Ο Ed Dowd, συγγραφέας του Cause Unknown, έδωσε μια συνέντευξη για να ενημερωσει με τους ελαφρώς φρικιαστικούς – αριθμούς σχετικά με τους θανάτους από εμβόλια και τους ισχυρισμούς αναπηρίας, αναφέρει ο Mike Adams.
Η σύντομη εκδοχή αυτής της συνομιλίας είναι ότι υπάρχουν περίπου 2.500 περισσότεροι θάνατοι και 5.000 περισσότεροι άνθρωποι με αναπηρία κάθε μέρα στην Αμερική λόγω των εμβολίων για τον Covid-19. Αυτό σημαίνει ότι κατά μέσο όρο 7.500 Αμερικανοί απομακρύνονται από την πιθανή ομάδα εργασίας κάθε μέρα. Ομολογουμένως, δεν εργάζονται και οι 7.500 αυτή τη στιγμή, αλλά οι περισσότεροι από αυτούς θα μπορούσαν θεωρητικά να συνεισφέρουν στο εργατικό δυναμικό εάν το ήθελαν.
Ωστόσο, η κουβέντα μας πηγαίνει πολύ πιο μακριά από τους αριθμούς θανάτων και αναπηρίας. Εξετάζουμε τις μακροοικονομικές συνέπειες αυτής της καθημερινής απομάκρυνσης 7.500 ατόμων από τη δυνητική δεξαμενή εργασίας και τι σημαίνει αυτό για την οικονομία των ΗΠΑ και τη στρατιωτική ασφάλεια, μεταξύ άλλων. Ακούστε τη συνέντευξη παρακάτω για να ακούσετε ολόκληρη τη συνομιλία.
Το τέλος των ΗΠΑ
Ένα από τα πιο εκπληκτικά ευρήματα σε όλα αυτά είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής υποφέρουν από τα πρώτα στάδια μιας κατάρρευσης του πολιτισμού, όχι απλώς από ένα προσωρινό χτύπημα στον δρόμο. Αυτός ο όρος αναφέρεται στην αποσυναρμολόγηση των κρίσιμων, πολύπλοκων πυλώνων ενός σύγχρονου προηγμένου πολιτισμού, καθιστώντας τον ανίκανο να λειτουργήσει.
Η ξαφνική κατάρρευση του προγράμματος πτήσεων της Southwest Airlines, την οποία βλέπουμε τώρα σε ολόκληρη τη χώρα, είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα αυτού. Αυτή είναι μια αεροπορική εταιρεία που μετά βίας μπορεί να πετάξει επειδή δεν μπορεί να προγραμματίσει το δικό της πλήρωμα. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Southwest Airlines δεν έχει επενδύσει στα συστήματα πληροφορικής της και μετά από «χρόνια παραμέλησης» τα συστήματα προγραμματισμού πληρωμάτων έχουν καταρρεύσει. Τώρα η αεροπορική εταιρεία έχει ακυρώσει περισσότερες από 10.000 πτήσεις και μπορεί να μην επιβιώσει ως βιώσιμη επιχείρηση.
Ακολουθεί ένα tweet από τον Michael Sainato:
Southwest Airlines flight attendants represented by TWI Local 556 call out the airline company for massive cancellations that are also leaving flight attendants stranded and blame years of neglect to technological improvements that would fix operational issues pic.twitter.com/EpPe0ICr59
— Michael Sainato (@msainat1) December 27, 2022
Το επίπεδο ανικανότητας που δείχνει η Southwest Airlines εδώ αποδεικνύεται ευρέως από τράπεζες, κρατικούς φορείς, επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας και πολλούς άλλους παρόχους υπηρεσιών. Αλλά πολλοί άνθρωποι χάνουν τους λόγους πίσω από όλα αυτά. Ένας από τους κύριους λόγους είναι ότι το εμβόλιο κατά του Covid απομακρύνει ικανούς, έμπειρους ανθρώπους από το εργατικό δυναμικό σκοτώνοντάς τους ή τραυματίζοντάς τους.
Στην πραγματικότητα, όπως αποκαλύπτει ο Ed Dowd, το εμβόλιο έχει κάνει τη μεγαλύτερη ζημιά στην εργατική τάξη. Το 2021 ήταν μια πολύ επικίνδυνη χρονιά για να έχεις δουλειά, όπως αποδεικνύεται, καθώς το καθεστώς Μπάιντεν ανάγκασε τους εργοδότες σε όλη τη χώρα να επιβάλλουν εμβόλια για όλους τους υπαλλήλους τους. Πολλοί εργαζόμενοι που συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις για την ένεση-19 έχουν από τότε πεθάνει ή έχουν μείνει ανάπηροι. Το γεγονός ότι επιπλέον 7.500 Αμερικανοί υποφέρουν καθημερινά απο τη μοίρα τους σαν τρυπημένοι, δείχνει όχι μόνο μια οικονομική ύφεση, αλλά και μια κατάρρευση πολιτισμού που απειλεί να σημάνει το τέλος του δυτικού πολιτισμού όπως τον ξέρουμε και που επηρεάζει τους επιζώντες από το εμβόλιο σε μια ύπαρξη που δύσκολα αναγνωρίζουν.
Ο Ed Dowd το αποκαλεί αυτό το σενάριο «glacial Mad Max»: Γίνεται πολύ άσχημο τελικά, αλλά όχι ταυτόχρονα. Η αργή, σταθερή διάβρωση των πυλώνων του πολιτισμού θα γίνεται ολοένα και πιο εμφανής με την πάροδο του χρόνου, καθώς άλλα 2,7 εκατομμύρια άνθρωποι σκοτώνονται ή μένουν ανάπηροι από τα εμβόλια κάθε χρόνο. Και αυτό βασίζεται στα τρέχοντα ποσοστά θανάτων και αναπηρίας… αριθμοί που θα μπορούσαν να γίνουν σημαντικά χειρότεροι για όσους συνεχίζουν να λαμβάνουν τις ενέσεις mRNA που εξαφανίζουν το ανοσοποιητικό τους σύστημα και κάνουν το σώμα τους να παράγει μυστηριώδεις ινώδεις θρόμβους (που δεν είναι μόνο θρόμβοι αίματος).
«Η παγκοσμιοποίηση τελείωσε», δηλώνει ο Ντάουντ στη συνέντευξη. Και αυτό σημαίνει ότι η εποχή των φθηνών, εύκολων πραγμάτων πλησιάζει επίσης στο τέλος της. Πέρασε ο κόσμος που ξέραμε κάποτε όπου μπορούσαμε να επισκεφτούμε ένα τοπικό κατάστημα Walmart ή Target και να αγοράσουμε φτηνά προϊόντα ξένης παραγωγής. Από εδώ και πέρα, τα πράγματα θα γίνονται πολύ πιο ακριβά και λιγότερο διαθέσιμα. Αντί για παγκόσμια επέκταση σε μεγάλες, πολύπλοκες αλυσίδες εφοδιασμού και οικονομίες κλίμακας, ζούμε τώρα στα πρώτα στάδια της παγκόσμιας συρρίκνωσης και της κατάρρευσης της ίδιας της παγκοσμιοποίησης. Η οικονομία πρόκειται να γίνει πολύ πιο τοπική, με όλες τις αποτελεσματικότητες της παγκόσμιας αλυσίδας εφοδιασμού να εξαφανίζονται βραχυπρόθεσμα.
Και αυτό έρχεται σε σύγκρουση με το γεγονός ότι η αμερικανική εργασιακή κουλτούρα είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη στους νεότερους Αμερικανούς. Μεγάλωσαν περιμένοντας να μην παράγουν ποτέ τίποτα. Άλλωστε, είναι καταναλωτές, όχι εργάτες εργοστασίων ή δημιουργοί κάτι αληθινού (η αγαπημένη σας διασημότητα NFT ή το κρυπτονόμισμα δεν μετράει). Έτσι, σε μια εποχή που η παγκοσμιοποίηση καταρρέει και οι Αμερικανοί πρέπει να αναπτύσσονται, να παράγουν και να επεξεργάζονται πράγματα σε τοπικό επίπεδο, δεν υπάρχει σχεδόν καμία τοπική γνώση εργασίας που θα μπορούσε να κάνει μια τέτοια μετάβαση.
Αυτοί που ξέρουν να κάνουν κάτι –η εργατική τάξη της Αμερικής– καταστρέφονται συστηματικά από τις ενέσεις, αφήνοντας πίσω τους τη μη εργατική πλούσια τάξη που δεν έχει πρακτικές δεξιότητες και πιστεύει ότι αξίζουν μια ατελείωτη επιδότηση για το παγκόσμιο βασικό εισόδημα, ώστε να μπορούν παραμένουν καταναλωτές. Ο κόσμος τους πρόκειται να φτάσει σε ένα απογοητευτικό τέλος και η Αμερική στο σύνολό της θα είναι μάρτυρας των καταστροφών της ανατροπής του θαύματος της παγκοσμιοποίησης που έκανε τα αγαθά προσιτά, άμεσα διαθέσιμα και αναλώσιμα.
Μέρος του ορισμού του “έθνους” είναι η ικανότητα προβολής ισχύος, τόσο για την υπεράσπιση των δικών του ακτών όσο και για την εξαγωγή πόρων από άλλα έθνη (μέσω του εμπορίου, του εξαναγκασμού ή με άλλο τρόπο). Αυτό έχει επιτευχθεί σε όλη την ιστορία σε διάφορες αυτοκρατορίες, όπως η Βρετανική Αυτοκρατορία, και η Αμερικανική Αυτοκρατορία κατέκτησε την τέχνη της εξόρυξης παγκόσμιων πόρων με τη Συμφωνία του Μπρέτον Γουντς του 1944 και την τοποθέτηση του δολαρίου ως αποθεματικού νομίσματος στον κόσμο.
Αλλά για να προβάλει δύναμη, μια χώρα πρέπει να διατηρήσει κάποιο βαθμό εγχώριας εκβιομηχάνισης, ώστε να μπορεί να παράγει πυρομαχικά και πολεμικά όπλα. Αυτό απαιτεί μια μακρά, πολύπλοκη αλυσίδα εφοδιασμού από χάλυβα, πολυμερή, πετρελαιο, καουτσούκ, ηλεκτρονικά συστήματα και τεχνολογία. Το πιο σημαντικό, απαιτεί ένα εξειδικευμένο και πρόθυμο εργατικό δυναμικό που μπορεί να εργαστεί σε εργοστάσια πυρομαχικών.
Δεν υπάρχει τέτοιο εργατικό δυναμικό επί του παρόντος στην αμερικανική κουλτούρα. Οι τύποι σόγιας δεν φτιάχνουν βόμβες και οι αριστεροί ηλίθιοι δεν μπορούν να χειριστούν τόρνους.
Στις ΗΠΑ, το παραγωγικό εργατικό δυναμικό αποδεκατίζεται από την ένεση. Οι πολιτιστικοί πόλεμοι έχουν επίσης αφαιρέσει και το τελευταίο κομμάτι της εργασιακής ηθικής από την παιδική ηλικία, δημιουργώντας μια γενιά ενάρετων νιφάδων χιονιού που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους για να κάνουν οτιδήποτε άλλο εκτός από βιντεοπαιχνίδια και τον αυνανισμό.
Views: 0