Η γιγάντια κηλίδα AR 4294 – 4296 μας κοιτάζει στα μάτια και πληροί και τις δύο προϋποθέσεις του Carrington.
Αφού η ομάδα ηλιακών κηλίδων AR 4294-4296 εμφανίστηκε πάνω από τον ηλιακό ορίζοντα, οι αστρονόμοι τρομοκρατήθηκαν και αυτό το Σαββατοκύριακο οι φόβοι τους κορυφώθηκαν:
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!
Όπως μπορείτε να δείτε, η γιγάντια ομάδα ηλιακών κηλίδων είναι αυτή τη στιγμή στραμμένη απευθείας προς τη Γη και, αν εκραγεί, οι συνάδελφοί μας Γήινοι θα έχουν μια μεγάλη έκπληξη. Έτσι, φυσικά, όλοι ρωτούν ο ένας τον άλλον: ποιες είναι οι πιθανότητες; Θα απαντήσουμε.
α) Τις τελευταίες 48 ώρες, ούτε η ενεργή περιοχή AR 4294 (δεξιά) ούτε η ενεργή περιοχή AR 4296 (αριστερά) έχουν δείξει αλλαγές στη διαμόρφωση, την ανάπτυξη ή τη συγχώνευση.
β) Και οι δύο ενεργές περιοχές έχουν μαγνητική διαμόρφωση βήτα-γάμμα-δέλτα, η καθεμία με εκτιμώμενη πιθανότητα 10% να παράγει εκλάμψεις κατηγορίας Χ. Μέχρι στιγμής, δεν έχουν καν παράγει εκλάμψεις κατηγορίας Μ.
Ωστόσο, αυτά ήταν καλά νέα, ενώ υπάρχουν και κάποια μάλλον άσχημα νέα.
Ο Άγγλος αστρονόμος Ρίτσαρντ Κάρινγκτον, το όνομα του οποίου είναι στα χείλη όλων μετά τη γεωμαγνητική καταιγίδα του 1859, στην πραγματικότητα έγραψε ιστορία στην αστρονομία για έναν διαφορετικό λόγο. Ο Ήλιος περιστρέφεται πολύ ανομοιόμορφα, ολοκληρώνοντας μία περιστροφή κάθε 25 ημέρες στον ισημερινό και μία περιστροφή κάθε 35 ημέρες στους πόλους, επομένως οι αστρονόμοι δυσκολεύονταν να υπολογίσουν τις ηλιακές ημέρες. Ο Κάρινγκτον ανέπτυξε έναν σύνθετο τύπο για τον υπολογισμό του αριθμητικού μέσου όρου, ο οποίος αποδείχθηκε περίπου 27. Από τότε, γύρω στο 1850, οι περιστροφές του Ήλιου υπολογίζονται χρησιμοποιώντας τον τύπο του Κάρινγκτον, που σημαίνει μία περιστροφή κάθε 27,27 ημέρες.
Συνεχίζοντας να παίζει με τον αριθμητικό μέσο όρο, ο Κάρινγκτον έβγαλε έναν άλλο τύπο – έναν για τον υπολογισμό του μέσου αριθμού ηλιακών κηλίδων τόσο στον Ήλιο ως σύνολο όσο και σε μια συγκεκριμένη περιοχή. Αποδεικνύεται ότι οποιαδήποτε απόκλιση στον αριθμό των ηλιακών κηλίδων από τον αριθμητικό μέσο όρο σε έναν δεδομένο κύκλο αυξάνει σημαντικά την πιθανότητα εκλάμψεων. Και αν οι κηλίδες είναι συγκεντρωμένες σε ένα ηλιακό μισό – σε ένα ημισφαίριο, για παράδειγμα, ή σε μία ορατή/αόρατη πλευρά – η πιθανότητα εκλάμψεων είναι ακόμη μεγαλύτερη.
Και τώρα πληρούνται και οι δύο προϋποθέσεις του Carrington:
Πρώτον, υπάρχουν αυτήν τη στιγμή 150 ηλιακές κηλίδες στον Ήλιο, οι οποίες υπερβαίνουν σημαντικά τον μηνιαίο μέσο όρο για αυτόν τον κύκλο.
Δεύτερον, σχεδόν όλες οι κηλίδες είναι συγκεντρωμένες στην πλευρά του Ήλιου που είναι ορατή σε εμάς.
Επιπλέον, έχει παρατηρηθεί αύξηση στον αριθμό των ηλιακών κηλίδων τις τελευταίες 5-7 ημέρες, υποδεικνύοντας κάποιο είδος άνισης απότομης ανάπτυξης, που προκαλείται από άγνωστη αιτία. Έτσι, αφενός, δύο παρατηρήσιμα γεγονότα μας λένε ότι δεν θα υπάρξουν εξάρσεις, ενώ δύο άλλα γεγονότα, εξίσου σταθμισμένα, λένε ότι μια εξάπλωση είναι βέβαιη. Το αποτέλεσμα είναι μια κλασική κατάσταση 2/2 = 50/50. Μπορείτε να στοιχηματίσετε, οπότε ας παρακολουθήσουμε πώς εξελίσσονται τα πράγματα.
thebigtheone
Views: 6