Οι νεοσυντηρητικοί θέλουν πόλεμο με την Κίνα
Ήταν μια ευκαιρία φωτογραφίας για όλες τις ηλικίες: ένας εμφανώς καλοπροαίρετος Πρόεδρος Xi Jinping υποδέχεται τον 100χρονο «παλιό φίλο της Κίνας», Henry Kissinger στο Πεκίνο.
Αντικατοπτρίζοντας τη σχολαστική προσοχή των Κινέζων στο πρωτόκολλο, συναντήθηκαν στη Βίλα 5 του Κρατικού Ξενώνα Diaoyutai – ακριβώς εκεί όπου ο Κίσινγκερ συνάντησε για πρώτη φορά προσωπικά τον Ζου Ενλάι το 1971, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την επίσκεψη του Νίξον στην Κίνα το 1972.
Ο Kissinger Goes to Beijing ήταν μια «ανεπίσημη» ατομική προσπάθεια για τη διόρθωση των ολοένα και πιο ενοχλητικών σινο-αμερικανικών σχέσεων. Δεν εκπροσωπούσε τη σημερινή κυβέρνηση των ΗΠΑ, σύμφωνα με τον Πέπε Εσκομπάρ (ΚΟΡΑΚΑΣ: ποιους εκπροσωπούσε άραγε ο δολοφόνος της Κύπρου και του ελληνισμού τότε;).
Εκεί βρίσκεται το πρόβλημα. Όποιος ασχολείται με τη γεωπολιτική γνωρίζει τη θρυλική φράση του Κίσινγκερ: το να είσαι εχθρός των ΗΠΑ είναι επικίνδυνο, το να είσαι φίλος των ΗΠΑ είναι μοιραίο. Η ιστορία είναι πλούσια σε παραδείγματα, από την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα μέχρι τη Γερμανία, τη Γαλλία και την Ουκρανία.
Όπως υποστήριξαν αρκετοί Κινέζοι μελετητές ιδιωτικά, αν θέλουμε να διατηρήσουμε τη λογική και να «σεβόμαστε τη σοφία αυτού του 100χρονου διπλωμάτη», ο Σι και το Πολιτικό Γραφείο θα πρέπει να διατηρήσουν τη σχέση μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ ως έχει: δηλαδή «παγωμένη».
Τελικά, σκέφτονται, είναι επικίνδυνο αλλά διαχειρίσιμο για ένα κυρίαρχο πολιτισμικό κράτος όπως η Κίνα να είναι ο εχθρός των ΗΠΑ. Επομένως, το Πεκίνο θα πρέπει να διατηρήσει «την έντιμη και λιγότερο επικίνδυνη κατάσταση» του εχθρού των ΗΠΑ.
Ο κόσμος μέσα από τα μάτια της Ουάσιγκτον
Αυτό που πραγματικά συμβαίνει στο παρασκήνιο της σημερινής κυβέρνησης των ΗΠΑ αντικατοπτρίστηκε όχι από την υψηλού προφίλ ειρηνευτική πρωτοβουλία του Κίσινγκερ, αλλά από έναν εξαιρετικά μαχητικό Έντουαρντ Λούτγουακ.
Ο Luttwak, 80, μπορεί να μην έχει τόσο εμφανή επιρροή όσο ο Κίσινγκερ, αλλά ως στρατηγός στα παρασκήνια, συμβουλεύει το Πεντάγωνο σε όλο το φάσμα για περισσότερες από πέντε δεκαετίες. Για παράδειγμα, το βιβλίο του για τη στρατηγική της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, το οποίο βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε κορυφαίες ιταλικές και βρετανικές πηγές, είναι κλασικό.
Ο Luttwak, ένας μάστορας της εξαπάτησης, αποκαλύπτει πολύτιμα ψήγματα όσον αφορά την προσέγγιση των σημερινών κινήσεων της Ουάσιγκτον. Αυτό ξεκινά με τον ισχυρισμό του ότι οι ΗΠΑ — εκπροσωπούμενες από τον συνδυασμό Μπάιντεν — είναι πρόθυμοι να συνάψουν συμφωνία με τη Ρωσία.
Αυτό εξηγεί γιατί ο επικεφαλής της CIA Γουίλιαμ Μπερνς, στην πραγματικότητα ένας επιδέξιος διπλωμάτης, κάλεσε τον ομόλογό του, τον επικεφαλής του SVR Sergey Naryshkin (Ρωσική Υπηρεσία Εξωτερικών Πληροφοριών) για να τακτοποιήσει τα πράγματα «επειδή πρέπει να ανησυχείς για κάτι άλλο πιο απεριόριστο».
Αυτό που απεικονίζεται “απεριόριστα” από τον Luttwak σε μια σάρωση Spenglerian είναι η προσπάθεια του Xi Jinping να “ετοιμαστείτε για πόλεμο”. Και αν γίνει πόλεμος, ο Luttwak ισχυρίζεται ότι η Κίνα θα έχανε «φυσικά». Αυτό ισοδυναμεί με την απόλυτη αυταπάτη των Straussian νεοσυντηρητικών ψυχών στην Ουάσιγκτον.
Ο Luttwak φαίνεται να έχει παρεξηγήσει την ώθηση της Κίνας για επισιτιστική ανεξαρτησία: την χαρακτηρίζει ως απειλή. Το ίδιο ισχύει και για τον Xi που χρησιμοποιεί μια «πολύ επικίνδυνη» έννοια, την «αναζωογόνηση του κινεζικού λαού»: αυτό είναι «πράγμα του Μουσολίνι», λέει ο Luttwak. «Πρέπει να γίνει πόλεμος για να αναζωογονηθεί η Κίνα».
Η έννοια της «αναζωογόνησης» – που με μεγαλύτερη ακρίβεια μεταφράζεται ως «αναβίωση» – έχει απήχηση στους κινεζικούς κύκλους, τουλάχιστον από την ανατροπή της δυναστείας Τσινγκ το 1911. Δεν επινοήθηκε από τον Σι. Κινέζοι μελετητές επισημαίνουν ότι αν δείτε αμερικανικά στρατεύματα να φτάνουν στην Ταϊβάν ως «σύμβουλοι», πιθανότατα ετοιμαστείτε επίσης να πολεμήσετε.
Αλλά ο Luttwak έχει μια αποστολή: «Δεν είναι Αμερική, Ευρώπη, Ουκρανία, Ρωσία. Πρόκειται για «τον μοναδικό δικτάτορα». Δεν υπάρχει Κίνα. Υπάρχει μόνο ο Σι Τζινπίνγκ», επέμεινε.
Και ο Luttwak επιβεβαιώνει ότι ο Josep Borrell της ΕΕ και η Ursula von der Leyen, κυρίαρχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, υποστηρίζουν πλήρως την άποψή του.
Ο Luttwak δίνει ουσιαστικά όλο το παιχνίδι με λίγα λόγια: «Η Ρωσική Ομοσπονδία, όπως είναι, δεν είναι αρκετά δυνατή για να συγκρατήσει την Κίνα όσο θα θέλαμε».
Εξ ου και η αντιστροφή του συνδυασμού Μπάιντεν για να «παγώσει» τη σύγκρουση στο Ντονμπάς και να αλλάξει θέμα. Σε τελική ανάλυση, «αν η Κίνα είναι η απειλή, δεν θέλετε να καταρρεύσει η Ρωσία», υποστηρίζει ο Luttwak.
Αυτά για την «διπλωματία» του Κισίντζερ.
Views: 0