Σ. Καργάκος: «Το αγκάθι των Σκοπίων»

Οι δύο χάρτες που μπορούν να πείσουν και τους πιο δύσπιστους


Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στην αιματόβρεχτη Μέση Ανατολή, σχηματίστηκε ένα κράτος υπό την εποπτεία των Άγγλων και την Κοινωνία των Εθνών (Κ&F), που ονομάστηκε Υπεριορδανία (Transjordania). Επρόκειτο για την αρχαία Περσία. Πρωτεύουσα του κράτους αυτού το Αμάν, η κάποτε ελληνική Φιλαδέλφεια. Ωστόσο, δεν βρέθηκε κανείς, τότε και μετά, να ονομάσει τους κατοίκους του μικρού κρατιδίου Υπεριορδανούς. Όλοι, εκτός από Άραβες, τους έλεγαν Ιορδανούς και υπό το όνομα Ιορδανία, ως επίσημο πλέον, είναι γνωστή ανά τη γή. Πρίν από την μπολσεβικική επανάσταση, όλος σχεδόν ο Καύκασος, πλήν συγκεκριμένων περιοχών, λεγόταν Υπερκαυκασία. Οι μπολσεβίκοι μάλιστα, μετά την επικράτηση, σχημάτισαν εκεί την Υπερκαυκασιανή Δημοκρατία. Αλλά, παρά την επισημότητα αυτή, οι εκεί κάτοικοι διεθνώς δεν έγιναν ποτέ γνωστοί σαν Υπερκαυκάσιοι. Στην Αφρική υπάρχει κράτος που φέρει την ονομασία Άνω Βόλτα.
Πρόκειται για την πρώην γαλλική αποικία Μπουρκίνα Φάσο, που είχε πρωτεύουσα την ευπρόφερτη πόλη Ουαγκαντουγκού. Απ’ ό,τι έχω υπ’ όψιν μου, κανείς ανά τη γή δεν χρησιμοποιεί τον όρο Άνω-Βολτιανοί. Το τι θέλω να πώ ο νοήμων αναγνώστης το συλλαμβάνει στο λεπτό. Αν αναγνωρίσουμε κι εμείς τους Σκοπιανούς σαν Μακεδόνες, υπό το κάλυμμα κάποιου λεκτικού φερετζέ, όπως το Transjordania,τελικά με ένα ελαφρό φύσημα κάποιας πολιτικής αναταραχής θα μείνει στους Σκοπιανούς το όνομα Μακεδονία και σε μας θα απομείνει το στίγμα ότι, εφαρμόζοντας τάχα μεγαλοϊδεατική πολιτική, κατακτήσαμε (τό γράφει σχολικό μας βιβλίο) τις αρχαίες κοιτίδες και τα εδάφη της πραγματικής Μακεδονίας. Μοιραία και ως ιστορική και πολιτιστική παρουσία, η Μακεδονία θα αφελληνισθεί. Πάμπολλοι αρχαιολόγοι μας και επίσημοι ιστορικοί αναφέρουν το όνομα της Μακεδονίας με έναν τρόπο ψυχρό σαν να ομιλούν για κάποια ινδιάνικη φυλή.


Σέ διεθνή συνέδρια ακούνε σκοπιανόφρονες συναδέλφους τους να ονομάζουν τα Σκόπια Μακεδονία και δεν τολμούν να αντιδράσουν, φοβούμενοι μήπως τους πούν εθνικιστές ή κυρίως μήπως δεν τους καλέσουν στο εξής στα διεθνή επιστημονικά συνέδρια, όπου γίνονται σπουδαίες ανακοινώσεις, όπως, για παράδειγμα, πόσα «δέ» και πόσα «καί» χρησιμοποιεί ο Ιωάννης των Ευαγγελίων και πόσα ο Ιωάννης της Αποκαλύψεως και έτσι, λόγω αριθμητικής διαφοράς, να αποδειχθεί ότι είναι το ίδιο πρόσωπο που έγραψε τα δύο ιερά βιβλία. Αλλά τα ίδια και χειρότερα υφίσταται και ο γερο-Όμηρος.
Δυστυχώς, μετά από μιά έξαρση τον πρώτο καιρό, ο επιστημονικός και ευρύτερα ο πνευματικός κόσμος μας έχει βουλιάξει ένα μέτρο πιό κάτω από την αποστολή του. Κάποιοι συγγραφείς μου λένε ότι φοβούνται να εκφραστούν μήπως και τους πούν… εθνικιστές. Οι Τούρκοι, οι Σκοπιανοί, οι Αλβανοί δικαιούνται να κάνουν εθνικισμό, να διεκδικούν μέρος της ελληνικής ιστορίας και της ελληνικής επικράτειας και μόνον εμείς δεν έχουμε δικαίωμα να μιλήσουμε για τα εθνικά μας δικαιώματα, υπό το κράτος μιάς εκφοβιστικής Γκεστάπο, που κυριαρχεί σε πολλά κανάλια, στον Τύπο και στο διαδίκτυο. Μετά τα θριαμβικά συλλαλητήρια, για λίγο εσιώπησαν. Τώρα επανέρχονται με τη μάσκα του ρεαλιστή. « Και τι έγινε, αν τα Σκόπια ονομασθούν Μακεδονία; Θα έχουμε καλύτερη επικοινωνία και περισσότερα τουριστικά οφέλη». Ωραίος ρεαλισμός! Με την ατελή ενδιάμεση συμφωνία, περισσότερα κέρδη είχαν οι Σκοπιανοί, που απορρόφησαν μεγάλο μέρος ελληνικών επιχειρήσεων και μάδησαν του κόσμου τα λεφτά τα καζίνα τους και ή διακίνηση ναρκωτικών.


Έχω άπειρες φορές και με τα βιβλία μου «Τό αγκάθι των Σκοπίων» και «Η ελληνικότητα της Μακεδονίας» αναφερθεί στο γεωγραφικό στίγμα της Μακεδονίας αλλά και της περιοχής των Σκοπίων. Δεν θα ήθελα να επανέλθω σ’ αυτό. Αλλά πρό καιρού έλαβα από τον ομότιμο καθηγητή της Βυζαντινής Αρχαιολογίας κ. Σωτ. Καδά δύο φωτοτυπίες αθωνικών χαρτών και χειρογράφων (οι φωτοτυπίες από τις εκδόσεις Μίλητος), όπου στο ένα χειρόγραφο εικονίζεται ο χάρτης της Δακίας ή Άνω Μοισίας, εντός του οποίου περιλαμβάνεται και η πόλη Σκούποι (τά νύν Σκόπια). Πρόκειται για χειρόγραφο που απόκειται στη Μονή Βατοπεδίου (655, φφ.39β-40ο) και χρονολογείται από τα τέλη του 13ου μέχρι τις αρχές του 14ου αιώνα. Προφανώς, πρόκειται για μεταγραφή από τη γεωγραφία του Κλαύδιου Πτολεμαίου. Ο άλλος χειρόγραφος χάρτης της ίδιας περίπου εποχής (απόκειται και αυτός στη Μονή Βατοπεδίου, 655, φ. 40β) περιέχει τον χάρτη της Μακεδονίας και εντός αυτής όλα τα πολίσματα και τις πόλεις της περιοχής. Όμως, ο χάρτης εκτείνεται και σε άλλες ελληνικές περιοχές και φθάνει μέχρι την Κρήτη. Όπως μου σημειώνει ο κ. Σωτ.Καδάς, σχετικά με την πόλη Σκούποι ( Σκόπια), «δέν υπάρχει πουθενά στη Μακεδονία η παραπάνω πόλη». Δίνουμε πρός δημοσίευση τους χάρτες αυτούς για να έχουν και οι αναγνώστες μας γνώση και ευελπιστώ και οι πλέον δύσπιστοι να πειστούν ότι τα Σκόπια δεν ήταν ποτέ Μακεδονία.


Πηγή: Από τον Σαράντο Ι. Καργάκο dimokratianews.gr , thesecretrealtruth.blogspot.com