέσω της Βαλτικής Θάλασσας στη βόρεια Γερμανία, μια επένδυση πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων. Αυτός ο αγωγός θα διπλασίαζε τη χωρητικότητα του Nord Stream 1 στα 110 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως, επιτρέποντας στην Gazprom να είναι ανεξάρτητη από παρεμβολές στην παροχή φυσικού αερίου μέσω του αγωγού Soyuz που διασχίζει την Ουκρανία. Η Επιτροπή της ΕΕ, με την υποστήριξη της κυβέρνησης Μπάιντεν, εμπόδισε το άνοιγμα του αγωγού με γραφειοκρατικό σαμποτάζ και τελικά, στις 22 Φεβρουαρίου, ο Γερμανός καγκελάριος Scholz επέβαλε κύρωση στον αγωγό για την αναγνώριση από τη Ρωσία της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντόνετσκ και της Λαϊκής Δημοκρατίας. . Με την κρίση φυσικού αερίου να αυξάνεται από τότε, η γερμανική κυβέρνηση αρνήθηκε να ανοίξει το Nord Stream 2, παρά το γεγονός ότι ήταν έτοιμο.
Στη συνέχεια, το ελεγχόμενο από το ΝΑΤΟ καθεστώς Zelensky στο Κίεβο στις 12 Μαΐου 2022, αν και οι προμήθειες της Gazprom στον αγωγό φυσικού αερίου Soyuz μέσω Ουκρανίας παρέμειναν αδιάκοπες για σχεδόν τρεις μήνες σύγκρουσης, παρά τις στρατιωτικές επιχειρήσεις της Ρωσίας στην Ουκρανία, έναν σημαντικό ρωσικό αγωγό μέσω Λουγκάνσκ, ο οποίος μετέφερε ρωσικό αέριο στην Ουκρανία της καθώς και στα κράτη της ΕΕ, με τη δήλωση ότι θα παραμείνει κλειστό έως ότου το Κίεβο αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο του συστήματος αγωγών του που διασχίζει τις δύο δημοκρατίες του Ντονμπάς. Αυτό το τμήμα του ουκρανικού αγωγού Soyuz διέκοψε το ένα τρίτο του φυσικού αερίου προς την ΕΕ μέσω του Soyuz. Σίγουρα δεν βοήθησε την οικονομία της ΕΕ τη στιγμή που το Κίεβο εκλιπαρούσε για περισσότερα όπλα από τις ίδιες χώρες του ΝΑΤΟ. Το Soyuz άνοιξε υπό τη Σοβιετική Ένωση το 1980, φέρνοντας αέριο από το κοίτασμα φυσικού αερίου του Όρενμπουργκ.
Στη συνέχεια ήρθε ο ρωσικός αγωγός φυσικού αερίου Jamal μέσω Λευκορωσίας και μέσω Πολωνίας στη Γερμανία. Τον Δεκέμβριο του 2021, δύο μήνες πριν από τη σύγκρουση στην Ουκρανία, η πολωνική κυβέρνηση έκλεισε το πολωνικό τμήμα του αγωγού, με αποτέλεσμα η Gazprom να σταματήσει να προμηθεύει φυσικό αέριο σε χαμηλή τιμή τόσο στη Γερμανία όσο και στην Πολωνία. Αντίθετα, οι πολωνικές εταιρείες φυσικού αερίου αγόρασαν ρωσικό αέριο στις αποθήκες της γερμανικής εταιρείας φυσικού αερίου, μέσω του πολωνο-γερμανικού τμήματος του αγωγού Jamal, σε υψηλότερη τιμή σε αντίστροφη ροή. Οι γερμανικές εταιρείες φυσικού αερίου έπαιρναν το ρωσικό τους αέριο μέσω μακροπρόθεσμων συμβάσεων σε πολύ χαμηλή τιμή συμβολαίου και το πούλησαν στην Πολωνία με τεράστιο κέρδος. Αυτή η τρέλα υποβαθμίστηκε εσκεμμένα από τον υπουργό Πράσινης Οικονομίας Habeck και τον Καγκελάριο Scholz και τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης, αν και ώθησε τις γερμανικές τιμές του φυσικού αερίου ακόμη υψηλότερα και επιδείνωσε τη γερμανική κρίση φυσικού αερίου. Η πολωνική κυβέρνηση αρνήθηκε να ανανεώσει το συμβόλαιό της για φυσικό αέριο με τη Ρωσία, αγοράζοντας αέριο στην ελεύθερη αγορά σε πολύ υψηλότερες τιμές. Ως αποτέλεσμα, το ρωσικό αέριο δεν ρέει πλέον στη Γερμανία μέσω Jamal.
Τέλος, η παροχή φυσικού αερίου μέσω του υποθαλάσσιου αγωγού Nord Stream 1 έχει διακοπεί λόγω της απαραίτητης επισκευής αεριοστρόβιλου Siemens. Ο στρόβιλος είχε σταλεί σε μια ειδική εγκατάσταση της Siemens στον Καναδά, όπου το αντι-ρωσικό καθεστώς του Τριντό τον κράτησε για μήνες πριν τελικά απελευθερωθεί μετά από αίτημα της γερμανικής κυβέρνησης. Ωστόσο, αρνήθηκαν εσκεμμένα να δώσουν την παράδοση στον Ρώσο ιδιοκτήτη, αλλά αντ’ αυτού στη Siemens Γερμανίας, όπου βρίσκεται, επειδή η γερμανική και η καναδική κυβέρνηση αρνούνται να χορηγήσουν νομικά δεσμευτική εξαίρεση κυρώσεων για την αποστολή στη Ρωσία. Αυτό μειώνει επίσης δραστικά το φυσικό αέριο της Gazprom μέσω του Nord Stream 1 στο 20% του κανονικού.
Τον Ιανουάριο του 2020, η Gazprom άρχισε να στέλνει φυσικό αέριο από τον αγωγό TurkStream μέσω Τουρκίας και πέρα στη Βουλγαρία και την Ουγγαρία. Τον Μάρτιο του 2022, η Βουλγαρία διέκοψε μονομερώς τις προμήθειες φυσικού αερίου από τον TurkStream, με την υποστήριξη του ΝΑΤΟ. Ο Βίκτορ Όρμπαν, ο Ούγγρος, από την άλλη πλευρά, διασφάλισε ότι η Ρωσία θα μπορούσε να συνεχίσει να προμηθεύει το φυσικό αέριο του TurkStream. Ως αποτέλεσμα, η Ουγγαρία δεν αντιμετωπίζει ενεργειακή κρίση σήμερα και εισάγει αέριο ρωσικού αγωγού σε συμβατικά πολύ χαμηλές σταθερές τιμές.
Με τη συστηματική επιβολή κυρώσεων ή διακοπή της παροχής φυσικού αερίου από φτηνούς μακροπρόθεσμους αγωγούς προς την ΕΕ, το ολλανδικό TTP επέτρεψε στους κερδοσκόπους του φυσικού αερίου να χρησιμοποιήσουν κάθε λόξυγγα ή ενεργειακό σοκ στον κόσμο, είτε πρόκειται για ξηρασία ρεκόρ στην Κίνα είτε για τη σύγκρουση στην Ουκρανία. περιορισμοί στις εξαγωγές στις ΗΠΑ, για την παροχή χονδρικής τιμής φυσικού αερίου στην ΕΕ πέρα από όλα τα σύνορα. Στα μέσα Αυγούστου, η τιμή των συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης στο TTP ήταν 1.000% υψηλότερη από ό,τι πριν από ένα χρόνο και εξακολουθεί να αυξάνεται καθημερινά.
Η Γερμανία κερδίζει το βραβείο ηλιθιότητας
Η εσκεμμένη δολιοφθορά στην τιμή της ενέργειας και της ηλεκτρικής ενέργειας γίνεται ακόμη πιο παράλογη. Στις 28 Αυγούστου, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Κρίστιαν Λίντνερ, το μοναδικό μέλος του υπουργικού συμβουλίου του Φιλελεύθερου Κόμματος (FDP), αποκάλυψε ότι υπό τους αδιαφανείς όρους των περίπλοκων μέτρων μεταρρύθμισης της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας της ΕΕ, οι παραγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας από ηλιακή ή αιολική ενέργεια λαμβάνουν αυτόματα την ίδια τιμή για το «βιώσιμο» ρεύμα τους που πουλάνε στις εταιρείες ηλεκτρικής ενέργειας για το δίκτυο ως την υψηλότερη τιμή κόστους, δηλαδή φυσικό αέριο!
Ο Λίντνερ ζήτησε μια «επείγουσα» αλλαγή του γερμανικού νόμου για την ενέργεια για την αποσύνδεση των διαφορετικών αγορών. Ο άπληστος υπουργός Οικονομίας Ρόμπερτ Χάμπεκ απάντησε αμέσως ότι, «Εργαζόμαστε σκληρά για να βρούμε ένα νέο μοντέλο αγοράς», αλλά προειδοποίησε ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να προσέχει να μην παρεμβαίνει υπερβολικά: «Χρειαζόμαστε λειτουργικές αγορές και ταυτόχρονα χρειαζόμαστε το δικαίωμα θεσπίζει κανόνες ώστε να μην γίνεται κατάχρηση θέσεων στην αγορά».
Στην πραγματικότητα, ο Habeck κάνει ό,τι είναι δυνατό για να οικοδομήσει την Πράσινη Ατζέντα και να εξαλείψει το φυσικό αέριο, το πετρέλαιο και την πυρηνική ενέργεια, τις μόνες αξιόπιστες πηγές ενέργειας αυτή τη στιγμή. Αρνείται να εξετάσει το ενδεχόμενο επαναλειτουργίας τριών πυρηνικών σταθμών που έκλεισαν πριν από ένα χρόνο ή να επανεξετάσει το ενδεχόμενο να κλείσει τα υπόλοιπα τρία τον Δεκέμβριο. Ενώ δήλωσε σε συνέντευξή του στο Bloomberg ότι, «δεν θα προσεγγίσω αυτό το θέμα ιδεολογικά», δήλωσε στην επόμενη ανάσα, «η πυρηνική ενέργεια δεν είναι η λύση, είναι το πρόβλημα». Τόσο ο Χάμπεκ όσο και η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν έχουν επανειλημμένα δηλώσει ότι οι αυξημένες επενδύσεις σε αναξιόπιστη αιολική και ηλιακή ενέργεια είναι η απάντηση στην κρίση των τιμών του φυσικού αερίου που οι πολιτικές τους έχουν σκόπιμα δημιουργήσει. Η αυτοκτονική ενεργειακή κρίση που βρίσκεται σε εξέλιξη στην Ευρώπη είναι οπωσδήποτε «Made in Germany», όχι στη Ρωσία.
ΑΠΟΔΟΣΗ KORAKAS NEWS
Views: 0