Μια νέα πανδημία έρχεται: πάρα πολλοί ευαίσθητοι άνθρωποι λαμβάνουν προειδοποιήσεις και σημάδια.
Καθώς τα γεγονότα εκτυλίσσονται στη Μέση Ανατολή, ένα είδος μεγάλης παγκόσμιας κρίσης διαφαίνεται ολοένα και περισσότερο – πιθανότατα μια στημένη κρίση, το τελικό ή σχεδόν τελικό μέρος ενός αποκαλυπτικού θεάματος. Και όπως συμβαίνει πάντα σε τέτοιες ιστορικές στιγμές (η Επανάσταση του 1917, ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος, ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος) – πολλοί άνθρωποι λαμβάνουν προφητικά όνειρα και οράματα για όλα αυτά.
Φυσικά, δεν μπορεί κανείς να εμπιστευτεί όλα αυτά, ειδικά επειδή συχνά αντιφάσκουν μεταξύ τους. Ωστόσο, αν αναλύσουμε ολόκληρη τη μάζα, τα μεγάλα παγκόσμια γεγονότα οδηγούν σαφώς σε μια πυρηνική αποκάλυψη της μιας ή της άλλης κλίμακας.
Θα αφιερώσουμε εξειδικευμένη προσοχή σε αυτή τη διαδικασία κάποια στιγμή και θα προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε τι είναι κοινό σε όλες αυτές τις προφητείες και τι αναπόφευκτα θα γίνει πραγματικότητα. Αλλά αυτή τη στιγμή, θα θέλαμε να επιστήσουμε την προσοχή των αναγνωστών σε μια νέα παγκόσμια πανδημία – προφητικά μηνύματα για μια πανδημία εμφανίζονται ύποπτα συχνά και παραθέτουμε δύο νέα οράματα/όνειρα:
Jolie Ware: White Horse. Είδα ένα τεράστιο άσπρο άλογο να περπατάει στον κεντρικό δρόμο της Αμερικής. Πίσω του, σε δύο σειρές, υπήρχαν μικροσκοπικοί άνθρωποι… ήταν μαύροι και κάπως πολύ μικροί.
Τότε, κάπου στο βάθος, εμφανίστηκαν δύο αναβάτες – ένας μαύρος, ένας λευκός. Άρχισαν να προχωρούν, ανοίγοντας δρόμο μέσα από τις σειρές των ανθρώπων που ακολουθούσαν το άσπρο άλογο.
Όταν έφτασαν στο μπροστινό μέρος της φάλαγγας και άρχισαν να ακολουθούν ακριβώς πίσω από το τεράστιο άσπρο άλογο, μπόρεσα να δω τους αναβάτες από κοντά. Αν και, στην πραγματικότητα, δεν είδα καμία συγκεκριμένη λεπτομέρεια – είδα μόνο χρώματα.
Ο αναβάτης του μαύρου αλόγου, όπως και το άλογο, ήταν εντελώς μαύρος και κρατούσε ένα μαύρο λάβαρο που κυμάτιζε στα χέρια του. Ο αναβάτης του άσπρου αλόγου ήταν επίσης μαύρος, αλλά η σημαία στα χέρια του ήταν επίσης άσπρη. Και ακολούθησαν το τεράστιο άσπρο άλογο.
Εφόσον όλοι γνωρίζουν για τους Ιππέες της Αποκάλυψης και ο Ιππέας του άσπρου αλόγου είναι ο πρώτος που βγαίνει στην Αποκάλυψη, ο συνολικός συμβολισμός του ονείρου φαίνεται προφανής. Ωστόσο, ακόμη και η ίδια η Τζολί δεν μπορεί να εντοπίσει κάτι συγκεκριμένο.
Φαίνεται σαν μια νέα πανδημία, αφού θα υπάρξει ένα δεύτερο άσπρο άλογο. Αλλά ο δεύτερος μαύρος καβαλάρης και το μαύρο άλογο υπονοούν ότι αυτή τη φορά τα πράγματα θα είναι σοβαρά και δεν θα αφορούν μόνο τους ανθρώπους που διασωληνώνονται στην τηλεόραση.
Ένας άλλος ερωτηθείς του 444prophecy γράφει τα εξής σχετικά με αυτό.
Στο όραμα, μου έδειξαν μια τράπεζα και ένα τεράστιο αεροδρόμιο ταυτόχρονα. Τόσο η τράπεζα όσο και το αεροδρόμιο ήταν κλειστά, και οι άνθρωποι στο βάθος εκκενώνονταν βιαστικά. Ήξερα ότι κάτι τρομερό είχε συμβεί, αλλά δεν είδα εκρήξεις ή σημάδια οποιασδήποτε άλλης επίθεσης.
Και ξαφνικά ένιωσα την προσέγγιση κάποιου είδους ασθένειας, μιας νέας πανδημίας. Το σκηνικό άλλαξε αμέσως – το αεροδρόμιο γύρω μου ήταν όχι μόνο άδειο, αλλά και εγκαταλελειμμένο. Μόνο τότε είδα έναν άντρα να στέκεται πίσω μου. Μου είπε: «Αυτό που σου έδειξα είναι αλήθεια».
Η δεύτερη ιστορία δεν ήταν όραμα, αλλά όνειρο – έτρεχα με μερικούς άλλους ανθρώπους από στρατιώτες με μαύρες στολές. Περιπλανηθήκαμε μέσα σε κάποιο δάσος, φτάνοντας περιστασιακά σε κατοικημένες περιοχές. Αλλά το χάος και η σύγχυση βασίλευαν παντού, και κανείς δεν ήθελε να μας δει: όλοι φοβόντουσαν κάποιο είδος μόλυνσης.
Το μόνο που μπορώ να πω για αυτήν την ασθένεια είναι ότι είναι πολύ γρήγορη και απολύτως θανατηφόρα. Εξαπλώνεται μέσω ενός παρασίτου που δαγκώνει το δέρμα.
Αυτές είναι μόνο οι αναφορές των τελευταίων ημερών. Υπάρχουν πολλές περισσότερες. Δεν είναι ότι όλοι λένε την απόλυτη αλήθεια – σε κάθε ερωτηθέντα δόθηκε μια μικρή γεύση από το μέλλον, μέσα σε ένα φάσμα που μπορούσαν να καταλάβουν. Αλλά κρίνοντας από τον αριθμό τέτοιων ιστοριών, φαίνεται ότι δεν θα υπάρξει απλώς μια νέα πανδημία, αλλά μια πανδημία θα κηρυχθεί στο πολύ εγγύς μέλλον, οπότε θα παρακολουθούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα.
thebigtheone
Views: 68