Eπιστήμονες ζητούν μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού στο 50% έως το 2200
Μια πρόσφατα δημοσιευμένη μελέτη στο περιοδικό Sustainable Development υποστηρίζει ανοιχτά ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός πρέπει να μειωθεί σε τέσσερα δισεκατομμύρια ή λιγότερο έως το έτος 2200. Αυτό αντιστοιχεί περίπου στο μισό των σημερινών 8,1 δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Και οι ακαδημαϊκοί που έγραψαν αυτό το παρουσιάζουν σαν να είναι το πιο λογικό βήμα στον κόσμο.
Τι ακριβώς ισχυρίζεται η μελέτη
Οι ερευνητές, συμπεριλαμβανομένου ενός επιστήμονα που συνδέεται με το Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας, δηλώνουν ότι η αύξηση του ανθρώπινου πληθυσμού τον τελευταίο αιώνα έχει οδηγήσει σε απώλεια βιοποικιλότητας, κλιματική αλλαγή και εξάντληση των πόρων. Το συμπέρασμά τους: αν θέλουμε να σώσουμε τον πλανήτη, απλώς πρέπει να υπάρχουν λιγότεροι άνθρωποι στη Γη. Το παρουσιάζουν αυτό ως μια «ήπια και δίκαιη» αντιστροφή της αύξησης του πληθυσμού, που πρέπει να επιτευχθεί μέσω της αντισύλληψης, της ευρύτερης πρόσβασης στις αμβλώσεις και της ενθάρρυνσης χαμηλότερων ποσοστών γεννήσεων παγκοσμίως.
Η μελέτη στοχεύει σε μια μείωση που θα πρέπει να είναι αισθητή μέσα σε δύο γενιές. Οι συγγραφείς απαριθμούν τα ακόλουθα οφέλη: αποκατάσταση των φυσικών οικοτόπων, λιγότερα αέρια του θερμοκηπίου, λιγότερες συγκρούσεις για τους πόρους και – ειρωνικά – λιγότερη φτώχεια. Σαν να λύνεται η φτώχεια με τη μείωση του αριθμού των φτωχών αντί της πιο δίκαιης κατανομής του πλούτου.
Πολιτική ώθησης: το σιωπηλό χέρι των υπευθύνων χάραξης πολιτικής
Αυτό που είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικό αναφέρεται κυριολεκτικά στην ίδια τη μελέτη: οι συγγραφείς ελπίζουν να «ωθήσουν» την πολιτική με το έργο τους. Αυτή είναι τεχνοκρατική ορολογία για τον έλεγχο της συμπεριφοράς χωρίς να το συνειδητοποιούν οι άνθρωποι. Καμία δημοκρατική συζήτηση, κανένα δημοψήφισμα – απλώς ακαδημαϊκή πίεση στους πολιτικούς να τροποποιήσουν τη νομοθεσία που ωθεί διακριτικά τους ανθρώπους να κάνουν λιγότερα παιδιά.
Αυτό δεν είναι ένα νέο φαινόμενο. Κυβερνήσεις, διεθνείς οργανισμοί και μεγάλες ομάδες προβληματισμού εργάζονται εδώ και δεκαετίες για την ομαλοποίηση των χαμηλότερων ποσοστών γεννήσεων μέσω επιδοτήσεων στην αντισύλληψη, την αποθάρρυνση του σχηματισμού οικογένειας μέσω οικονομικής πίεσης και την εξύμνηση της άτεκνης ζωής. Η μελέτη δίνει πλέον σε αυτή την πολιτική μια επιστημονική χροιά.
Views: 3
