Έχεις παρατηρήσει ποτέ τι έκφραση παίρνουν τα πρόσωπα των ανθρώπων όταν τους αναφέρεις ότι ο Θεός κατοικεί μέσα τους;
ΘΕΣΕΙΣ-ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΟΝΙΤΣΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΑΝΩΛΗ
ΜΑΝΩΛΗΣ
Αγαπητή Θεονίτσα,
Έχεις παρατηρήσει ποτέ τι έκφραση παίρνουν τα πρόσωπα των ανθρώπων όταν τους αναφέρεις ότι ο Θεός κατοικεί μέσα τους;
Έχεις σκεφθεί ότι μόλις καταλάβουμε ότι η ευθύνη για την ελευθερία είναι αποκλειστικά δική μας υπόθεση, τρομάζουμε, γιατί μάθαμε στην ζωή μας να ρίχνουμε τις ευθύνες στις πλάτες των άλλων ανθρώπων;
Έχεις σκεφτεί ποτέ ότι κάποιοι άνθρωποι για να δεχθούν πραγματικά την γνώση του κατακλυσμού, θα πρέπει να θάψουν πρώτα το ψεύτικο προσωπείο τους;
Έχεις σκεφτεί πόσο πονάει κάποιους ανθρώπους να ακούνε τον πύρινο λόγο του Θεόδωρου; (εξ ιδίων κρίνω τα αλλότρια).
Για να ακολουθήσει κανείς την γνώση του Κατακλυσμού (εφόσον έχει δώσει αρκετά δικαιώματα στον μαυροψύχη), θα πρέπει να μην αντιδρά στα χαστούκια, αλλά να γυρίζει και το άλλο μάγουλο!
Δεν κάνω υποδείξεις, ούτε θέλω να πουλήσω εξυπνάδα, αλλά είμαι σίγουρος για τους λόγους που οι περισσότεροι άνθρωποι γυρίζουν την πλάτη, ή και αποκρύπτουν αυτήν την γνώση.
Παρόλα αυτά, εύχομαι ολόψυχα σε όλους τους ανθρώπους που θα συναντήσουν την γνώση του Κατακλυσμού, να την κάνουν πράξη και να γλυτώσουν από τα δεσμά του μαυροψύχη.
Ένα τεράστιο ευχαριστώ στον Θεόδωρο, σε εσένα και σε όλα τα παιδιά του Κατακλυσμού, για το έργο που μας παραδίνετε!
ΘΕΟΝΙΤΣΑ
Αγαπητέ Μανώλη, έχεις απόλυτο δίκιο για τη στάση σχεδόν όλων, απέναντι στη γνώση του κατακλυσμού…
Πράγματι όλοι αυτοί, έρχονται αντιμέτωποι με τον ίδιο τους τον εαυτό…Αντιμέτωποι, αφενός με την ενδεχόμενη ψευδαίσθηση για το προσωπείο του δήθεν καλού ανθρώπου και αφ’ετέρου με τα όσα πίστευαν έως τότε, ως την απόλυτη αλήθεια…
Αυτά μάθανε να πιστεύουν και να τώρα που πρέπει ο καθένας, αυτός και μόνο αυτός, όλα να τα ξεδιαλύνει και να ξεχωρίσει την αλήθεια από το ψέμα…Αυτός και μόνο αυτός πρέπει να πάρει θέση…
Οι περισσότεροι ζυγίζουν τον αγώνα που πρέπει να κάνουν πρωτίστως με τον ίδιο τους τον εαυτό και το ενδεχόμενο ξεβόλεμα που θα υποστούν και προτιμούν τη φυγή…
Είναι η ώρα και η στιγμή που καλείται ο καθένας να επιλέξει τον δρόμο που θα ακολουθήσει, ευρισκόμενος στο σταυροδρόμι…Το δρόμο της αρετής ή της κακίας, τον δρόμο τον φαρδύ και εύκολο ή το στενό που είναι δύσβατος και ανηφορικός…
Μεγάλο το δίλημμα…Παλεύει με τον εαυτό του και με ό,τι κουβαλά μέσα του…Σαν μια εσωτερική φωνή ν’ακούει…Θέλει Αρετή και Τόλμη η Ελευθερία!!!
Καθοριστική και μοναδική στιγμή για το άλμα στην πραγματική ζωή και στην πραγματική Ελευθερία… Για το πέταγμα προς τα Πάνω… ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΕΟ!!!
Ευχαριστώ Μανώλη…Να είσαι πάντα καλά, φίλε!!!
Views: 0