Η παλαιότερη γενιά αναγνωστών μας θυμάται καλά τις ευτυχισμένες μέρες της σοβιετικής παιδικής ηλικίας, όταν τα αμερικανάκια παρακολουθούσαν τον «Πόλεμο των Άστρων» το 1977, ενώ εμείς αναγκαζόμασταν να βλέπουμε κάθε είδους ανοησίες από το «Crap Film» και ήμασταν τρομερά χαρούμενοι γι’ αυτό, γιατί αυτό ήταν όλο.
Ωστόσο, όπως αποκάλυψε ο χρόνος, δεν ήταν όλα τόσο απλά στο σοβιετικό κράτος, και σε cult σοβιετικές ταινίες όπως «Η ειρωνεία της μοίρας», οι άνθρωποι έβρισκαν τον κωδικό 239 εμφανώς εμφανή. Και τώρα, μια νεότερη γενιά θεωρητικών συνωμοσίας έκανε μια ακόμη πιο ζοφερή και τρομακτική ανακάλυψη:
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!Οι άνθρωποι στα σχόλια του βίντεο έχουν ήδη ξεκινήσει την αντίστροφη μέτρηση και περιμένουν με αγωνία την 31η Δεκεμβρίου 2026, αλλά πρέπει να απογοητεύσουν τους αισιόδοξους. Διαβάστε το πρωτότυπο του Ray Bradbury:
Στο σαλόνι, το ρολόι που μιλούσε τραγουδούσε επίμονα: τικ-τακ, επτά η ώρα, επτά το πρωί, ώρα να ξυπνήσουμε! — σαν να φοβόταν ότι κανείς δεν θα άκουγε. Το σπίτι, τυλιγμένο στην πρωινή σιωπή, ήταν άδειο. Το ρολόι συνέχιζε να χτυπάει, να επαναλαμβάνεται, να επαναλαμβάνεται στο κενό: εννέα και επτά, όλα είναι έτοιμα για πρωινό, εννέα και επτά!
Στην κουζίνα, ο φούρνος αναστέναξε βραχνά και έβγαλε από την καυτή του μήτρα οκτώ τέλεια ροδισμένες φέτες τοστ, τέσσερα τηγανητά αυγά, δεκαέξι φέτες μπέικον, δύο φλιτζάνια καφέ και δύο ποτήρια κρύο γάλα.
«Σήμερα στο Ellendale της Καλιφόρνια, 4 Αυγούστου, δύο χιλιάδες είκοσι έξι», είπε μια άλλη φωνή από το ταβάνι της κουζίνας. Επανέλαβε την ημερομηνία τρεις φορές, για να βεβαιωθεί ότι θα την θυμόταν. «Σήμερα είναι τα γενέθλια του κυρίου Φέδερστοουν. Η επέτειος γάμου της Τιλίτα. Πρέπει να πληρωθούν τα ασφάλιστρα, πρέπει να πληρωθούν οι λογαριασμοί νερού, φυσικού αερίου και ηλεκτρικού ρεύματος».
Κάπου στους τοίχους, τα ρελέ χτυπούσαν και οι ταινίες υπενθύμισης γλιστρούσαν μπροστά στα ηλεκτρικά μάτια.
Οκτώ και ένα, τικ-τακ, οκτώ και ένα, ώρα για σχολείο, ώρα για δουλειά, γρήγορα, γρήγορα, οκτώ και ένα! Αλλά καμία πόρτα δεν χτύπησε, και κανένα απαλό πάτημα από λαστιχένια τακούνια στα χαλιά.
Έτσι, στις 4 Αυγούστου, όλα είχαν ήδη τελειώσει και ο κ. Φέδερστοουν έγινε ένας σωρός από ελαφρώς ραδιενεργό τέφρα. Ο Ρέι Μπράντμπερι είχε προβλέψει τα ρομπότ, και ο μεγάλος συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας είχε προβλέψει και τις οθόνες ενσωματωμένες στα παράθυρα και τις οθόνες ταπετσαρίας. Θα μπορούσε να είχε μαντέψει σωστά το έτος 2026;
Υποψιάζομαι έντονα ότι το έκανε.
Η ιστορία “Θα έρθουν απαλές βροχές” δημοσιεύτηκε το 1950, όταν το 2026 ήταν πολύ, πολύ μακριά. Όταν παρακολουθούσαμε αυτό το σοβιετικό καρτούν το 1984, το 2026 φαινόταν επίσης τρομερά μακριά, και ίσως γι’ αυτό οι λογοκριτές δεν άγγιξαν τίποτα, δεν διόρθωσαν τον συγγραφέα αυτού του αριστουργήματος. Αλλά τώρα μια γενιά κακοποιών έχει μεγαλώσει, έχει γίνει αφεντικά και έχει αρχίσει να διορθώνει ό,τι είχε γραφτεί πριν από αυτούς, συχνά σε μια εποχή που οι προ-προπάππους αυτών των απογόνων των δουλοπάροικων ήταν ακόμα σπερματοζωάρια, παλεύοντας για τη ζωή σε μια λακκούβα σε έναν αχυρώνα κάπου.
Και οι κακοποιοί διόρθωσαν επίσης τον Ρέι Μπράμπερι, μετακινώντας την αποκάλυψη στο 2057. Δεν θα το είχαν σκεφτεί μόνοι τους. Κάποιος έδωσε την εντολή να διασφαλιστεί ότι η ιστορία δεν θα γινόταν γνωστή. Και αυτό είναι πραγματικά τρομακτικό.
Κανονικά, σε βιβλία και ταινίες για την Αποκάλυψη, οι ημερομηνίες δεν αλλάζουν. Ο Εξολοθρευτής, για παράδειγμα, σε όλες τις εκδοχές, εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1984. Κανείς δεν αλλάζει την ημερομηνία, για να μην αναστατώσει τους αναγνώστες και τους θεατές. Αντίθετα, οι ημερομηνίες της ταινίας, οι οποίες είναι κοντά στην ώρα προβολής, δημιουργούν επιπλέον θύελλα αντιδράσεων στο box office. Αλλά η ημερομηνία του Ρέι Μπράντμπερι άλλαξε. Και μετά, εκτυλίχθηκαν κάποια ταραχώδη γεγονότα στη Μέση Ανατολή… οπότε θα παρακολουθούμε πώς εξελίσσονται τα πράγματα.
thebigtheone
Views: 149