Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: “Η ΕΕ ΚΑΝΕΙ ΜΠΟΥΡΜΠΟΥΛΗΘΡΕΣ”
Δεν είμαι επιστήμονας αν και κατανοώ την δύναμη της επιστήμης, δεν λειτουργώ με αριθμητικά αξιώματα και δεν λειτουργώ γραμμικά, δεν πιστευω ότι είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε όλες τις πραγματικότητες γύρω μας, καλύτερα, δεν είμαστε σε θεση να μιλήσουμε ακόμη την γλώσσα του σύμπαντος επειδη η εκπαίδευση μας είναι σαν τα σκατά!
Μαύρα απόβλυτα και παρασκευασμένα με μια βρώμικη γλίτσα. Μυρίζουν σαπίλα και προκαλούν αηδία. Αυτή είναι η εκπαίδευση μας…η δική σου και η δική μου.
Παρόλα αυτά συμφωνούμε με τον κύριο Μάνο Δανέζη σε ορισμένες ιδέες του παρακάτω. Σ’ αυτό που δεν συμφωνούμε είναι οι θεωρίες συνωμοσίας που πιθανότατα αυτός απορρίπτει όπως και η μεταφυσική.
Τι εννούμε;
Επάνω βάλαμε την εικόνα αυτών των ημερών που παίζει συνεχώς σαν πραγματικότητα. Την επαναλαμβάνουν συνέχεια πολλοί αλλά και εμείς χωρίς να την έχουμε δει με τα ίδια μας τα μάτια ή να έχουμε αποδείξεις τι έγινε; Είδαμε κάποιο βίντεο από τις μπουρμπουλίθρες του αγωγού φυσικού αερίου και το έχουμε περάσει στον εγκέφαλο μας σαν αλήθεια. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας σήμερα σ’ αυτό το άρθρο αλλά βάζουμε μια παρένθεση για την πλαστότητα ή πλαστογραφία της αλήθειας.
Αν είναι έτσι βλέπουμε τον αγωγό φυσικού ρωσικού φτηνού αερίου να κάνει μπουρμπουλίθρες ενώ θα μπορούσαμε να βλέπουμε την βύθιση ενός κατασκευάσματος με την ονομασία Ενωμένη Ευρώπη…
Τουλάχιστον, εμείς σαν μεταφυσικοί συνωμοσιολόγοι έτσι αποδικοποιούμε την πλαστική μορφή του μάτριξ και ίσως κάπου έχουμε τις ίδιες αντιλήψεις με τον αξιότιμο κύριο Δανέζη που είναι κάτι μεταξύ επιστήμονα και φυσικού με καταπληκτικές αντιλήψεις σαν Ελλήνων ΝΟΥΣ που είναι.
Ερωτήσεις προς τον κ. Μ Δανέζη:
Οι αισθήσεις μας δεν μας βοηθούν στην κατανόηση του σύμπαντος;
Μίλησα για τις αδυναμίες των αισθήσεων μας. Οι αισθήσεις μας έχουν βασικά τρεις αδυναμίες.
Ας πάρουμε το μάτι μας. Δεν αντιλαμβάνεται όλες τις ακτινοβολίες παρά ελαχιστότατες, αυτό που λέμε οπτικό φάσμα. Μιλάμε για έναν ωκεανό φωτός που δεν μπορούμε ν’ αντιληφθούμε και αντιλαμβανόμαστε μόνο ελαχιστότατες.
Η δεύτερη αδυναμία που έχει το μάτι μας είναι ότι δεν μπορεί ν’ αντιλαμβάνεται αντικείμενα που είναι μικρότερα από κάποια ελάχιστη διάμετρο. Με τον τρόπο αυτό δεν καταλαβαίνουμε τη σκόνη που βρίσκεται μεταξύ μας, τα σωματίδια των οσμών, τα μικρόβια κλπ.
Και η τρίτη αδυναμία που έχει το μάτι μας είναι αν δύο αντικείμενα είναι πιο κοντά από μια συγκεκριμένη απόσταση δεν τα αντιλαμβανόμαστε σαν δύο αντικείμενα, αλλά σαν ένα. Κοίταξε τώρα αν δεν είχαμε αυτές τις αδυναμίες του ματιού.
Για παράδειγμα αν βλέπαμε όλες τις ακτινοβολίες, τότε δεν θα βλέπαμε τίποτα! Θα ήταν ένας απέραντος ωκεανός φωτός γύρω μας, που δεν θα διέκρινες τίποτα, θα ήταν απλά ένα εκτυφλωτικό φως.
Για να δούμε τη δεύτερη αδυναμία. Αν βλέπαμε αντικείμενα που ήταν μικρά, τότε αυτός ο χώρος μεταξύ μας δεν θα ήταν κενός. Θα ήταν το πιο πηχτό πράγμα που έχεις δει στη ζωή σου! Ακόμη και το άρωμα που φοράω, τα μικροσωματίδια, θα τα έβλεπες. Θα έβλεπες τη σκόνη, μικροοργανισμούς, κι ακόμη τις πτητικές ενώσεις, το καυσαέριο… Θα έβλεπες να μας ενώνει ένα πυκνότατο υλικό. Δηλαδή εσένα θα σε έβλεπα θαμπό, γιατί θα σε έβλεπα μέσα από ένα εκπληκτικά πυκνό υλικό.
Ας πάμε στην τρίτη αδυναμία. Αν μπορούσα να ξεχωρίσω ως ανεξάρτητα αντικείμενα όσο κοντά και να βρίσκονται. Τότε δεν θα σε έβλεπα εσένα. Θα έβλεπα τα κύτταρά σου, θα έβλεπα τα μόρια σου, τα άτομα σου, τα ηλεκτρόνια, τα πρωτόνια, τα νετρόνια των ατόμων σου. Θα έβλεπα τα στοιχειώδη σωμάτια. Κι επειδή αυτά δεν είναι σωματίδια μάζας αλλά ρεύματα ενέργειας, θα έβλεπα την ενέργεια. Κι επειδή τα πάντα είναι φτιαγμένα από τα ίδια δομικά υλικά, τότε πως θα ξεχώριζα το τραπέζι από εσένα; Θα ζούσα σ’ έναν ωκεανό στροβιλιζόμενης ενέργειας!
Τα πάντα μέσα στο Σύμπαν είναι δηλαδή ενέργεια;
Έτσι λοιπόν το πρώτο που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε δεν είναι ο περιορισμός, αλλά η ενότητα. Αυτό που θα πρέπει να καταλάβουμε με την κλασσική έννοια της Φυσικής του 1910 –δεν μιλάω για σημερινές «τρελές» ανακαλύψεις– είναι ότι όλο το Σύμπαν είναι Ένα. Δεν υπάρχουν εξατομικευμένα αντικείμενα. Δεν υπάρχεις Εσύ κι Εγώ. Δεν υπάρχω Εγώ και το τραπέζι.
Η Γη και το Φεγγάρι… Τα πάντα μέσα στο Σύμπαν είναι ένας ωκεανός συνεχόμενης ενέργειας. Μέσα σ’ αυτόν τον ωκεανό της ενότητας της ενέργειας κάπου, πιθανότατα, υπάρχουν κάποια μικροπυκνώματα, τα οποία ονομάζουμε ύλη, που οι αισθήσεις μας αντιλαμβάνονται ως ύλη. Αν όμως η πυκνότητα της ενέργειας είναι λίγο μικρότερη, τότε δεν τη βλέπουμε καθόλου. Τα πάντα ενώνονται μέσα στο Σύμπαν. Είναι Ένα. Όπως καταλαβαίνεις μια τέτοια αντίληψη του φυσικού σύμπαντος δεν αλλοιώνει μόνο τις απόψεις μας περί Επιστήμης, αλλάζει τις απόψεις μας για το τι είμαστε. Αλλάζει την κοινωνική θεωρία.
Τι είμαστε;
Είμαστε Ένα. Εσύ κι εγώ δεν είμαστε άλλο πράμα. Κι αν εγώ κάνω κάτι κακό σ’ εσένα είναι σαν να κάνω κακό σ’ εμένα. Γιατί υπάρχει μια ενότητα. Βλέπεις οι νέες φυσικές απόψεις περί σύμπαντος, που είναι βεβαίως παλιές, αρχίζουν να αλλάζουν την κοινωνική φιλοσοφία. Κι όταν αλλάζει η κοινωνική φιλοσοφία, τότε αλλάζουν τα πολιτικά συστήματα.
Γι’ αυτό λέμε πάντοτε ότι μετά από μια μεγάλη επιστημονική επανάσταση ακολουθεί μια μεγάλη κοινωνική επανάσταση. Ένας άνθρωπος ο οποίος πιστεύει πως είναι ένα τίποτα, ένα κομμάτι μάζας που θα καταστραφεί και θα πεθάνει, νιώθει μια μικρότητα κι ασχολείται με μικρά πράγματα.
Ένας άνθρωπος όμως που έχει αίσθηση της συμπαντικότητάς του και της ενότητάς του με το Σύμπαν αναζητάει άλλα πράγματα. Αυτό σημαίνει ότι η μικρότητα των ανθρώπων είναι η μη αίσθηση της συμπαντικότητάς τους, της μεγαλοσύνης τους. Δεν μπορώ να είμαι αντίπαλός σου γιατί είναι σαν να είμαι αντίπαλος του εαυτού μου. Γιατί εσύ κι εγώ και όλοι είμαστε ΈΝΑ. Είμαστε Ένα σαν Σύμπαν.
Views: 0