Ένας κρυμμένος κόσμος!

Οι εντομοειδείς ή εντομόμορφοι εξωγήινοι (mantids) ανήκουν σε πανάρχαιες εξωγήινες φυλές που είχαν και έχουν επαφή με το ανθρώπινο είδος και εμφανίζουν εξωτερικά χαρακτηριστικά που θυμίζουν έντονα την φυσιολογία του εντόμου Μantis (αλογάκι της Παναγίας)

Οι ερπετοειδείς ανήκουν σε πολλά υποείδη. Κοινό χαρακτηριστικό τους είναι η ερπετόμορφη εξωτερική εμφάνιση: σκληρό φολιδωτό δέρμα, γαμψόνυχα χέρια και πόδια, ερπετοειδή μάτια με κατακόρυφες σχισμές και στόμα γεμάτο μυτερά δόντια. Η συμπεριφορά τους φαίνεται να συμβαδίζει με την εξωτερική τους εμφάνιση. ¨Εχουν συμπεριφορά και ψυχοσύνθεση αρπακτικού: αυστηρά ιεραρχικοί και ψυχρά υπολογιστικοί, μοχθηροί, κακόβουλοι και νοσηροί, ανελέητοι σαδιστές. Επιπρόσθετα φαίνεται να διαθέτουν ισχυρότατες έμφυτες τηλεπαθητικές και παραψυχικές ικανότητες ενώ πολλοί από αυτούς ανήκουν εξ ολοκλήρου σε άλλες διαστάσεις της πραγματικότητας: είναι υπερδιαστασιακά όντα με ικανότητα να αλλάζουν κατά βούληση την εξωτερική μορφή τους. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς φαίνεται να αντιμετωπίζουν το ανθρώπινο είδος με απέχθεια και περιφρόνηση, θεωρώντας το στην καλύτερη περίπτωση ως υποδεέστερη φυλή σκλάβων ή στην χειρότερη απλά ως τροφή ή φυσικό πόρο προς εκμετάλλευση. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες όσων εξαναγκάστηκαν να έχουν επαφές μαζί τους, πολλά υποείδη ερπετοειδών μοιάζουν πραγματικά σαν να ξεπήδησαν από κάποιο φρικτό εφιάλτη.

Αρχαία αντικείμενα από τον πολιτισμό Moche στο Περού. Χωρίς να αφήνουν πολλά για την φαντασία, απεικονίζουν άγριες ερπετοειδείς οντότητες με στόματα γεμάτα με μυτερά δόντια, που κρατούν μια λάμα στο ένα χέρι και ένα κομμένο ανθρώπινο κεφάλι στο άλλο.

Δες και εδώ

Στις εικόνες κάτω η θεότητα των Αζτέκων Quetzalcoatl, το Φτερωτό Φίδι:

Η θεότητα των Αζτέκων Quetzalcoatl, το Φτερωτό Φίδι με τα προφανή ερπετοειδή χαρακτηριστικά, που στην εικόνα πιο πάνω εμφανίζεται να καταβροχθίζει έναν άνθρωπο, διακοσμούσε τους αιματοβαμμένους ναούς/πυραμίδες τους στο αρχαίο Μεξικό, όπου τελούνταν φρικτές ανθρωποθυσίες με ανθρώπινα θύματα που έφταναν τις δεκάδες χιλιάδες σε κάποιες τελετές.

Σκηνή ανθρωποθυσίας από την ταινία Apocalypto. 

Οι άγριοι ερπετοειδείς “θεοί” απαιτούσαν τεράστια πλήθη ανθρώπινων θυμάτων που τους παρείχαν πρόθυμα οι Αζτέκοι για να κατευνάσουν την ακόρεστη πείνα των “θεών” τους για ανθρώπινο πόνο, φρίκη,  φόβο και μαρτυρικό θάνατο. Στην εικόνα κάτω μια αποτρόπαια σκηνή τελετουργικού κανιβαλισμού: Αζτέκοι τρώνε τα ανθρώπινα μέλη των θυσιασμένων θυμάτων υπό το βλέμμα του αιμοσταγούς γαμψόνυχου ερπετόμορφου “θεού” τους.

Άγαλμα του ερπετοειδούς κροκοδείλιου θεού Sobek, καθισμένου στα δεξιά του θρόνου δίπλα στον Φαραώ Amenhotep III στο μουσείο του Luxor στην Αίγυπτο, που δεν αφήνει καμία αμφιβολία για την επιρροή του “θεού” στον νεαρό ηγεμόνα.

Στην εικόνα επάνω: Nagas φυλάσσουν την κλίμακα που οδηγεί σε μια στούπα στην βόρεια Ταϋλάνδη

Naga: λέξη για μια θεότητα ή ένα είδος όντων ή πλασμάτων, που παίρνουν τη μορφή ενός μεγάλου ερπετού. Σε πολλές ασιατικές χώρες, η έννοια naga έχει συγχωνευθεί με τις τοπικές παραδόσεις των μεγάλων και σοφών φιδιών ή δράκων. Στο μεγάλο ινδικό έπος Mahabharata, η απεικόνιση των Nagas τείνει προς το αρνητικό. Το έπος τις αποκαλεί «διώκτες όλων των πλασμάτων» και παρουσιάζει συχνά τις Nagas να εμφανίζουν ένα μίγμα ανθρώπινων και ερπετοειδών χαρακτηριστικών. Μερικές φορές παρουσιάζονται να εμφανίζουν ανθρώπινα χαρακτηριστικά κάποια στιγμή, ενώ έχουν ερπετοειδή χαρακτηριστικά κάποια άλλη στιγμή (shape-shifting: αλλαγή της μορφής).


Στις εικόνες κάτω: Nagas στα ανάκτορα στην Ανγκόρ Βατ στην Καμπότζη και Nagas στο Bhudda Park στην Ινδία

Η αρχαία Μεσοποταμία (Σουμερία) ήταν το λίκνο του παλαιότερου γνωστού πολιτισμού της ανθρωπότητας: των Σουμέριων. Ο πολιτισμός τους αναπτύχθηκε εκεί που βρίσκεται το σημερινό Ιράκ από το 5.000 π.Χ. Οι θρύλοι στα σφηνοειδή γραπτά αυτών των αρχαίων ανθρώπων μιλούν για μια φυλή γιγάντων που περιπλανήθηκε κάποτε στη γη. Οι Σουμέριοι πίστευαν ότι ήταν μια φυλή εξωγήινων από τον πλανήτη Nibiru και τους έδωσαν την ονομασία Anunnaki. (= “Εκείνοι που από τον ουρανό ήρθαν στη γη”). Οι Σουμέριοι θεωρούσαν ότι οι Anunaki ήταν πολύ ανώτερη, προηγμένη φυλή που χρησιμοποιώντας αυτό που σήμερα ονομάζουμε γενετική μηχανική δημιούργησαν – συνδυάζοντας το δικό τους DNA με το DNA του Homo erectus (του προϊστορικού ανθρώπου) – τον Homo sapiens, δηλαδή το ανθρώπινο είδος και εδραίωσαν τα πρώτα βήματα του ανθρώπινου πολιτισμού. Η αρχική πρόθεση των Anunnaki ήταν να χρησιμοποιήσουν το ανθρώπινο είδος που δημιούργησαν σαν μια φυλή σκλάβων. Οι Anunnaki απεικονίζονται στις παρακάτω εικόνες από τοιχογραφίες σαν όντα με έντονα ερπετοειδή χαρακτηριστικά.

Στις παρακάτω εικόνες φαίνονται σουμεριακά ειδώλια από την περίοδο Ubaid του πολιτισμού των Σουμερίων (5300 – 4100 π.Χ.): Αυτά τα πήλινα ειδώλια με τα ερπετοειδή κεφάλια βρέθηκαν σε μεγάλους αριθμούς κοντά σε τάφους από τον Sir Leonard Woolley που έκανε ανασκαφές τη δεκαετία του 1920 σε περιοχές του κάτω Ιράκ. Μυστήριο καλύπτει τον σκοπό αυτών των αγαλματιδίων με τα χαρακτηριστικά ερπετών, τα οποία παριστάνουν άνδρες, γυναίκες και “μητέρες” που κρατάνε στην αγκαλιά τους ερπετοειδή μωρά.

Το μυστήριο των Νομόλι: Ψάχνοντας για διαμάντια, ιθαγενείς στην Σιέρα Λεόνε της Δυτικής Αφρικής, ήρθαν αντιμέτωποι με απρόβλεπτα ευρήματα. Ανακάλυπταν επανειλημμένα πέτρινα γλυπτά ύψους 40 με 70 εκατοστών. Η προέλευση αυτών των λεγόμενων Νομόλι είναι αβέβαιη. Μερικά ανακαλύφθηκαν σε βάθος 50 μέτρων. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να είναι περίπου 17.000 ετών, μια ημερομηνία που δεν συμβαδίζει με τις σημερινές αρχαιολογικές γνώσεις.

John Henry Fuseli – “Ο εφιάλτης”

Abildgaard – Incubus

Incubus (1870)

Incubus (από το λατινικό incubo “ξαπλώνω επάνω”) είναι ένας δαίμονας με ανδρική μορφή, που, σύμφωνα με μια σειρά από παραδόσεις της μυθολογίας και των θρύλων, ξαπλώνει πάνω σε ανθρώπους που κοιμούνται, κυρίως γυναίκες, προκειμένου να έχει σεξουαλική επαφή μαζί τους. Το θηλυκό αντίστοιχό του είναι η succubus. Ένας Incubus μπορεί να συνάπτει σεξουαλικές σχέσεις με μία γυναίκα με σκοπό την τεκνοποίηση, όπως στο μύθο του Μέρλιν. Η θρησκευτική παράδοση θεωρεί ότι η επαναλαμβανόμενη επαφή με Incubus ή Succubus μπορεί να οδηγήσει σε επιδείνωση της υγείας, ή ακόμα και θάνατο. Μεσαιωνικοί θρύλοι διατείνονται ότι οι δαίμονες, τόσο με ανδρική όσο και με γυναικεία μορφή, παραμονεύουν τους ανθρώπους σαν σεξουαλικά θηράματα – συνήθως κατά τη διάρκεια της νύχτας, όταν τα θύματα κοιμούνται.