Στατίνες και χοληστερόλη: πώς 200 εκατομμύρια άνθρωποι αρρωσταίνουν από τις φαρμακευτικές εταιρείες – ΟΛΑ ΑΝΑΠΟΔΑ!!!

Οι στατίνες και η χοληστερόλη βρίσκονται στο επίκεντρο της δυτικής υγειονομικής περίθαλψης εδώ και δεκαετίες, αλλά ένας αυξανόμενος αριθμός επικριτών γιατρών και ερευνητών θέτουν ένα δύσκολο ερώτημα: μήπως όλη αυτή η ιστορία βασίζεται σε κινούμενη άμμο; Σε ένα νέο βίντεο, η γιατρός και ερευνήτρια Σαμ Μπέιλι εξετάζει τα θεμέλια της υπόθεσης της χοληστερόλης. Το συμπέρασμά της είναι σκληρό: έχουμε να κάνουμε με μια από τις μεγαλύτερες ιατρικές απάτες στη σύγχρονη ιστορία.

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

Τι είναι στην πραγματικότητα η χοληστερόλη;

Η χοληστερόλη είναι μια ουσία που παράγει το ίδιο το σώμα και είναι απολύτως απαραίτητη για τη λειτουργία των κυττάρων, των ορμονών και του νευρικού συστήματος. Ο όρος προέρχεται από την ελληνική γλώσσα και αναφέρεται σε μια στερεά, σχετιζόμενη με τη χολή ουσία που ανακαλύφθηκε στις χολόλιθους ήδη από τον 18ο αιώνα. Ωστόσο, στη λαϊκή ορολογία, η χοληστερόλη έχει γίνει συνώνυμη με τον κίνδυνο και την ασθένεια. Το πώς θα μπορούσε να συμβεί αυτό είναι μια ιστορία εξουσίας, χρημάτων και επιστημονικής χειραγώγησης.

Μια επιστημονική θεωρεία που δεν αποδείχθηκε ποτέ

Η λεγόμενη υπόθεση των λιπιδίων – ο ισχυρισμός ότι η αυξημένη χοληστερόλη στο αίμα προκαλεί άμεσα καρδιακές παθήσεις – υιοθετήθηκε ως ένα καθιερωμένο γεγονός πριν από δεκαετίες. Αλλά ακόμη και η Wikipedia, που συνήθως συμμορφώνεται με το κατεστημένο, τη διατυπώνει με προσοχή: τα αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων. Μπορεί. Όχι: προκαλούν.

Η μόνη αναφορά πίσω από αυτόν τον ισχυρισμό αναφέρεται σε μια δήλωση συναίνεσης από το 2008, που δημοσιεύθηκε πολύ μετά την κυκλοφορία των στατινών στην αγορά σε μαζική κλίμακα. Πέντε από τους επτά συντάκτες αυτού του εγγράφου είχαν οικονομικούς δεσμούς με φαρμακευτικές εταιρείες που είχαν άμεσο συμφέρον στην πώληση φαρμάκων που μειώνουν τη χοληστερόλη. Αυτό καθιστά την ανεξαρτησία αυτής της «επιστημονικής συναίνεσης» περισσότερο από αμφισβητήσιμη.

Η φαρμακευτική βιομηχανία άδραξε την ευκαιρία της

Η Merck ξεκίνησε κλινικές δοκιμές για τη λοβαστατίνη, την πρώτη στατίνη, ήδη από το 1980. Μετά από αρχικά προβλήματα – συμπεριλαμβανομένων των δοκιμών που σταμάτησαν λόγω τοξικότητας σε ζώα – το φάρμακο εγκρίθηκε από τον FDA των ΗΠΑ το 1987, αρχικά μόνο για ασθενείς με πολύ υψηλό καρδιακό κίνδυνο. Έκτοτε, η ομάδα-στόχος έχει διευρυνθεί σταθερά ώστε να περιλαμβάνει ένα μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού.

Επί του παρόντος, εκτιμάται ότι 200 ​​εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως λαμβάνουν στατίνες, εκ των οποίων τα 40 εκατομμύρια βρίσκονται μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η παγκόσμια αγορά στατινών αναμένεται να φτάσει τα 17,5 δισεκατομμύρια δολάρια φέτος και προβλέπεται να αυξηθεί στα 28,6 δισεκατομμύρια δολάρια το 2035. Οι αναλυτές της φαρμακευτικής αγοράς μιλούν ανοιχτά για «θετικές προοπτικές της αγοράς», οι οποίες εν μέρει ενισχύθηκαν από την πανδημία του κορονοϊού. Για τη βιομηχανία, οι στατίνες αποτελούν ένα πραγματικό χρυσωρυχείο.

Ένας αριθμός που τα λέει όλα: πόσοι άνθρωποι βοηθούνται πραγματικά;

Ο ιατρικός κόσμος χρησιμοποιεί μια έννοια που ονομάζεται «αριθμός που χρειάζεται για θεραπεία» (NNT): πόσοι ασθενείς πρέπει να υποβληθούν σε θεραπεία για να αποτραπεί η βλάβη σε ένα άτομο; Για τις στατίνες για άτομα με χαμηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο, αυτός ο αριθμός όσον αφορά την παράταση της ζωής είναι εντελώς καταστροφικός: άπειρος. Δηλαδή – δεν υπάρχουν στοιχεία ότι οι στατίνες σώζουν έστω και μία ζωή σε αυτήν την ομάδα. Για να αποτρέψετε μια μη θανατηφόρα καρδιακή προσβολή, πρέπει να θεραπεύσετε 217 άτομα για να δείτε αποτέλεσμα σε ένα μόνο άτομο. Για ένα μη θανατηφόρο εγκεφαλικό επεισόδιο, το ποσοστό αυτό είναι ακόμη υψηλότερο, στα 313 άτομα. Ταυτόχρονα, το 47% των ασθενών αντιμετωπίζουν παρενέργειες, όπως μυϊκό πόνο, ηπατική βλάβη και – ανησυχητικά – αυξημένο κίνδυνο διαβήτη.

Τα ακατέργαστα δεδομένα αποκρύπτονται

Ο Bailey επισημαίνει ένα δομικό πρόβλημα στην έρευνα για τις στατίνες: η συντριπτική πλειοψηφία των μελετών χρηματοδοτείται από την ίδια τη φαρμακευτική βιομηχανία. Τα ακατέργαστα ερευνητικά δεδομένα δεν δημοσιεύονται συνεχώς, παρά τα επανειλημμένα αιτήματα ανεξάρτητων ερευνητικών ομάδων. Αυτό που δημοσιεύεται επιλέγεται προσεκτικά: τα οφέλη υπερβάλλονται, ενώ οι παρενέργειες ελαχιστοποιούνται ή παραλείπονται. Οι ρυθμιστικές αρχές παρουσιάζουν μια γυαλισμένη εκδοχή, όχι μια πλήρη εικόνα.

Ο Σκωτσέζος γενικός ιατρός και ερευνητής Δρ. Malcolm Kendrick κρούει επίσης τον κώδωνα του κινδύνου εδώ και δεκαετίες. Στο ντοκιμαντέρ του 2012 Statin Nation: The Great Cholesterol Cover-Up, περιέγραψε την κατάσταση ως οργανωμένο έγκλημα, όπου τεράστια οικονομικά συμφέροντα διασφαλίζουν ότι κανείς στην κορυφή του ιατρικού επαγγέλματος δεν τολμά να αντιταχθεί στα κυρίαρχα δόγματα.

Πώς ενισχύθηκε η ιστορία της χοληστερόλης

Οι ρίζες του μύθου της χοληστερόλης βρίσκονται στον Αμερικανό φυσιολόγο Ancel Keys, ο οποίος κοσμούσε το εξώφυλλο του περιοδικού Time τον Ιανουάριο του 1961. Ήταν μια από τις κινητήριες δυνάμεις πίσω από τη δίαιτα χαμηλών λιπαρών και τη σύνδεση μεταξύ πρόσληψης λιπαρών και καρδιακών παθήσεων. Αργότερα, η έρευνά του αποδείχθηκε ότι είχε σοβαρά μεθοδολογικά ελαττώματα: επέλεξε μόνο τις χώρες που υποστήριζαν την υπόθεσή του και αγνόησε τις υπόλοιπες. Παρ ‘όλα αυτά, το έργο του έγινε η επιστημονική βάση για δεκαετίες διατροφικών οδηγιών και πολιτικής για τα φάρμακα.

Οι μεγάλες εταιρείες τροφίμων – με την Kellogg’s ως το πιο διάσημο παράδειγμα – άδραξαν με ενθουσιασμό τη διαφημιστική εκστρατεία. Η φαρμακευτική βιομηχανία ακολούθησε με τις στατίνες. Μαζί, δημιούργησαν ένα σύστημα στο οποίο οι εξετάσεις αίματος, οι διαγνώσεις και οι συνταγές ενισχύουν το ένα το άλλο και στο οποίο οι υγιείς άνθρωποι μετατρέπονται μαζικά σε χρόνιους ασθενείς. Και τώρα τι;

Ο Μπέιλι υποστηρίζει μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση στην υγεία: λιγότερη εξάρτηση από ιατρικές εξετάσεις και φαρμακευτικές παρεμβάσεις, και μεγαλύτερη προσοχή στη διατροφή, τον τρόπο ζωής και την εμπιστοσύνη στην ικανότητα αυτοΐασης του σώματος. Αυτό ακούγεται απλό, αλλά αποτελεί άμεση επίθεση σε ένα σύστημα που παράγει δισεκατομμύρια για τους μετόχους – και αυτό δεν θα το παραδεχτεί εύκολα.

Το ερώτημα που παραμένει είναι ένα που όλοι όσοι λαμβάνουν στατίνες θα πρέπει να αναρωτηθούν: ποιανού τις συμβουλές εμπιστεύονται πραγματικά και ποιος πληρώνει τον λογαριασμό για αυτές τις συμβουλές;

Views: 0