70ή επέτειος του συμβάντος στο επίπεδο εδάφους του 1956: Δεν έχει κάποιο ελκυστικό όνομα και οι περισσότεροι άνθρωποι δεν το έχουν ακούσει ποτέ. Ωστόσο, ο διαστημικός επιστήμονας Clive Dyer του Διαστημικού Κέντρου του Surrey δεν μπορεί να σταματήσει να ανησυχεί για το «GLE05» – μια μεγάλη καταιγίδα ηλιακής ακτινοβολίας το 1956.
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!«Σήμερα είναι η 70ή επέτειος αυτού του ακραίου διαστημικού καιρού», λέει ο Dyer. «Αν συνέβαινε ξανά σήμερα, θα είχε σημαντικό αντίκτυπο στα αεροπορικά ταξίδια και στη σύγχρονη τεχνολογία».
Στις 23 Φεβρουαρίου 1956, οι αισθητήρες ακτινοβολίας σε όλο τον κόσμο ξαφνικά χάλασαν, καθώς τα επίπεδα ακτινοβολίας εκτοξεύτηκαν σε τιμές έως και 50 φορές πάνω από το κανονικό. Κανείς δεν είχε ξαναδεί κάτι παρόμοιο. «Η αύξηση ήταν τόσο δραματική που ορισμένοι παρατηρητές απενεργοποίησαν τις οθόνες τους πιστεύοντας ότι δυσλειτουργούσαν», λέει ο Dyer.
Η ακτινοβολία προερχόταν από την «Περιοχή McMath 3400» – μια τεράστια ηλιακή κηλίδα που εκτείνεται σε 60° στο ηλιακό γεωγραφικό μήκος, η οποία εξερράγη λίγα δευτερόλεπτα πριν φτάσουν τα σωματίδια. Κανονικά, η ατμόσφαιρά μας θα απορροφούσε ακίνδυνα την ακτινοβολία, αλλά όχι αυτή τη φορά. Τα ηλιακά σωματίδια διείσδυσαν μέχρι το έδαφος.
«Το ονομάζουμε Ενίσχυση Επιπέδου Εδάφους (GLE)», εξηγεί ο Dyer, «Αυτή ήταν η μεγαλύτερη της σύγχρονης εποχής και ακόμη και σήμερα τίποτα δεν έχει πλησιάσει στο να την ισοφαρίσει». (Μια ευρέως δημοσιευμένη GLE τον περασμένο Νοέμβριο ανήλθε μόνο στο 2% του συμβάντος του 1956.)
Views: 74