Είναι θέμα βίας

Είναι θέμα βίας


Αν προσέξετε τα πρόσωπα των δίπλα σας, θα δείτε οτι ο έλληνας έχασε το γέλιο και τον αυθορμητισμό του. Την κοινωνική κόλλα. Την γιουχου για όλες τις δουλειές. Μάλλον είναι πολύ δύσκολο να το αντιληφθεί ο ίδιος, το άτομο που δεν γελά, που είναι μονίμως εκνευρισμένο με τους δίπλα του ή είναι μονίμως σε αντιμαχία με τον εαυτό του, οτι πολεμάει τον ίδιο τον εαυτό του. Τον πολεμάει μέχρι να τον απομακρύνει απο τους άλλους και από τον εαυτό του.


Όλα ξεκινούν από μέσα μας. Και γι αυτό όταν εκνευριστούμε με τους δίπλα μας, πρώτα εκνευριζόμαστε οι ίδιοι, οι εαυτοί μας είναι η αιτία της συναισθηματικής μας φουρτούνας. Η φουρτούνα και οι άνεμοι ξεκινάνε από μέσα μας, εμείς το φυσάμε και δεν κρυώνει. Από μέσα μας θέλουμε να εκραγούμε και ανάβουμε το φυτίλι για την έκρηξη με τα οδυνηρά συνήθως αποτελέσματα της. Κακία, βλαστήμιες, βρισιές, ψεύδη, υποκρισια και θέργιεμα του εχθρού μας με το όνομα εγωισμός.


Όταν όμως βρισκόμαστε στην απόλυτη καθημερινή δόση πίεσης, με τα άθλια οικονομικά μας, τα συναισθηματικά αδιέξοδα, ψυχολογικά μπλοκαρίσματα και πνευματικούς ερήμους, πως να ανταπεξέλθουμε στην μόνιμη αυτή πίεση που προκαλείται απο τόσους πολύμορφους λόγους-αιτίες;;;


Την μεταφυσική πλευρά του θέματος μας και τις δυνάμεις που υφύστανται χωρις εμείς να τις αντιλαμβανόμαστε, τις αφήνουμε για μια άλλη ανάλυση στην πνευματική μας καταπίεση και ψυχολογικό λαβύρινθο.


Πως ελέγχουμε την καταπίεση και την αδυναμία μας να ανταποκριθούμε στην συναισθηματική φυλακή που βρισκόμαστε;


Με την πρώτη αναρώτηση, που είναι αν το εγώ μας είναι σε έξαρση;


Με την δεύτερη αναρώτηση αν το πρόσωπο που μας εκνευρίζει βάλλεται από τις ίδιες αιτίες που εκνευρίζουν και εμάς;


Με την τρίτη αναρώτηση εαν υπάρχει διάλογος και όχι μονόλογος;


Δηλαδή, υπάρχει επικοινωνία ή μιλάτε και οι δυο σε μονολόγους; Το εγώ μας είναι ο πιο επικίνδυνος εχθρός μας γιατί θέλει το δίκιο του ενω δίκιο δεν έχει κανείς από μόνος του. Πως θα μπορούσες να έχεις δίκιο από μόνος σου εαν βρίσκεσε σε διάλογο; Στον εσωτερικό μονόλογο έχεις ένα σχετικό δίκιο, όχι όμως στον διάλογο.


Το μυστικό είναι ότι η καθημερινή καταπίεση και βία, ιδίως η οικονομική δικτατορία που έχει διαλύσει την χώρα απομονώνει τους έλληνες. Η κοινωνική βία της μόνιμης έληψης οικονομικών μας μπλοκάρει και μας κρατάει σε ένα χαμηλό πνευματικό επίπεδο, αυτό του μονολόγου. Δεν ανεχόμαστε την γνώμη του άλλου γιατί εμείς έχουμε τα δικά μας ιδιωτικά προβλήματα. Έλα όμως που δεν είναι έτσι.


Τα προβλήματα είναι συλλογικά, με την εφορία 24% επάνω σε είδη πολυτελείας όπως κατάντισε η τυρόπιτα η το γλυκό και το κρασί, το ΕΝΦΙΑ, και τόσες άλλες μορφές βίας σε λογαριασμούς ενέργειας, νερού που θα έπρεπε να είναι τσάμπα ή να πληρώναμε 1-3% φόρο!!!


Οι συντάξεις στα 400-600 ευρώ ενώ τα μηνιαία έξοδα έφτασαν στις 1.500


Οι μισθοί στα 400-800 ευρώ για τους εργαζόμενους ενώ τα έξοδα ξεπερνάνε τις 2000


Η βία έχει πολλά πρόσωπα και γι αυτό όλα είναι μέρος της εκπαίδευσης μας, είναι το υπνωτικό διαχωρισμού σε φτωχούς και πλούσιους που μας επιβάλουν από μικρά παιδιά. Είμαστε βίαιοι και στην βάση μας πιόνια ενός εξοντωτικού συστήματος που εκπαιδεύει καθάρματα!!! 


Είμαστε όλοι εκπαιδευμενοι να είμαστε καθάρματα, άλλοι μικρά και άλλοι τεράστια, να μιλάμε σε μονολόγους γιατί έτσι μας αρέσει.


Είμαστε άθλιοι βίαιοι υποκριτές που καθημερινά υποκρινόμαστε ότι δεν είμαστε ζώα αλλά μοντερνα δίποδα.


Αισθάνεσαι ξαφνικά καταπιεσμένος;


Είναι ο ίδιος ελεεινός και βίαιος εαυτός ΜΑΣ που δεν γνωρίζει καν γιατί και από ποιον βιάζεται καθημερινά…


Καλό μεσημέρι


ΚΟΡΑΚΑΣ